Otwórz menu główne

Budynin

wieś w województwie lubelskim

Budyninwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Ulhówek.

Budynin
Zabytkowa cerkiew
Zabytkowa cerkiew
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Ulhówek
Liczba ludności (2011) 151
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-678
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0904285
Położenie na mapie gminy Ulhówek
Mapa lokalizacyjna gminy Ulhówek
Budynin
Budynin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynin
Budynin
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Budynin
Budynin
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Budynin
Budynin
Ziemia50°25′47″N 23°57′01″E/50,429722 23,950278
Widok na wieś

W miejscowości znajduje się zabytkowa drewniana cerkiew Niepokalanego Poczęcia NMP użytkowana obecnie jako kościół filialny.

Położenie geograficzneEdytuj

Myców leży na obszarze Grzędy Sokalskiej na Wyżynie Wołyńskiej, w zlewni rzeki Rzeczycy, w południowo-wschodniej części województwa lubelskigo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

HistoriaEdytuj

W 1437 właścicielem wsi był Wyszel Rogala i wtedy drogą zamiany przeszła w ręce Piotra Dziektarzewa z ziemi płockiej, który później przyjął nazwisko Budyniński. W 1463 Budynin kupił kasztelan bełski Jan Magier. Magierowie sprzedali wieś w 1554 staroście hrubieszowskiemu Andrzejowi Dembowskiemu. W okresie międzywojennym folwark w Budyninie należał do Żyda Nuchima Reisza. W latach 1945-47 większość mieszkańców wsi została wysiedlona[1].

LudnośćEdytuj

Budynin według danych na koniec 2011 liczył 151 mieszkańców w tym 76 kobiet i 75 mężczyzn. Było 89 osób w wieku produkcyjnym, 35 w wieku przedprodukcyjnym i 27 w wieku poprodukcyjnym. W ostatnich latach zaznaczyła się tendencja spadkowa liczby ludności (w 1998 wieś liczyła 173 mieszkańców; w 2002 – 175, a w 2009 – 153)[2].

ZabytkiEdytuj

[3]

  • Drewniana Cerkiew greckokatolicka pw. Niepokalanego Poczęcia NMP, obecnie kościół filialny rzymskokatolicki pw. Opieki NMP, należący do parafii w Machnówku. Wzniesiona w 1887, z zachowaniem tradycji dawnego budownictwa cerkiewnego, na miejscu drewnianej cerkwi istniejącej już w 1774. Budowla duża, trzykopułowa, z ozdobną galeryjką arkadową i wydatnymi wysokimi okapami. Wewnątrz znajduje się polichromia o tradycjach barokowych, wykonana w 1892 oraz częściowo zachowany ikonostas. W skład wyposażenia wchodzą między innymi ławki i stalle przeniesione z kościoła dominikanek w Bełzie.
  • Dzwonnica, drewniana, wzniesiona jednocześnie z cerkwią z jednym dzwonem, zapewne z XVIII wieku.
  • Przydrożna figura kamienna z I połowy XIX w. na cmentarzu przycerkiewnym. Na czworobocznym postumencie znajduje się rzeźba św. Floriana.

TurystykaEdytuj

  • Budynin leży na trasie Transgranicznego szlaku turystycznego Bełżec - Bełz, z atrakcją turystyczną jaką jest znajdująca się we wsi zabytkowa cerkiew z 1887[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Grzegorz Rąkowski, Polska egzotyczna, część II, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2002, str. 309-310
  2. Bank Danych Lokalnych: miejscowości
  3. [http://grekokatolicyzm.dl.interia.pl/www/dziewietnastowieczne_cerkwie_grekat.html Katarzyna Warmińska, Dziewiętnastowieczne byłe świątynie greckokatolickie z Chłopiatyna, Lisek, Dłużniowa i Budynina jako przykłady trójkopułowych cerkwi drewnianych z południowo–wschodniej części województwa lubelskiego oraz ich problematyka konserwatorska] (pol.). http://grekokatolicyzm.dl.interia.pl/.+[dostęp 2011-09-05].
  4. Bełżec - Bełz. Transgraniczny szlak turystyczny – strona szlaku. [dostęp 2015-12-19].

BibliografiaEdytuj

  • Grzegorz Rąkowski, Polska egzotyczna, część II, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2002, ​ISBN 978-83-62460-26-7

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Budynin (pol.). Apokryf Ruski. [dostęp 2011-08-23].