Otwórz menu główne

Celestyn Myślenta

polski teolog luterański

Celestyn Myślenta, (także: Mislenski, Mislenta, ur. 27 marca 1588 w Kutach, zm. 20 kwietnia 1653 w Królewcu) – polski teolog luterański, orientalista, przez 24 lata rektor Uniwersytetu Albrechta w Królewcu.

Celestyn Myślenta
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1588
Kuty
Data i miejsce śmierci 20 kwietnia 1653
Królewiec
Zawód, zajęcie teolog, rektor uniwersytecki

Był synem Mateusza i Eufrozyny z Wiercińskich. Jego ojciec, pochodzący ze starej polskiej szlachty, osiadł w Kutach jako pastor protestancki.

Językiem domowym Celestyna był polski. Myślenta kształcił się w szkołach łacińskich w Węgorzewie i Frydlandzie. Studia uniwersyteckie podjął na Albertynie w Królewcu, kontynuował w Wittenberdze, Lipsku i Gießen. Studiował teologię, filozofię, języki orientalne. Znał biegle hebrajski, chaldejski, arabski, syryjski, grekę i łacinę, a słabo język niemiecki. W Gießen uzyskał tytuł doktora teologii.

W 1619 został profesorem nadzwyczajnym w katedrze teologii, a w 1621 profesorem zwyczajnym w katedrze hebrajskiego na uniwersytecie w Królewcu. Siedmiokrotnie pełnił funkcję rektora tej uczelni, od 1628 nieprzerwanie przez 24 lata. W 1644 Myślenta jako rektor przewodniczył uroczystościom setnej rocznicy założenia Albertyny.

Celestyn Myślenta był ortodoksyjnym luteraninem. Równolegle z pracą na uniwersytecie sprawował w Kościele ewangelickim następujące funkcje: asesora konsystarza sambijskiego (od 1622), proboszcza kościoła katedralnego w Królewcu (od 1626) oraz wizytatora szkolnego okręgu sambijskiego. Jako wizytator zalecał w szkołach luterańskich wprowadzanie nauki języka polskiego obok łaciny.

Celestyn Myślenta był autorem licznych pism polemicznych, które ukazały się drukiem. W 1638 wspólnie z M. Eiflerem wydał program nauczania dla szkoły miejskiej w Ełku. W 1626 wydana została w Królewcu jego obszerna praca Manuale Prutenicum na temat historii religii w Prusach (od czasów pogańskich do roku 1625).

Na pogrzebie Celestyna Myślenty mowę wygłosił Simon Dach.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Oracki: Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i ziemi malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku. Tom II: L-Ż. Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Olsztynie, Olsztyn, 1988.
  • Andrzej Wakar i Bohdan Wilamowski: Węgorzewo z dziejów miasta i powiatu, „Pojezierze”, Olsztyn, 1968.