Otwórz menu główne

Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu

Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu – placówka doskonalenia nauczycieli z województwa kujawsko-pomorskiego z siedzibą w Toruniu.

Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli
w Toruniu
Obiekt zabytkowy nr rej. A/274 z 10 maja 1988
Ilustracja
Budynek widziany od strony zachodniej
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Adres ul. Sienkiewicza 36
Styl architektoniczny neogotyk
Rozpoczęcie budowy 1886
Ukończenie budowy 1887
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli
w Toruniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli
w Toruniu
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli w Toruniu
Budynek Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli
w Toruniu
Ziemia53°00′58″N 18°34′50″E/53,016111 18,580556
Strona internetowa

LokalizacjaEdytuj

Budynek znajduje się w zachodniej części, w dzielnicy Bydgoskie Przedmieście, przy ul. Sienkiewicza 36[1].

HistoriaEdytuj

 
Widok od ul. Sienkiewicza

Budynek powstał w 1887 roku według projektu Juliana Rehberga i pierwotnie pełnił funkcję Przytułku dla Starców i Kalek. W 1904 roku w sąsiedztwie budynku powstała kostnica, a w 1911 roku cały teren został ogrodzony[2].

W okresie międzywojennym władze polskie zorganizowały w nim Kuratorium Okręgu Szkolnego Pomorskiego[3].

Obecnie jest to siedziba Kujawsko-Pomorskiego Centrum Edukacji Nauczycieli[4].

W 1988 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków[5].

ArchitekturaEdytuj

Budynek powstał w stylu neogotyckim. Jego charakterystycznymi elementami są blendy na całej wysokości fasady, zakończone ostrymi łukami, a także trójkątne szczyty oraz sterczyny. Na uwagę zasługuje umieszczona od strony południowej ażurowa wieżyczka zakończona ozdobną iglicą[6][7].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj