Otwórz menu główne

Caroline Wozniacki

tenisistka duńska

Caroline Wozniacki (Karolina Woźniacka[1], ur. 11 lipca 1990 w Odense) – duńska tenisistka pochodzenia polskiego.

Caroline Wozniacki
Ilustracja
Państwo  Dania
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1990
Odense
Wzrost 177 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywna
Trener Piotr Wozniacki, Mikkel Norby
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 30 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (11 października 2010)
Australian Open W (2018)
Roland Garros QF (2010, 2017)
Wimbledon 4R (2009–2011, 2014, 2015, 2017)
US Open F (2009, 2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 52 (14 września 2009)
Australian Open 2R (2008)
Roland Garros 1R (2008, 2009)
Wimbledon 2R (2009)
US Open 3R (2009)
Strona internetowa

Zwyciężyła w 30 turniejach WTA w grze pojedynczej, w tym sześciu rangi WTA Premier Mandatory i WTA Premier 5. W Wielkim Szlemie osiągnęła finał US Open 2009 i 2014. Swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł zdobyła podczas Australian Open 2018. Zwyciężczyni Turnieju Mistrzyń w roku 2017. Liderka rankingu WTA na zakończenie sezonów 2010–2011.

Życie osobisteEdytuj

Jej rodzice są Polakami, matka Anna była reprezentantką Polski w siatkówce, a ojciec Piotr był piłkarzem Miedzi Legnica, Zagłębia Lubin i SV Waldhof Mannheim, w latach osiemdziesiątych podpisał kontrakt z B 1909 Odense, wtedy na stałe przenieśli się do Danii[2][3]. Podobnie jak ojciec, wspiera klub piłkarski Liverpool F.C.[4] Jej brat jest piłkarzem Sunred Beach FC. Tenisistka mówi płynnie po duńsku, polsku i angielsku.

31 grudnia 2013 zaręczyła się z golfistą Rorym McIlroyem[5], lecz ten zerwał zaręczyny w maju 2014 roku[6].

16 czerwca 2019 we Włoszech wzięła ślub z amerykańskim koszykarzem Davidem Lee[7].

Kariera zawodowaEdytuj

2008Edytuj

 
Caroline Wozniacki podczas US Open 2008

Rok 2008 rozpoczęła od występu w wielkoszlemowym Australian Open. Dotarła tam do 4 rundy, eliminując po drodze m.in. Alonę Bondarenko. Dunkę pokonała Serbka Ana Ivanović w dwóch setach 6:1, 7:6 (mimo prowadzenia Wozniacki w drugim secie 5:3 i dwóch piłek setowych).

Później wzięła udział w turnieju w Dosze, w którym doszła do ćwierćfinału, pokonując kolejno reprezentującą Tajwan Chan Yung-jan 3:6, 6:2, 6:3, rozstawioną z nr 8 Francuzkę Marion Bartoli 6:2, 6:3 oraz Anabel Medinę-Garrigues z Hiszpanii 3:6, 7:6(3), 6:3. Przegrała dopiero z rozstawioną z numerem 4 Mariją Szarapową 0:6, 1:6.

Doszła też do ćwierćfinału turnieju w Memphis, przegrywając z późniejszą zwyciężczynią turnieju, Amerykanką Lindsay Davenport 0:6, 2:6.

Sukces odniosła też w bardzo mocno obsadzonych turniejach w Indian Wells oraz Miami, dochodząc w obu do czwartej rundy. W Indian Wells przegrała z rozstawioną z numerem 2 Swietłaną Kuzniecową 2:6, 3:6, natomiast na Florydzie z późniejszą triumfatorką Sereną Williams 3:6, 3:6.

Wzięła też udział w innych turniejach nie odnosząc w nich jednak spektakularnych sukcesów (np. II runda w Berlinie czy III w Rzymie, French Open i Wimbledonie).

Swój pierwszy tytuł wywalczyła w Sztokholmie, pokonując kolejno Angelique Kerber, Emmę Laine, Anabel Medinę Garrigues, Agnieszkę Radwańską oraz Wierę Duszewinę w finale. Awansowała na 23. miejsce w rankingu.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie odpadła w trzeciej rundzie po przegranej z późniejszą złotą medalistką Jeleną Diemientjewą. W pierwszej rundzie wygrała z Salimą Safar 6:4, 6:1, natomiast w drugiej pokonała rozstawioną z nr 10 Słowaczkę Danielę Hantuchovą 6:1, 6:3.

Następnie wzięła udział w turnieju Pilot Pen Tennis rozgrywanym w New Haven. Turniej kategorii II należy do cyklu US Open Series i jest ostatnim rozgrywanym przed wielkoszlemowym US Open. W pierwszej rundzie pokonała Słowaczkę Dominikę Cibulkovą, która skreczowała po pierwszym secie wygranym przez Dunkę 7:6(7). W drugiej rundzie Wozniacki spotkała się z Monicą Niculescu, z którą wygrała 6:3, 6:3. W ćwierćfinale pokonała rozstawioną z numerem 3 Francuzkę Marion Bartoli 6:4, 6:0, a w półfinale jej młodszą rodaczkę Alizé Cornet 7:5, 6:4. W finale spotkała się z Rosjanką Anną Czakwetadze rozstawioną z jedynką. Pokonała ją w trzech setach 3:6, 6:4, 6:1. Zdobyła tym samym swój drugi, do tej pory najważniejszy tytuł w karierze i awansowała na 18. miejsce w rankingu WTA.

Pod koniec września wygrała swój pierwszy turniej deblowy. W Pekinie, podczas turnieju kategorii II China Open 2008, grając w parze z Anabel Mediną Garrigues pokonały w finale Chinki Han Xinyun i Xu Yifan 6:1, 6:3.

2009Edytuj

 
Wozniacki w meczu czwartej rundy US Open 2009

Sezon 2009 zaczęła od turnieju w Auckland gdzie w ćwierćfinale przegrała z Jeleną Wiesniną 3:6, 6:0, 3:6. Następnie dotarła do ćwierćfinału turnieju w Sydney pomimo trzech piłek meczowych przegrała z Sereną Wiliams 7:6, 3:6, 6:7. W Australian Open w I rundzie wygrała z Szachar Pe’er6:3, 6:2, w II rundzie wygrała z Virginia Ruano Pascual 6:3, 6:3, ale przegrała w III rundzie z Jeleną Dokić 6:3, 1:6, 2:6.

Wozniacki wzięła udział w turnieju Pattaya gdzie w ćwierćfinale przegrała z rozstawioną z numerem 8. Magdaléną Rybárikovą 6:4, 6:1. Następnie doszła do finału turnieju w Memphis gdzie przegrała z Wiktoryją Azaranką 1:6, 3:6, następnie z Wiktoryją Azaranką wygrały ten turniej w deblu.

W Indian Wells doszła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Wierą Zwonariową 4:6, 2:6. W Miami doszła do ćwierćfinału wygrywając po drodze z Jeleną Dokić, Patty Schnyder, Jeleną Diemientjewą i przegrywając ze Swietłaną Kuzniecową 4:6, 7:6, 1:6.

Na turnieju w Ponte Vedra Beach wygrała swój 4 turniej wygrywając w finale z Aleksandrą Wozniak 6:1, 6:2. W turnieju w Charlestonie doszła do finału, gdzie w półfinale pokonała Jelenę Diemientjewą, ale w finale przegrała z Sabine Lisicki 2:6, 4:6.

