Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie

Cerkiew Narodzenia NMP w Tylawie – dawna cerkiew greckokatolicka, a następnie prawosławna, użytkowana po II wojnie światowej przez Kościół rzymskokatolicki.

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie
obecnie kościół
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-80 z 31.01.1985r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Widok od strony prezbiterium
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Tylawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Tylawie
Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (obecnie);
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (poprzednio)
Położenie na mapie gminy Dukla
Mapa lokalizacyjna gminy Dukla
Tylawa, cerkiew
Tylawa, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tylawa, cerkiew
Tylawa, cerkiew
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Tylawa, cerkiew
Tylawa, cerkiew
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krośnieńskiego
Tylawa, cerkiew
Tylawa, cerkiew
Ziemia49°27′55,6″N 21°41′40,2″E/49,465444 21,694500

HistoriaEdytuj

Cerkiew w Tylawie została wzniesiona w 1787. Po schizmie tylawskiej przeszła na własność Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Po 1945 została przejęta przez Kościół rzymskokatolicki i użytkowana jako kościół parafialny.

Jest to druga cerkiew na tym miejscu – pierwsza, początkowo prawosławna, następnie unicka, istniała od 1508.

ArchitekturaEdytuj

Cerkiew w Tylawie to cerkiew łemkowska typu zachodniego, orientowana, trójdzielna. We wnętrzu zachował się wykonany w 1908 ikonostas, restaurowany w latach 1968–1972. W przedsionku cerkwi zachował się fresk Chrzest Rusi. Zdobiona posadzka obiektu pochodzi z XVIII w., podobnie jak ławki przeniesione z kościoła rzymskokatolickiego w Iwoniczu.

Budynek znajduje się przy drodze z Dukli do granicy ze Słowacją[2]. W bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi znajdował się cmentarz greckokatolicki, z którego zachowało się tylko kilka nagrobków.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj