Otwórz menu główne

Célia Šašić (ur. 27 czerwca 1988 w Bonn jako Célia Okoyino da Mbabi) – niemiecka piłkarka o kameruńskofrancuskich korzeniach. Była zawodniczka SC 07 Bad Neuenahr i 1. FFC Frankfurt w kobiecej Bundeslidze, wielokrotna reprezentantka kraju, brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich w Pekinie 2008 z reprezentacją Niemiec.

Célia Šašić
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Célia Šašić (nazwisko rodowe Okoyino da Mbabi)
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1988
Bonn
Wzrost 1,74 m
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1993–2000 TuS Germania Hersel
2000–2001 SC Widdig
2002–2003 TuS Pützchen 05
2003–2004 FC St. sierpieńin
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2004–2013 SC 07 Bad Neuenahr 136 (97)
2013–2015 1. FFC Frankfurt 40 (41)
W sumie: 176 (138)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004 Niemcy U-17 13 (15)
2004–2005 Niemcy U-19 12 (11)
2006 Niemcy U-20 4 (2)
2005–2015 Niemcy 111 (63)
W sumie: 140 (91)
  1. Aktualne na: 8 stycznia 2016[1].
  2. Aktualne na: 8 stycznia 2016[2].
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
brąz Pekin 2008 piłka nożna kobiet
(reprezentacja)

KarieraEdytuj

KlubEdytuj

Šašić rozpoczęła swoją karierę piłkarską w wieku pięciu lat w sekcji młodzieżowej TuS Germania Hersel, gdzie grała do 2000 roku. Po występach w kilku innych zespołach juniorskich, w 2004 roku dołączyła do SC 07 Bad Neuenahr występującego w kobiecej Bundeslidze. W drugim sezonie w klubie w 16 meczach zdobyła 15 bramek, za co otrzymała brązowy medal Fritza Waltera dla trzeciej najlepszej juniorki[1][3]. W marcu 2007 roku doznała złamania kości piszczelowej w meczu ligowym przeciwko Bayernowi Monachium[4].

1. FFC FrankfurtEdytuj

30 czerwca 2013 roku, jeszcze jako Célia Okoyino da Mbabi, podpisała dwuletni kontrakt z 1. FFC Frankfurt[4][5].

W maju 2015 odrzuciła propozycję klubu o przedłużenie kontraktu i z końcem sezonu 2014–2015 odeszła z 1. FFC Frankfurt na zasadzie wolnego transferu[6]

16 lipca 2015 roku, w wieku 27 lat, Célia Šašić poinformowała o zakończeniu kariery piłkarskiej[7].

ReprezentacjaEdytuj

Célia Okoyino da Mbabi, dzięki matce miała obywatelstwo francuskie. Z uwagi na sukcesy piłkarskie, w 2004 roku Deutscher Fußball-Bund zaproponowało jej przyjęcie obywatelstwa niemieckiego. W tym samym roku Okoyino da Mbabi wniosła wkład w zwycięstwo reprezentacji Niemiec w Mistrzostwach Świata U-19, strzelając trzy bramki w fazie grupowej[2].

W styczniu 2005 piłkarka zadebiutowała w dorosłej reprezentacji w przegranym 0:1 meczu z Australią. Pierwsze trafienie zanotowała w meczu towarzyskim z Kanadą, strzelając bramkę na 2:3, w wygranym przez Niemki spotkaniu 3:4[2]. Złamanie piszczeli przekreśliło jej udział w Mistrzostwach Świata 2007 rozgrywanych w Chinach[4].

W 2008 roku wywalczyła z reprezentacją brąz na Igrzyskach Olimpijskich, a rok później świętowała mistrzostwo Europy. W obu tych turniejach była rezerwową. Powołano ją także na finały Mistrzostw Świata w Niemczech w 2011, gdzie Bundesteam odpadł w ćwierćfinale po porażce 0:1 z Japonią. W 2013 ponownie, wraz z drużyną, zdobyła mistrzostwo Europy. Strzeliła wtedy dwie bramki w meczu grupowym z Islandią[2].