W Stuttgarcie odpadła w II rundzie przegrywając z Marion Bartoli 6:7, 4:6. W turnieju w Rzymie odpadła w III rundzie z Wiktoryją Azaranką 2:6, 2:6. W turnieju w Madrycie odpadła z liderką rankingu Dinarą Safiną 2:6, 4:6.

We French Open w była rozstawiona z 10 i w I rundzie wygrała w Wierą Duszewiną 4:6, 7:5, 6:1. W II rundzie spotkała się Jill Craybas i wygrała 6:1, 6:4, ale w III rundzie uległa Soranie Cirstei 6:7, 5:7.

W lipcu wygrała turniej w Eastbourne pokonując w finale Virginie Razzano 7:6, 7:5. Na Wimbledonie odpadła w IV rundzie z Sabine Lisicki 4:6, 4:6.

W Sztokholmie w dzień swoich urodzin przegrała w finale z Maríą José Martínez Sánchez. W turnieju w Los Angeles przegrała w II rundzie, w turnieju w Cincinnati odpadła w ćwierćfinale, a w Toronto przegrała w II rundzie. Następnie wygrała turniej w New Haven pokonując w finale Jelenę Wiesninę 6:2, 6:4. Na US Open osiągnęła swój pierwszy wielkoszlemowy finał gdzie przegrała z Kim Clijsters 5:7, 3:6. Po tym turnieju została 6. rakietą świata.

W turnieju w Tokio musiała oddać mecz w II rundzie Aleksandrze Wozniak. W Pekinie odpadła w II rundzie z Maríą José Martínez Sánchez 7:6, 6:7, 0:6. W turnieju w Osace przegrała w półfinale z Samanthą Stosur 0:6, 6:4, 4:6. W Luksemburgu w I rundzie przy prowadzeniu 7:5, 5:0 oddała mecz Anne Kremer.

W turnieju mistrzyń w Dosze wygrała swój pierwszy mecz z Wiktoryją Azaranką 1:6, 6:4, 7:5. W drugim meczu wygrała z Wierą Zwonariową 6:0, 6:7, 6:4. W III meczu przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6 mimo to awansowała do półfinału, gdzie musiała oddać mecz Serenie Williams.

Sezon skończyła na 4. pozycji w rankingu WTA.

2010Edytuj

 
Caroline Wozniacki podczas US Open 2010 w charakterystycznym stroju zaprojektowanym przez Stellę McCartney

Sezon zaczęła od turnieju w Sydney, gdzie przegrała w I rundzie z Li Na 6:2, 3:6, 2:6. W Australian Open została rozstawiona z numerem 4. W I rundzie wygrała z Aleksandrą Wozniak 6:4, 6:2. Następnie wygrała z Julią Görges 6:3, 6:1. W III rundzie wygrała z Szachar Pe’er 6:4, 6:0, ale w IV rundzie przegrała z Li Na 4:6, 3:6. Po Australian Open awansowała na 3. pozycję w rankingu WTA.

W turnieju w Dubaju była rozstawiona z numerem 1 i w III rundzie przegrała z Szachar Pe’er 2:6, 5:7. Na BNP Paribas Open została rozstawiona z numerem 2. W II rundzie wygrała z Vanią King 5:7, 6:2, 6:4. W III rundzie wygrała z Mariją Kirilenko 6:0, 6:3. W IV rundzie wygrała z Nadieżdą Pietrową 6:3, 3:6, 6:0. W ćwierćfinale wygrała ze Zheng Jie 6:4, 4:6, 6:1. W półfinale wygrała z Agnieszką Radwańską 6:2, 6:3. Następnie przegrała w finale z Jeleną Janković 2:6, 4:6. Po turnieju w Indian Wells awansowała na 2. miejsce w rankingu WTA. W Miami w I rundzie wygrała 3:6, 6:3, 6:4 z Cwetanę Pironkową, w II rundzie wygrała z Mariją Kirilenko 1:6, 6:1, 6:4, w kolejnej rundzie spotkała się Anastasiją Pawluczenkową i wygrała 6:2, 6:2. W ćwierćfinale uległa Justine Henin 7:6(5), 3:6, 4:6.

W turnieju MPS Group Championships 2010 rangi International rozgrywanym w Ponte Beach obroniła tytuł zdobyty rok wcześniej pokonując w finale Wolhę Hawarcową 6:2, 7:5. Następnie pojechała do Charlestonu, gdzie w półfinale w czasie meczu doznała kontuzji i musiała oddać mecz Wierze Zwonariowej. W turnieju w Stuttgarcie została rozstawiona z numerem 1. W sierpniu 2010 w turnieju Rogers Cup poprzedzającym US Open, w Montrealu, wygrała pokonując Wierę Zwonariową 6:3, 6:2. W tym samym tygodniu wygrała turniej Pilot Pen Tennis, w finale z Nadieżdą Pietrową wynikiem 6:3, 3:6, 6:3. Była to jej trzecia z rzędu wygrana impreza w New Haven.

Została rozstawiona z numerem 1 w US Open 2010, gdzie jako zwyciężczyni US Open Series ubiegała się o dodatkowy milion dolarów nagrody w przypadku wygranej – łącznie 2,7 mln USD – czyli najwyższej nagrody dla kobiety w jakimkolwiek sporcie wszech czasów. Jednak odpadła w półfinale z Wierą Zwonariową 4:6. 3:6, inkasując ćwierć tej kwoty w dodatku do premii za półfinał, łącznie $650,000.

Następnie wygrała Toray Pan Pacific Open w Tokio. Dostając się do ćwierćfinału China Open w Pekinie, zapewniła sobie nr 1 w rankingu światowym WTA na 11 października 2010. Wygrała także ten turniej, pokonując w finale Wierę Zwonariową 6:3, 3:6, 6:3.

Na zakończenie sezonu w Dosze podczas Sony Ericsson Championships 2010 zagrała w grupie kasztanowej wraz z Francescą Schiavone, Samanthą Stosur oraz Jeleną Diemientjewą. W pierwszym meczu rozgrywek grupowych wygrała z Diemientjewą 6:1, 6:1. W drugim przegrała ze Stosur 4:6, 3:6. W trzecim wygrała ze Schiavone 3:6, 6:1, 6:1 – tym samym zapewniła sobie pierwsze miejsce w światowym rankingu WTA na koniec roku. W półfinale wygrała z Wierą Zwonariową 7:5, 6:0. W finale, i ostatnim meczu jej sezonu, przegrała z Kim Clijsters 3:6, 7:5, 3:6.

2011Edytuj

 
Caroline Wozniacki podczas Australian Open 2011

Na początek sezonu, rozstawiona z nr 1, po wolnym losie w I rundzie, przegrała z Dominiką Cibulkovą w II rundzie wynikiem 3:6, 3;6 w Medibank International Sydney.

W Australian Open była również rozstawiona jako nr 1. W I rundzie wygrała z Giselą Dulko wynikiem 6:3, 6:4. W II rundzie wygrała z Vanią King wynikiem 6:1, 6:0. W III rundzie wygrała z Dominiką Cibulkovą wynikiem 6:4, 6:3. W IV rundzie wygrała z Anastasiją Sevastovą wynikiem 6:3, 6:4. W ćwierćfinale wygrała z Francescą Schiavone 3:6, 6:3, 6:3. W półfinale przegrała z Li Na wynikiem 6:3, 5:7, 3:6, a serwowała piłkę meczową w drugim secie przy stanie 5:4.

