Ch-35 Uran

Zwiezda Ch-35 Uran (kod NATO SS-N-25 Switchblade) – radziecki pocisk przeciwokrętowy, odpowiednik amerykańskiego pocisku Harpoon (z powodu podobieństwa do tego pocisku zwany także Harpoonski).

Ch-35
Ilustracja
Państwo

 ZSRR

Producent

Zwiezda

Rodzaj

powietrze-woda, woda-woda

Przeznaczenie

przeciwokrętowa

Data konstrukcji

1978

Operacyjność

od 1994

Długość

3750 mm

Średnica

420 mm

Rozpiętość

930 mm

Masa

480 kg

Prędkość

0,8 Ma (1080 km/h)

Zasięg

130 km, 260 km (Uran-UE)

Naprowadzanie

inercyjne, radarowe

Masa głowicy

145 kg

Typ głowicy

kumulacyjna

Użytkownicy
Rosja, Algieria, Indie

HistoriaEdytuj

Pocisk Ch-35 powstał jako uzbrojenie okrętowe. Prace nad nim rozpoczęto w 1978 roku. Pociski w wersji morskiej odpalane są z cylindrycznych kontenerów ustawionych na specjalnych stelażach. W połowie lat 90 XX w. powstała także wersja Ch-35U przenoszona przez samoloty i śmigłowce.

Pociski Ch-35 są między innymi uzbrojeniem korwet projektu 1241.8, niszczycieli typu Delhi oraz fregat projektu 1154. Miały także stać się uzbrojeniem polskich okrętów rakietowych projektu 660, ale po rozpadzie Układu Warszawskiego z zakupu rakiet tego typu zrezygnowano. Wersja lotnicza Ch-35U jest przenoszona przez większość samolotów morskiego lotnictwa taktycznego Rosji, a także samoloty ZOP Tu-142 i śmigłowce Ka-52.

Rakieta Uran ma klasyczny układ aerodynamiczny, składane skrzydła i stery. Napędzana jest silnikiem turboodrzutowym. Układ naprowadzania kombinowany, w początkowej fazie lotu stosowany jest inercyjny układ nawigacyjny, w końcowej aktywne naprowadzanie radarowe.

BibliografiaEdytuj