Celius (łac. Caelius mons, wł. Celio) – jedno z siedmiu wzgórz w obrębie Rzymu, położone pomiędzy Eskwilinem i Awentynem. W starożytności było dzielnicą zamieszkaną przez zamożnych Rzymian. Do dnia dzisiejszego zachowały się m.in.: Mur Aureliana, fundament świątyni Klaudiusza, ruiny willi rodu Lateranii Plautii.

Celius
Celio
Ilustracja
Państwo

 Włochy

Położenie

Rzym

Pasmo

Siedem wzgórz Rzymu

Wysokość

50 m n.p.m.

Położenie na mapie Rzymu
Mapa konturowa Rzymu, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Celius”
41°53′06″N 12°29′48″E/41,885000 12,496667

Przyłączone do miasta przez króla Tullusa Hostiliusza[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 215, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9