 
Caroline Wozniacki podczas French Open 2011

Z dniem 14 lutego 2011 straciła pierwsze miejsce w rankingu światowym WTA Tour na korzyść Kim Clijsters, mistrzyni Australian Open 2011. Ponieważ Clijsters nie wzięła udziału w następnym turnieju, Dubai Duty Free Tennis Championships, Wozniacki mogła odrobić straty o ile dostałaby się do półfinału w Dubaju. Rozstawiona z nr 1., nie zagrała w I rundzie. W II rundzie wygrała przez krecz rywalki z Anną Czakwetadze przy stanie 6:1, 3:5. W III rundzie wygrała z Ayumi Morita wynikiem 6:1, 6:0. W ćwierćfinale pokonała Szachar Pe’er wynikiem 6:2, 6:4, tym samym powracając do pierwszego miejsca w rankingu WTA Tour z dniem 21 lutego 2011. W półfinale wygrała po raz pierwszy w życiu z Jeleną Janković wynikiem 7:5, 6:3. W finale pokonała Swietłanę Kuzniecową wynikiem 6:1, 6:3 zdobywając pierwszy tytuł w sezonie i odzyskując miejsce liderki w światowym rankingu WTA Tour.

W następnym tygodniu, jako liderka rankingu wystartowała w turnieju Qatar Ladies Open. Pierwszą rundę jako najwyżej rozstawiona zawodniczka miała wolną. W II rundzie dość łatwo pokonała Nadieżdę Pietrową 6:3, 6:2. W ćwierćfinale wygrała z Flavią Pennettą 6:2, 6:0, a w półfinale łatwo wygrała z Marion Bartoli 6:1, 6:1. Dopiero w finale musiała uznać wyższą dyspozycję dnia turniejowej dwójki Wiery Zwonariowej, z którą przegrała 4:6, 4:6.

W marcu wygrała turniej w Indian Wells.

Wozniacki była rozstawiona z nr 1 w Sony Ericsson Open w Miami. Przegrała tam w IV rundzie z rozstawioną z nr 21 Andreą Petković wynikiem 5:7, 6:3, 6–3:6.

10 kwietnia 2011 wygrała turniej Family Circle Cup w Charlestonie. Następnie dotarła do finału Porsche Tennis Grand Prix w Stuttgarcie, gdzie przegrała z Julią Görges 6:7(3), 3:6. Następnie ponownie musiała uznać wyższość Görges podczas Mutua Madrileña Madrid Open przegrywając w trzeciej rundzie 4:6, 6:1, 3:6. Następnie dotarła do półfinału Internazionali BNL d’Italia w Rzymie, gdzie przegrała z Mariją Szarapową wynikiem 5:7, 3:6. 21 maja 2011 wygrała Brussels Ladies Open w Brukseli, wygrywając w finale z Peng Shuai wynikiem 2:6, 6:3, 6:3.

Podczas drugiego w tym sezonie turnieju wielkoszlemowego French Open w Paryżu rozstawiona z nr 1 Wozniacki nie miała większych problemów z przejściem I rundy pokonując Kimiko Date-Krumm 6:0, 6:2. W II rundzie pokonała Aleksandrę Wozniak 6:3, 7:6(6). Nieoczekiwanie zakończyła dość wcześnie turniej przegrywając w III rundzie z Danielą Hantuchovą wynikiem 1:6; 3:6.

12 czerwca 2011 wygrała w Kopenhadze E-Boks Danish Open 2011, pokonując w finale Lucię Šafářovą wynikiem 6:1, 6:4.

W Wimbledon 2011 niespodziewanie przegrała w IV rundzie z Dominiką Cibulkovą w trzech setach, już po prowadzeniu 6:1. Była to druga w tym sezonie przegrana z Dominiką Cibulkovą.

W pierwszym turnieju po Wimbledonie, Rogers Cup w Toronto, była rozstawiona z nr 1. i miała wolny los w I rundzie. W II niespodziewanie przegrała z Robertą Vinci wynikiem 4:6, 5:7. W następnym tygodniu, w identycznej sytuacji, przegrała w turnieju Western & Southern Open 2011 nieopodal Cincinnati z Christiną McHale identycznym wynikiem 4:6, 5:7.

27 sierpnia 2011, po raz czwarty z rzędu, wygrała turniej w New Haven, New Haven Open at Yale, pokonując w finale Petrę Cetkovską wynikiem 6:4, 6:1.

Na US Open 2011 Wozniacki była rozstawiona z nr 1. W I rundzie wygrała z Nurią Llagostera Vives wynikiem 6:3, 6:1. W II rundzie pokonała Arantxę Rus wynikiem 6:2, 6:0. W III rundzie pokonała Vanię King 6:2, 6:4. W IV rundzie po przegrywaniu już 6:7, 1:4, pokonała Swietłanę Kuzniecową wynikiem 6:7, 7:5, 6:1[8]. W ćwierćfinale Wozniacki pokonała Andreę Petković wynikiem 6:1, 7:6. W półfinale przegrała z Sereną Williams wynikiem 2:6, 4:6.

Następnie wzięła udział w turnieju Toray Pan Pacific Open 2011 w Tokio, gdzie przegrała w III rundzie z Kaią Kanepi wynikiem 5:7, 6:1, 4:6, pomimo tego, że w 3. secie prowadziła stosunkiem 3:0 i 4:3 przy zachowaniu własnego podania.

W turnieju China Open w Pekinie dotarła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Flavią Pennetta wynikiem 6:3, 0:6, 6:7(2).

2012Edytuj

 
Caroline Wozniacki podczas spotkania drugiej rundy na French Open 2012

Udział w wielkoszlemowym Australian Open zakończyła na ćwierćfinale i została zdetronizowana w rankingu przez zwyciężczynię turnieju Wiktoryję Azarankę.

Doszła do finału w Kopenhadze, gdzie przegrała z Angelique Kerber 4:6, 4:6. Większym osiągnięciem były jednak półfinały prestiżowych zawodów w Miami i Montrealu.

Podczas French Open osiągnęła trzecią rundę, a na Wimbledonie i w US Open zmagania skończyła już na pierwszej. W ćwierćfinale olimpiady w Londynie pokonała ją złota medalistka Serena Williams.

Wozniacki zdobyła pierwszy tytuł w sezonie dopiero we wrześniu w Seulu. Jako rozstawiona z numerem pierwszym pokonała w finale Kaię Kanepi 6:1, 6:0. W moskiewskim turnieju oznaczona była dziką kartą i numerem trzecim, w finale pokonała Samanthę Stosur 6:2, 4:6, 7:5.

Po raz pierwszy od 2009 roku nie brała udziału w Mistrzostwach WTA, nawet jako rezerwowa. Uczestniczyła jednak w WTA Tournament of Champions. Po przebrnięciu przez fazę grupową bez przegranego meczu pokonała Cwetanę Pironkową 6:4, 6:1. W finale przegrała jednak z Nadieżdą Pietrową wynikiem 2:6, 1:6. Sezon zakończyła na 10. pozycji w rankingu WTA.