Ostatnim turniejem międzynarodowym dla Šašić były Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2015. W pierwszym meczu Niemek na turnieju, 7 czerwca przeciwko reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej strzeliła hat-tricka. W 1/16 finału strzeliła dwie bramki Szwedkom i wykorzystała rzut karny w ćwierćfinale z Francją. W półfinale przeciwko reprezentacji USA zmarnowała ważny rzut karny, przez co Niemcy zostały wyeliminowane z turnieju. Šašić prowadziła w klasyfikacji strzeleckiej z sześcioma bramkami. W finale Amerykanka Carli Lloyd zdobyła hat-tricka, czym zrównała się z Niemką strzelonymi bramkami i asystami (obie miały po sześć trafień i jednej asyście). Z uwagi na mniejszą liczbę rozegranych meczów na turnieju, Złoty But dla najskuteczniejszej piłkarki trafił w ręce Célii Šašić[8].

Krótko po zakończeniu Mistrzostw Świata, piłkarka ogłosiła zakończenie kariery[7].

Bramki w reprezentacjiEdytuj

Źródło:[2]

NagrodyEdytuj

 
Okoyino da Mbabi z pucharem Mistrzostw Świata U-19 (teraz U-20)

KluboweEdytuj

1. FFC Frankfurt

ReprezentacyjneEdytuj

IndywidualneEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Šašić urodziła się w Bonn, jako córka Kameruńczyka i Francuzki[11]. Jej nazwisko rodowe „da Mbabi” oznacza „(córka) Mbabiego", a "Okoyino” to spuścizna po babce ojca. Z uwagi na długie nazwisko, jako jedyna piłkarka kobiecej Bundesligi grała z imieniem Célia na koszulce. W reprezentacji zdecydowała się jednak na umieszczenie na koszulce pełnego nazwiska[12].

W 2007 roku, Okoyino da Mbabi ukończyła Friedrich-Ebert-Gymnasium w Bonn. Od października 2009 studiowała kulturoznawstwo na Uinwersytecie Koblenz-Landau[12]. W sierpniu 2013 poślubiła chorwackiego piłkarza Marko Šašicia, przyjmując jego nazwisko[13].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Célia Sasic (niem.). framba.de. [dostęp 2016-01-08].
  2. a b c d e CELIA ŠAŠIĆ (niem.). dfb.de. [dostęp 2016-01-08].
  3. a b Pauline Bremer erhält Fritz-Walter-Medaille (niem.). turbine-potsdam.de, 2015-07-30. [dostęp 2016-01-08].
  4. a b c Paul Saffer: Célia Šašić: ten key moments in her career (ang.). uefa.com, 2015-08-18. [dostęp 2016-01-08].
  5. CELIA SASIC – PORTRÄT (niem.). ffc-frankfurt.de. [dostęp 2016-01-08].
  6. SASIC KÜNDIGT VERTRAG IN FRANKFURT (niem.). dfb.de. [dostęp 2016-01-08].
  7. a b Germany's Celia Sasic retires at 27 (ang.). dw.com. [dostęp 2016-01-08].
  8. a b Sasic: I would change this award for team success (ang.). fifa.com, 2015-07-06. [dostęp 2016-01-08].
  9. DIE BUNDESLIGA-TORSCHÜTZENKÖNIGINNEN (niem.). dfb.de. [dostęp 2016-01-08].
  10. Célia Šašić and Lionel Messi voted UEFA Best Players in Europe 2014/15 (ang.). uefa.org, 2015-08-27. [dostęp 2016-01-08].
  11. Celia Okoyino da Mbabi: Die Torgarantie (niem.). sportschau.de, 2013-07-28. [dostęp 2016-01-08].
  12. a b Celia Okoyino da Mbabi – Die Integrationsbeauftragte im Mittelfeld (niem.). focus.de, 2011-05-10. [dostęp 2016-01-08].
  13. Celia Okoyino da Mbabi heißt jetzt Celia Sasic (niem.). rp-online.de, 2013-08-12. [dostęp 2016-01-08].

Linki zewnętrzneEdytuj