Buzz Aldrin

amerykański astronauta, drugi człowiek, który stanął na księżycu

Edwin Eugene Buzz Aldrin, jr (ur. 20 stycznia 1930 w Montclair w stanie New Jersey) – pułkownik Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, astronauta amerykański, brał udział w pierwszym lądowaniu na Księżycu[1].

Buzz Aldrin
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Edwin Eugene Buzz Aldrin, jr
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1930
Montclair
Narodowość amerykańska
Funkcja pilot statku kosmicznego,
pilot modułu księżycowego
Łączny czas misji kosmicznych 12 dni 1 godzina i 52 minuty
Misje Gemini 12, Apollo 11
Stopień wojskowy pułkownik United States Air Force
Odznaczenia
Złoty Medal Kongresu
Air Force Distinguished Service Medal (Stany Zjednoczone) Legia Zasługi (USA)
Bronze oakleaf-3d.svg
Zaszczytny Krzyż Lotniczy - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Medal Lotniczy - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Medal Pochwalny Sił Powietrznych (Stany Zjednoczone) Air Force Longevity Service Award (Stany Zjednoczone) Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) NASA Distinguished Service Medal NASA Exceptional Service Medal
Award-star-gold-3d.png
Medal Za Lot Kosmiczny (dwukrotnie)
Buzz Aldrin na Księżycu, 21 lipca 1969
Odcisk buta Aldrina na Księżycu

ŻyciorysEdytuj

Po urodzeniu rodzice nadali mu imiona: Edwin Eugene. Przydomek „Buzz” otrzymał w dzieciństwie – „Buzzerem” nazywała go młodsza siostra, mająca trudności z prawidłową wymową słowa „brother” (brat). W 1988 w postępowaniu administracyjnym zmienił przydomek na imię prawne.

W 1951 ukończył Akademię Wojskową Stanów Zjednoczonych West Point z trzecią lokatą na ogólną liczbę 475 dyplomantów. Samolotami zaczął latać w 1952 (Teksas). Walczył w Korei jako pilot (F-86) – wykonał 66 lotów bojowych, zestrzelił dwa samoloty MiG-15 a jeden uszkodził[2]. W 1963 zdobył tytuł doktora w dziedzinie astronautyki w Massachusetts Institute of Technology (MIT). Pracę dyplomową zadedykował „Tym, którzy będą realizować program kosmiczny – obym był jednym z nich!”. W ciągu dwóch miesięcy od uzyskania doktoratu jego pragnienie się spełniło. Szybko zdobył sobie przydomek „Dr Rendez-vous”, nadany mu przez kolegów, którzy czytali jego pracę. Otrzymał honorowe tytuły naukowe od Gustavus Adolphus College (1967) i Clark University w Worcester w stanie Massachusetts. Zaangażowany w skauting, pełnił odpowiedzialne funkcje w Webster Presbyterian Church. Zapalony biegacz, nurek, a także gimnastyk. Członek Stowarzyszenia Pilotów Doświadczalnych i Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautyki, a także stowarzyszeń inżynierów Sigma Gamma Tau i Tau Beta Pi oraz stowarzyszenia badań naukowych Sigma Ksi. Uhonorowany m.in. Distinguished Flying Cross, Air Medal, Air Force Commendation Medal i NASA Group Achievement Award for Rendezvous Operations Planning Team. Członek honorowy Międzynarodowego Stowarzyszenia Mechaników i Inżynierów Lotniczych i Kosmicznych oraz Stowarzyszenia Medycyny Lotniczej i Kosmicznej. W ramach programu Gemini współpracował przy ustalaniu kolejności manewrów podczas spotkania statków na orbicie oraz lotów zespołowych, przewidzianych w programie Apollo[3].

Zakwalifikowany w 1963 do trzeciej grupy astronautów NASA. Pilot rezerwowy w misji Gemini 9, pilot w misji Gemini 12, w czasie tego lotu przebywał poza statkiem przez 5 godzin i 30 minut, rezerwowy pilot modułu załogowego Apollo 8, a przede wszystkim pilot lądownika księżycowego Apollo 11 (był drugim człowiekiem na Księżycu). Odszedł z NASA w lipcu 1971, został Dowódcą Szkoły Pilotów do Badań Przestrzeni Kosmicznej (Aerospace Research Pilots School) w bazie wojskowej w Edwards w Kalifornii. Emerytowany w 1972, został konsultantem w Comprehensive Care Corporation w Newport Beach. Obecnie mieszka w południowej Kalifornii, gdzie jest konsultantem w Starcraft Enterprises.

Opublikował dwie książki: Return to Earth (Powrót na Ziemię) i Men From Earth (Ludzie z Ziemi).

Pojawił się gościnnie w kilkudziesięciu filmach i serialach (m.in. Transformers 3, Futurama, Simpsonowie, Teoria wielkiego podrywu[4]), grając w nich samego siebie. W 2012 użyczył głosu postaci Astronoma w grze Mass Effect 3. Buzz Astral, jeden z bohaterów serii Toy Story, otrzymał imię na cześć Aldrina[5]. Wziął udział w dziesiątej edycji programu „Taniec z gwiazdami”, zajmując przedostatnie miejsce.

Jest wolnomularzem[6].

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Edwin Eugene Aldrin Jr. (ang.). history.com. [dostęp 2018-06-20].
  2. Tadeusz Malinowski, Lotnicy świata, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1985, s. 17, ISBN 83-206-0495-8, OCLC 830181110.
  3. Gobert Godwin, Apollo 11, Prószyński Media Sp. z o.o., ​ISBN 978-83-7648-902-5
  4. Buzz Aldrin, imdb.com (ang.)
  5. Toy Story 3 Featurette - Buzz Lightyear - Trailer Addict
  6. Famous Masons II: Dreamers and Doers (ang.)
  7. The Explorers Club – The Lowell Thomas Award (ang.) [dostęp 2016-02-22]

Linki zewnętrzneEdytuj