2013Edytuj

 
Wozniacki w 2013 roku

Sezon 2013 Wozniacki rozpoczęła od udziału w turnieju w Brisbane, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z Ksieniją Pierwak 6:2, 3:6, 6:7(1). W turnieju w Sydney w pierwszej rundzie wygrała z Urszulą Radwańską 6:1, 6:2, lecz w kolejnym meczu uległa Swietłanie Kuzniecowej 6:7(4), 6:1, 2:6. W wielkoszlemowym Australian Open, rozstawiona z numerem dziesiątym, pokonała Sabine Lisicki 2:6, 6:3, 6:3. W kolejnym meczu zwyciężyła z Donną Vekić 6:1, 6:4. W następnym spotkaniu wygrała z Łesią Curenko wynikiem 6:4, 6:3. W czwartej rundzie Caroline Wozniacki zmierzyła się ze Swietłaną Kuzniecową, z którą przegrała wynikiem 2:6, 6:2, 5:7.

Podczas zawodów w Dosze, rozstawiona z numerem dziesiątym, osiągnęła ćwierćfinał. W początkowych fazach turnieju zwyciężyła bez straty seta m.in. z Mervaną Jugić-Salkić, Soraną Cîrsteą i Moną Barthel. W pojedynku o półfinał przegrała jednak z Agnieszką Radwańską wynikiem 2:6, 5:7. Następnie osiągnęła półfinał turnieju w Dubaju. W rozgrywkach pokonała Lucie Šafářovą 6:2, 6:2, Zheng Jie 6:0, 6:1 i Marion Bartoli 4:6, 6:1, 6:4. W spotkaniu półfinałowym uległa Petrze Kvitovej wynikiem 3:6, 4:6. Najwyżej rozstawiona w Kuala Lumpur przegrała w pierwszej rundzie z Wang Qiang 6:2, 6:7(1), 1:6.

W Indian Wells Wozniacki w kolejnych meczach wygrywała z Alizé Cornet, Jeleną Wiesniną i Nadieżdą Pietrową. Półfinał osiągnęła dzięki walkowerowi Wiktoryi Azaranki. W kolejnym spotkaniu pokonała Angelique Kerber wynikiem 2:6, 6:4, 7:5. W finale przegrała z Mariją Szarapową 2:6, 2:6. W Miami w swym pierwszym pojedynku wygrała z Karolíną Plíškovą, a w kolejnej rundzie przegrała z Garbiñe Muguruzą 2:6, 4:6. W Charleston osiągnęła ćwierćfinał, w którym uległa Stefanie Vögele 6:3, 4:6, 3:6.

W Stuttgarcie uległa w pierwszym meczu Carli Suárez Navarro 6:7(6), 1:6. Także w pierwszej rundzie odpadła w Madrycie, przegrywając z Jarosławą Szwiedową 2:6, 4:6. Również w Rzymie uległa Bojanie Jovanovski 6:2, 4:6, 6:7(5) w pierwszym spotkaniu. W Brukseli rywalizację rozpoczęła od drugiej rundy, przegrywając ze Zheng Jie 2:6, 4:6. Na French Open Dunka pokonała Laurę Robson w dwóch setach, by następnie ulec Bojanie Jovanovski 6:7(2), 3:6.

Okres gry na kortach trawiastych rozpoczęła od udział w zawodach w Eastbourne. Rozstawiona z numerem piątym Wozniacki osiągnęła półfinał. Do drugiej rundy awansowała dzięki kreczowi Tamiry Paszek przy stanie 6:2, 2:2. Następnie dwa razy do czterech gemów pokonała Robson. W spotkaniu ćwierćfinałowym zwyciężyła z Jekatieriną Makarową 4:6, 6:0, 6:3. W meczu o finał lepsza okazała się kwalifikantka Jamie Hampton, z którą Dunka przegrała 7:6(8), 5:7, 3:6. Na Wimbledonie pokonała w pierwszej rundzie Estrellę Cabezę Candelę 6:0, 6:2, by następnie przegrać z Petrą Cetkovską 2:6, 2:6.

Cykl US Open Series zaczęła od porażki z Soraną Cîrsteą 7:5, 6:7(0), 4:6 w swoim pierwszym meczu w Toronto. W Cincinnati awansowała do ćwierćfinału, pokonując kolejno Peng Shuai 6:1, 6:1, Monikę Niculescu 6:4, 6:3 i Petrę Kvitovą 3:6, 6:2, 6:3. W meczu o półfinał uległa Wiktoryi Azarance 3:6, 6:7(5). W New Haven Dunka w pierwszej rundzie pokonała Peng Shuai po kreczu przy stanie 2:6, 3:1. W kolejnych spotkaniach wygrała z Karin Knapp 6:1, 7:5 i Sloane Stephens 7:6(6), 6:2. W meczu półfinałowym przegrała z Simoną Halep 2:6, 5:7. Na US Open rozstawiona z numerem szóstym Wozniacki pokonała Duan Yingying 6:2, 7:5 oraz Chanelle Scheepers 6:1, 6:2. W trzecim pojedynku przegrała jednak z kwalifikantką Camilą Giorgi 6:4, 4:6, 3:6.

Okres zawodów azjatyckich rozpoczęła od pokonania Flavia Pennetta 6:2, 6:3 w drugiej rundzie w Tokio. Następnie wygrała z Magdaléną Rybárikovą dwa sety po 6:1. W ćwierćfinale odniosła triumf nad Lucie Šafářovą wynikiem 2:6, 6:3, 6:2. W półfinale przegrała z Angelique Kerber 4:6, 6:7(5). W Pekinie Wozniacki pokonała Niculescu i Stephens wynikami 6:3, 6:1. W ćwierćfinale uległa Serenie Williams 1:6, 4:6.

Jedyne turniejowe zwycięstwo w sezonie zanotowała w Luksemburgu, gdzie pokonała Mandy Minellę 6:3, 7:6(2), Monikę Niculescu 6:3, 6:2 i Bojanę Jovanovski 6:3, 3:6, 6:3. W spotkaniu półfinałowym wygrała z Niemką Sabine Lisicki 6:4, 6:4, a w meczu mistrzowskim pokonała inną Niemkę Annikę Beck 6:2, 6:2.

W zawodach TEB BNP Paribas WTA Championships kończących sezon pełniła funkcję pierwszej rezerwowej. Rok 2013 zakończyła na 10. miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

2014Edytuj

 
Caroline Wozniacki (pierwsza od lewej) z innymi uczestniczkami turnieju WTA Finals 2014

Sezon 2014 Wozniacki rozpoczęła od pokonania Julii Görges w pierwszej rundzie w Sydney. W kolejnym meczu przegrała jednak z Lucie Šafářovą. Na Australian Open Dunka pokonała Lourdes Domínguez Lino 6:0, 6:2 i Christinę McHale 6:0, 1:6, 6:2, by w trzeciej rundzie ulec Garbiñe Muguruzie 6:4, 5:7, 3:6.

Podczas zawodów w Dosze przegrała w drugiej rundzie z Yaniną Wickmayer 4:6, 5:7. Następnie osiągnęła półfinał turnieju w Dubaju. W rozgrywkach pokonała Sabine Lisicki 2:6, 6:3, 6:3, Annikę Beck 6:4, 6:4 i Soranę Cîrsteę 6:1, 6:2. W spotkaniu półfinałowym uległa Venus Williams wynikiem 3:6, 2:6.

W Indian Wells Wozniacki wygrała z Bojaną Jovanovski i Jarosławą Szwiedową. W czwartej rundzie nie sprostała Jelenie Janković. W Miami w swym pierwszym pojedynku wygrała z Móniką Puig 1:6, 6:1, 6:3. Następnie pokonała dwie Amerykanki – Sloane Stephens i Varvarę Lepchenko – oddając im po jednym gemie. W meczu o półfinał przegrała z Li Na 5:7, 5:7. W Monterrey zanotowała półfinał, w którym uległa Anie Ivanović 6:7(5), 4:6.

Okres gry na nawierzchni ceglanej rozpoczęła zwycięstwem 6:2, 6:2 nad Jekatieriną Makarową w Madrycie. W drugiej rundzie uległa Robercie Vinci 3:6, 3:6. Na French Open Dunka przegrała 6:7(5), 6:4, 2:6 w pierwszej rundzie z Yaniną Wickmayer.

Na trawiastych kortach w Eastbourne Wozniacki pokonała Samanthę Stosur, Sloane Stephens i Camilę Giorgi. W półfinale przegrała jednak z Angelique Kerber 6:3, 6:7(3), 3:6. Na Wimbledonie pokonała Szachar Pe’er, Naomi Broady i Anę Konjuh, tracąc w tych pojedynkach łącznie jedenaście gemów. W czwartej rundzie przegrała 2:6, 5:7 z Barborą Záhlavovą-Strýcovą.

W lipcu triumfowała z zawodach WTA International Series w Stambule. Najwyżej rozstawiona Dunka pokonała w finale Robertę Vinci 6:1, 6:1. W Montrealu awansowała do ćwierćfinału, tracąc łącznie sześć gemów w meczach z Danielą Hantuchovą, Klárą Koukalovą i Shelby Rogers. W meczu o półfinał uległa Serenie Williams 6:4, 5:7, 5:7. Na drodze do półfinału w Cincinnati, gdzie ponownie uległa Serenie Williams, zwyciężyła m.in. z Angelique Kerber i Agnieszką Radwańską. W New Haven przegrała w drugiej rundzie z Camilą Giorgi 4:6, 2:6. Udział w US Open rozpoczęła od zwycięstwa z Magdaléną Rybárikovą po kreczu przy stanie 6:1, 3:6, 2:0. W kolejnych spotkaniach wygrała z Alaksandrą Sasnowicz, Andreą Petković i Mariją Szarapową (6:4, 2:6, 6:2). W ćwierćfinale straciła jednego gema w pojedynku z Sarą Errani, a do finału awansowała po kreczu Peng Shuai przy stanie 7:6(1), 4:3. W swoim drugim meczu mistrzowskim na kortach w Nowym Jorku uległa Serenie Williams 6:3, 6:3.

Okres gry na kortach w Azji Wozniacki rozpoczęła od finału zawodów w Tokio. Przegrała w nim z Aną Ivanović 2:6, 6:7(2). W Wuhanie Dunka awansowała do półfinału, uległa w nim jednak Eugenie Bouchard 2:6, 3:6. W swoim pierwszym meczu w Pekinie przegrała z Samanthą Stosur. W turnieju WTA Finals w Singapurze tenisistka wygrała wszystkie mecze w fazie grupowej – z Szarapową, Radwańską i Kvitovą. W półfinale przegrała z Williams 6:2, 3:6, 7:6(6). Mecz ten został uznany najlepszym spotkaniem sezonu, za co otrzymał nagrodę WTA Awards[9]. Wozniacki zakończyła rok na 8. miejscu w rankingu WTA Tour.

2015Edytuj

 
Dunka podczas zawodów Mutua Madrid Open 2015 w Madrycie

Sezon ten Dunka rozpoczęła od finału w Auckland, gdzie uległa Venus Williams. W Australian Open po wygranej w pierwszej rundzie z Taylor Townsend, w kolejnym etapie nie sprostała dwukrotnej zwyciężczyni tej imprezy, Wiktoryi Azarance. Później docierała do półfinału turniejów w Dubaju i do ćwierćfinału zawodów w Dosze, ponownie przegrywając z Azaranką. Na początku marca triumfowała w turnieju kategorii WTA International Series w Kuala Lumpur, pokonując w trzech setach Alexandrę Dulgheru.

W turnieju WTA Premier Mandatory w Indian Wells Dunka przegrała w trzeciej rundzie 4:6, 4:6 z Belindą Bencic, pokonawszy we wcześniejszym meczu kwalifikantkę Uns Dżabir. W zawodach tej samej rangi w Miami Caroline Wozniacki wygrała z Madison Brengle, oddając jej jednego gema, oraz z Kaią Kanepi po trzysetowy, pojedynku. W czwartej rundzie lepszą okazała się Venus Williams, która zakończyła mecz w dwóch setach.

W pierwszym starcie na nawierzchni ceglanej Wozniacki dotarła do finału zawodów w Stuttgarcie, pokonując m.in. rozstawioną z numerem drugim Simonę Halep 7:5, 5:7, 6:2. W meczu mistrzowskim przegrała z Angelique Kerber 6:3, 1:6, 5:7. W Madrycie Dunka osiągnęła ćwierćfinał, w którym lepsza okazała się Marija Szarapowa. W Rzymie Dunka przegrała w drugiej rundzie z Azaranką. Ten sam rezultat zanotowała podczas French Open – tym razem zwycięstwo odniosła Julia Görges.

Okres gry na nawierzchni trawiastej rozpoczęła w Eastbourne od półfinału z Belindą Bencic, w którym skreczowała przy stanie 0:3. Na Wimbledonie uległa w czwartej rundzie późniejszej finalistce Garbiñe Muguruzie 4:6, 4:6.

W pierwszych trzech turniejach zaliczanych do US Open Series 2015 (Stanford, Toronto, Cincinnati) nie wygrała meczu, odpadając w drugich rundach. W New Haven w półfinale przegrała z Petrą Kvitovą 7:5, 6:1. W US Open w drugiej rundzie lepsza okazała się inna Czeszka – Petra Cetkovská.

Okres gry na kortach w Azji rozpoczął się dla Dunki od półfinału w Tokio, gdzie ponownie poniosła porażkę w pojedynku z Bencic. W Wuhanie odpadła w drugiej rundzie, a w Pekinie zaszła rundę dalej. W Linzu także odpadła w drugiej rundzie. Sezon zakończyła kreczem w pierwszym meczu fazy grupowej turnieju WTA Elite Trophy.

2016Edytuj

Wozniacki rozpoczęła sezon turniejem WTA w Auckland, gdzie w półfinale uległa Sloane Stephens wynikiem 2:6, 6:7(3). Osiągnęła również półfinał turnieju w Monterrey, w którego ćwierćfinale przegrała z Heather Watson. Dotarła też do półfinału US Open, pokonując wcześniej m.in. Swietłanę Kuzniecową czy Madison Keys, a przegrywając dopiero z Angelique Kerber wynikiem 4:6, 3:6. Swój 24 tytuł w karierze zdobyła podczas turnieju w Tokio, gdzie okazała się lepszą od Belindy Bencic, Carli Suárez Navarro, Magdy Linette, Agnieszki Radwańskiej, a w finale też Naomi Osaki (7:5, 6:3). Radwańska zrewanżowała się jej w trzecich rundach turniejów w Wuhanie i Pekinie. W Hongkongu Wozniacki zdobyła kolejny tytuł, pokonując w meczu mistrzowskim Kristinę Mladenovic 6:1, 6:7(4), 6:2. W Luksemburgu wycofała się przed ćwierćfinałem i nie zagrała w Zhuhai, zajmując ostatecznie 19. miejsce w rankingu.

2017Edytuj

 
Wozniacki w zawodach w Indian Wells w 2017 roku

W każdym z trzech australijskich turniejów (Auckland, Sydney, Melbourne) Wozniacki wygrała po dwa mecze. Lepiej poszło jej w Dosze i Dubaju, gdzie dochodziła do finału. W pierwszym uległa Karolínie Plíškovej 3:6, 4:6, a w drugim przegrała z Eliną Switoliną 4:6, 2:6.

Przegrała w ćwierćfinale w Indian Wells z Kristiną Mladenovic 6:3, 6:7(4), 2:6, chociaż była bliska zwycięstwa w dwóch setach. W Miami po raz trzeci w sezonie osiągnęła finał, w którym musiała uznać wyższość Johanny Konty 4:6, 3:6. Na drodze do decydującego meczu pokonała m.in. Garbiñe Muguruzę (7:6(1), krecz) i Karolínę Plíškovą (5:7, 6:1, 6:1).

W Paryżu po pokonaniu Swietłany Kuzniecowej awansowała do ćwierćfinału, w którym nie sprostała późniejszej triumfatorce zawodów Jeļenie Ostapenko. W Eastbourne ponownie przegrała w finale z Plíškovą, tym razem 4:6, 4:6. Na Wimbledonie uległa Coco Vandeweghe w spotkaniu czwartej rundy.

Następnie zaliczyła kolejne finały w Båstad (porażka z Kateřiną Siniakovą 3:6, 4:6) i w Toronto (tam wygrana z Agnieszką Radwańska i liderką rankingu Plíškovą, zaś uległa Switolinie 4:6, 0:6), a także ćwierćfinał w Cincinnati i drugą rundę US Open.

Pierwszy wygranym turniejem w sezonie były zawody w Tokio, gdzie Dunka w finale pokonała Anastasiję Pawluczenkową wynikiem 6:0, 7:5. W Wuhanie w swoim pierwszym meczu uległa Marii Sakari, zaś w Pekinie w trzeciej rundzie pokonała ją Petra Kvitová. Spotkanie drugiej rundy w Hongkongu przeciw Lizette Cabrerze poddała walkowerem.

W kończącym sezon turnieju WTA Finals w Singapurze Wozniacki trafiła do grupy czerwonej. Pokonała Elinę Switolinę, Simonę Halep oraz uległa Caroline Garcii. Do półfinału awansowała z drugiego miejsca w grupie. W meczu o finał pokonała Karolínę Plíškovą, a w meczu mistrzowskim zwyciężyła Venus Williams 6:4, 6:4, po raz pierwszy w karierze triumfując w tych rozgrywkach.

Sezon zakończyła na trzecim miejscu w rankingu singlowym WTA Tour.

2018Edytuj

Wozniacki zainaugurowała sezon 2018 występem w zawodach w Auckland, odnosząc zwycięstwo w pierwszej rundzie nad Madison Brengle 6:3, 6:0[10], następnie wygrała z Petrą Martić 6:2, 6:2[11]. W ćwierćfinale pokonała Sofię Kenin 4:6, 6:2, 6:4, po czym spotkała się w półfinale z Sachią Vickery, triumfując nad nią 6:4, 6:4[12]. W finale zawodów przegrała z Julią Görges 4:6, 6:7(4)[13]. W Australian Open, w którym wystartowała z numerem drugim, pokonała Mihaelę Buzărnescu 6:2, 6:3[14], Janę Fett 3:6, 6:2, 7:5, Kiki Bertens 6:4, 6:2[15] i Magdalénę Rybárikovą 6:3, 6:0[16]. W ćwierćfinale wygrała z Carlą Suárez Navarro 6:0, 6:7(3), 6:2, awansując po raz drugi w karierze do półfinału Australian Open[17]. W przedostatniej rundzie turnieju wyeliminowała Elise Mertens 6:3, 7:6(2)[18]. W finale pokonała Simonę Halep 7:6(2), 3:6, 6:4, zdobywając tym samym swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł i wracając po 6 latach na pozycję liderki rankingu WTA[19].

W Petersburgu doszła do ćwierćfinału, w którym musiała uznać wyższość Darji Kasatkiny 6:7(2), 3:6[20], wcześniej zaś pokonała Anastasiję Potapową 6:0, 6:1[21].

W Dosze wygrała z Cariną Witthöft 6:2, 6:0 w drugiej rundzie[22], po czym wyeliminowała Monicę Niculescu 7:5, 6:1[23] i Angelique Kerber 7:6(4), 1:6, 6:3[24]. W półfinale nie sprostała Petrze Kvitovej, przegrywając 6:3, 6:7(3), 5:7[25].

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A 4R 3R 4R SF QF 4R 3R 2R 1R 3R W 3R 1 / 12 34 – 11
French Open A 1R 3R 3R QF 3R 3R 2R 1R 2R A QF 4R 1R 0 / 12 21 – 12
Wimbledon Q1 2R 3R 4R 4R 4R 1R 2R 4R 4R 1R 4R 2R 3R 0 / 13 25 – 13
US Open A 2R 4R F SF SF 1R 3R F 2R SF 2R 2R 3R 0 / 13 38 – 13
Ranking na koniec roku 237 64 12 4 1 1 10 10 8 17 19 3 3 1 / 50 118 – 49

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A 2R 1R 1R A A A A A A A A A 0 / 3 1 – 3
French Open A A 1R 1R 2R A A A A A A A A A 0 / 3 1 – 3
Wimbledon A A 1R 2R 2R A A A A A A A A A 0 / 3 2 – 3
US Open A 1R 2R 3R 2R A A A A A A A A A 0 / 4 4 – 4
Ranking na koniec roku 238 150 79 70 113 556 0 / 13 8 – 13

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A 1R 1R A A A A A A A A A A A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A 2R A A A A A A A A A A A 0 / 1 1 – 1
US Open A A 2R A A A A A A A A A A A 0 / 1 1 – 0
0 / 4 2 – 3

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Tournament of Champions
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 55 (30–25)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 8 sierpnia 2008 Sztokholm Twarda   Wiera Duszewina 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 2. 23 sierpnia 2008 New Haven Twarda   Anna Czakwetadze 3:6, 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 3. 5 października 2008 Tokio Twarda   Kaia Kanepi 6:2, 3:6, 6:1
Finalistka 1. 26 października 2008 Luksemburg Twarda (hala)   Jelena Diemientjewa 6:2, 4:6, 6:7(4)
Finalistka 2. 21 lutego 2009 Memphis Twarda (hala)   Wiktoryja Azaranka 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 12 kwietnia 2009 Ponte Beach Ceglana   Aleksandra Wozniak 6:1, 6:2
Finalistka 3. 19 kwietnia 2009 Charleston Ceglana   Sabine Lisicki 2:6, 4:6
Finalistka 4. 17 maja 2009 Madryt Ceglana   Dinara Safina 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 20 czerwca 2009 Eastbourne Trawiasta   Virginie Razzano 7:6(5), 7:5
Finalistka 5. 11 lipca 2009 Båstad Ceglana   María José Martínez Sánchez 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 6. 29 sierpnia 2009 New Haven Twarda   Jelena Wiesnina 6:2, 6:4
Finalistka 6. 13 września 2009 US Open Twarda   Kim Clijsters 5:7, 3:6
Finalistka 7. 21 marca 2010 Indian Wells Twarda   Jelena Janković 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 7. 12 kwietnia 2010 Ponte Beach Ceglana   Wolha Hawarcowa 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 8. 8 sierpnia 2010 Kopenhaga Twarda (hala)   Klára Zakopalová 6:2, 7:6(5)
Zwyciężczyni 9. 23 sierpnia 2010 Montreal Twarda   Wiera Zwonariowa 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 10. 28 sierpnia 2010 New Haven Twarda   Nadieżda Pietrowa 6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 11. 2 października 2010 Tokio Twarda   Jelena Diemientjewa 1:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 12. 9 października 2010 Pekin Twarda   Wiera Zwonariowa 6:3, 3:6, 6:3
Finalistka 8. 31 października 2010 Doha Twarda   Kim Clijsters 3:6, 7:5, 3:6
Zwyciężczyni 13. 20 lutego 2011 Dubaj Twarda   Swietłana Kuzniecowa 6:1, 6:3
Finalistka 9. 26 lutego 2011 Doha Twarda   Wiera Zwonariowa 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 14. 20 marca 2011 Indian Wells Twarda   Marion Bartoli 6:1, 2:6, 6:3
Zwyciężczyni 15. 10 kwietnia 2011 Charleston Ceglana   Jelena Wiesnina 6:2, 6:3
Finalistka 10. 24 kwietnia 2011 Stuttgart Ceglana (hala)   Julia Görges 6:7(3), 3:6
Zwyciężczyni 16. 21 maja 2011 Bruksela Ceglana   Peng Shuai 2:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 17. 12 czerwca 2011 Kopenhaga Twarda (hala)   Lucie Šafářová 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 18. 27 sierpnia 2011 New Haven Twarda   Petra Cetkovská 6:4, 6:1
Finalistka 11. 15 kwietnia 2012 Kopenhaga Twarda (hala)   Angelique Kerber 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 19. 23 września 2012 Seul Twarda   Kaia Kanepi 6:1, 6:0
Zwyciężczyni 20. 21 października 2012 Moskwa Twarda (hala)   Samantha Stosur 6:2, 4:6, 7:5
Finalistka 12. 4 listopada 2012 Sofia Twarda (hala)   Nadieżda Pietrowa 2:6, 1:6
Finalistka 13. 17 marca 2013 Indian Wells Twarda   Marija Szarapowa 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 21. 20 października 2013 Luksemburg Twarda (hala)   Annika Beck 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 22. 20 lipca 2014 Stambuł Twarda   Roberta Vinci 6:1, 6:1
Finalistka 14. 7 września 2014 US Open Twarda   Serena Williams 3:6, 3:6
Finalistka 15. 21 września 2014 Tokio Twarda   Ana Ivanović 2:6, 6:7(2)
Finalistka 16. 10 stycznia 2015 Auckland Twarda   Venus Williams 6:2, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 23. 8 marca 2015 Kuala Lumpur Twarda   Alexandra Dulgheru 4:6, 6:2, 6:1
Finalistka 17. 26 kwietnia 2015 Stuttgart Ceglana (hala)   Angelique Kerber 6:3, 1:6, 5:7
Zwyciężczyni 24. 25 września 2016 Tokio Twarda   Naomi Ōsaka 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 25. 16 października 2016 Hongkong Twarda   Kristina Mladenovic 6:1, 6:7(4), 6:2
Finalistka 18. 18 lutego 2017 Doha Twarda   Karolína Plíšková 3:6, 4:6
Finalistka 19. 25 lutego 2017 Dubaj Twarda   Elina Switolina 4:6, 2:6
Finalistka 20. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda   Johanna Konta 4:6, 3:6
Finalistka 21. 1 lipca 2017 Eastbourne Trawiasta   Karolína Plíšková 4:6, 4:6
Finalistka 22. 30 lipca 2017 Båstad Ceglana   Kateřina Siniaková 3:6, 4:6
Finalistka 23. 13 sierpnia 2017 Toronto Twarda   Elina Switolina 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 26. 24 września 2017 Tokio Twarda   Anastasija Pawluczenkowa 6:0, 7:5
Zwyciężczyni 27. 29 października 2017 Singapur Twarda (hala)   Venus Williams 6:4, 6:4
Finalistka 24. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda   Julia Görges 4:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 28. 27 stycznia 2018 Australian Open Twarda   Simona Halep 7:6(2), 3:6, 6:4
Zwyciężczyni 29. 30 czerwca 2018 Eastbourne Trawiasta   Aryna Sabalenka 7:5, 7:6(5)
Zwyciężczyni 30. 7 października 2018 Pekin Twarda   Anastasija Sevastova 6:3, 6:3
Finalistka 25. 7 kwietnia 2019 Charleston Ceglana   Madison Keys 6:7(5), 3:6

Gra podwójna 3 (2–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 26 lutego 2006 Memphis Twarda (hala)   Wiktoryja Azaranka   Lisa Raymond
  Samantha Stosur
6:7(2), 3:6
Zwyciężczyni 1. 28 września 2008 Pekin Twarda   Anabel Medina Garrigues   Han Xinyun
  Xu Yifan
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 2. 21 lutego 2009 Memphis Twarda (hala)   Wiktoryja Azaranka   Juliana Fedak
  Michaëlla Krajicek
6:1, 7:6(2)

Występy w Turnieju MistrzyńEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2009 Półfinał   Serena Williams 4:6, 1:0 krecz
2010 Finał   Kim Clijsters 3:6, 7:5, 3:6
2011 Faza grupowa   Agnieszka Radwańska
  Wiera Zwonariowa
  Petra Kvitová
5:7, 6:2, 6:4
2:6, 6:4, 3:6
4:6, 2:6
2013 zawodniczka rezerwowa (nie wystąpiła)
2014 Półfinał   Serena Williams 6:2, 3:6, 6:7(6)
2017 Zwycięstwo   Venus Williams 6:4, 6:4
2018 Faza grupowa   Karolína Plíšková
  Petra Kvitová
  Elina Switolina
2:6, 4:6
7:5, 3:6, 6:2
7:5, 5:7, 3:6

Występy w Turnieju WTA Tournament of Champions/WTA Elite TrophyEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2012 Finał   Nadieżda Pietrowa 2:6, 1:6
2015 Faza grupowa   Swietłana Kuzniecowa 5:7, 2:2 krecz

Występy w Igrzyskach OlimpijskichEdytuj

Gra pojedynczaEdytuj

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo   Dania
I runda   Tunezja: Salima Safar 6:4, 6:1
II runda   Słowacja: Daniela Hantuchová [10] 6:1, 6:3
III runda   Rosja: Jelena Diemientjewa [5] 6:7, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo   Dania [8]
I runda   Wielka Brytania: Anne Keothavong 4:6, 6:3, 6:2
II runda   Belgia: Yanina Wickmayer 6:4, 3:6, 6:3
III runda   Słowacja: Daniela Hantuchová 6:4, 6:2
Ćwierćfinał   Stany Zjednoczone: Serena Williams [4] 0:6, 3:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo   Dania
I runda   Czechy: Lucie Hradecká 6:2, 6:2
II runda   Czechy: Petra Kvitová [11] 2:6, 4:6

Osiągnięcia juniorskieEdytuj

Gra pojedynczaEdytuj

MistrzyniEdytuj

Rok Turniej Finalistka Wynik
2003   Kolding   Hanne-Skak Jensen 3:6, 6:3, 6:1
2004   Rungsted Kyst   Gluay Kampookaew 7:5, 6:4
  Oslo   Gluay Kampookaew 6:3, 6:3
  Kramfors   Nadia Laas-Hansen 6:0, 6:3
  Osaka   Dominika Cibulková 6:3, 6:0
2005   Nagoja   Ayumi Morita 6:2, 0:6, 6:4
  Roehampton   Marina Erakovic 6:0, 6:3
  Orange Bowl   Mihaela Buzărnescu 6:1, 6:4
2006   Wimbledon   Magdaléna Rybáriková 3:6, 6:1, 6:3
  Osaka   Ayumi Morita 6:3, 2:6, 6:2

FinalistkaEdytuj

Rok Turniej Mistrzyni Wynik
2003   Kopenhaga   Marina Cossou 5:7, 4:6
2004   Luksemburg   Michaëlla Krajicek 6:4, 2:6, 2:6
2006   Australian Open   Anastasija Pawluczenkowa 6:1, 2:6, 3:6

Gra podwójnaEdytuj

MistrzyniEdytuj

Rok Turniej Partnerka Finalistki Wynik
2003   Kolding   Hanne-Skak Jensen   Diana Eriksson
  Nadja Roma
7:6(5), 6:4
2004   Rungsted Kyst   Hanne-Skak Jensen   Nadia Laas-Hansen
  Gluay Kampookaew
6:4, 6:1
  Oslo   Yanina Wickmayer   Sabrina Allaut
  Antonia Fohse
1:6, 6:3, 6:4
2005   Bradenton   Ayumi Morita   Sorana Cîrstea
  Raluca Olaru
6:3, 5:7, 7:6(3)
2006   Osaka   Ayumi Morita   Ksenia Łykina
  Anastasija Piwowarowa
7:6(4), 7:5

FinalistkaEdytuj

Rok Turniej Partnerka Mistrzynie Wynik
2004   Kramfors   Małgorzata Silka   Sorana Cîrstea
  Li Hewenfei
0:6, 2:6
2005   Manila   Amina Rakhim   Chan Yung-jan
  Hwang I-hsuan
4:6, 1:6
  Nagoja   Amina Rakhim   Chan Yung-jan
  Li Hewenfei
2:6, 3:6
  Mediolan   Sharon Fichman   Jekatierina Makarowa
  Jewgienija Rodina
1:6, 4:6
  Orange Bowl   Ana Tatiszwili   Jennifer-Lee Heinser
  Elizabeth Plotkin
2:6, 6:2, 4:6
  Mérida   Bibiane Schoofs   Agnieszka Radwańska
  Nataša Zorić
0:4, 4:5(4)
2006   Roland Garros   Agnieszka Radwańska   Sharon Fichman
  Anastasija Pawluczenkowa
7:6(4), 2:6, 1:6

PrzypisyEdytuj

  1. Wywiad z Karoliną Woźniacką w Rzeczpospolitej nr 114/8625, 18 maja 2010, str. A18 Tata uczył tenisa i Chopina.
  2. Caroline Wozniacki – strona WWW (ang.). [dostęp 2011-08-09].
  3. Jakub Ciastoń: Piotr Woźniacki: Wolę stać w cieniu (pol.). sport.pl, 2009-01-25. [dostęp 2011-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-02)].
  4. Dariusz Dobek, Piotr Woźniacki: Polakiem będę zawsze, Onet Sport, 1 września 2017 [dostęp 2019-03-24] (pol.).
  5. Caroline Wozniacki zaręczyła się w sylwestra (pol.). RMF24, 2014-01-01. [dostęp 2014-01-01].
  6. Rafał Smoliński: Rory McIlroy zerwał zaręczyny z Karoliną Woźniacką (pol.). sportowefakty.pl, 2014-05-21. [dostęp 2014-05-21].
  7. Caroline Wozniacki marries David Lee in Tuscany (ang.). wtatennis.com, 2019-06-16. [dostęp 2019-06-18].
  8. Viv Bernstein: Wozniacki battles back to beat Kuznetsova (ang.). ESPN.com, 2011-09-05. [dostęp 2011-09-10].
  9. WTA Awards (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2014-12-23].
  10. Łukasz Iwanek: WTA Auckland: pewny awans Karoliny Woźniackiej, Lauren Davis nie obroni tytułu. sportowefakty.pl, 2018-01-02. [dostęp 2018-01-03].
  11. Łukasz Iwanek: WTA Auckland: Karolina Woźniacka idzie jak burza, kolejny maraton Barbory Strycovej. sportowefakty.pl, 2018-01-03. [dostęp 2018-01-03].
  12. Bartosz Gębicz: Jedynka Wozniacki z dwójką Goerges w finale w Auckland. przegladsportowy.pl, 2018-01-06. [dostęp 2018-01-06].
  13. Rafał Smoliński: WTA Auckland: Julia Goerges nie do zatrzymania. Pokonała Karolinę Woźniacką i wygrała trzeci finał z rzędu. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-07. [dostęp 2018-01-07].
  14. Łukasz Iwanek: Australian Open: Karolina Woźniacka i Elina Switolina w II rundzie. Wymarzony debiut 15-letniej Marty Kostiuk. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-15. [dostęp 2018-01-15].
  15. Łukasz Iwanek: Australian Open: Anett Kontaveit pomieszała szyki Jelenie Ostapenko! Awans Karoliny Woźniackiej. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-19. [dostęp 2018-01-19].
  16. Łukasz Iwanek: Australian Open: Karolina Woźniacka pozbawiła złudzeń Magdalenę Rybarikovą. Dunka w ćwierćfinale. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-21. [dostęp 2018-01-22].
  17. Wojciech Michałowski: Australian Open. Caroline Wozniacki pokonała Carlę Suarez Navarro i awansowała do półfinału. sport.pl, 2018-01-23. [dostęp 2018-01-24].
  18. Łukasz Iwanek: Australian Open: Karolina Woźniacka zatrzymała Elise Mertens Pierwszy finał Dunki w Melbourne. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-25. [dostęp 2018-01-25].
  19. Rafał Smoliński: Karolina Woźniacka wraca na fotel liderki! Dunka wyprzedzi Simonę Halep. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-27. [dostęp 2018-01-27].
  20. Łukasz Iwanek: WTA Petersburg: Karolina Woźniacka i Jelena Ostapenko za burtą! Daria Kasatkina i Petra Kvitova bohaterkami dnia. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-02. [dostęp 2018-02-06].
  21. Łukasz Iwanek: WTA Petersburg: efektowny awans Karoliny Woźniackiej. Kristina Mladenović przerwała fatalną serię. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-01. [dostęp 2018-02-06].
  22. Łukasz Iwanek: WTA Doha: Karolina Woźniacka w 57 minut w III rundzie. Sorana Cirstea lepsza od Elise Mertens. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-14. [dostęp 2018-02-17].
  23. Rafał Smoliński: WTA Doha: Andżelika Kerber z Karoliną Woźniacką o półfinał. Petra Kvitova poszła za ciosem. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-15. [dostęp 2018-02-17].
  24. Łukasz Iwanek: WTA Doha: Karolina Woźniacka w półfinale po wielkiej bitwie z Andżeliką Kerber. Petra Kvitova kolejną rywalką Dunki. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-16. [dostęp 2018-02-17].
  25. Łukasz Iwanek: WTA Doha: trwa zwycięska seria Petry Kvitovej. Czeszka lepsza od Karoliny Woźniackiej. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-17. [dostęp 2018-02-18].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj