Otwórz menu główne

Charles Etienne Gudin (ur. 13 lutego 1768, zm. 22 sierpnia 1812) – generał z czasów rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.

Charles-Étienne Gudin de La Sablonnière
Ilustracja
Charles-Étienne Gudin
generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 13 luty 1768
Montargis
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1812
Smoleńsk
Przebieg służby
Lata służby 1782-1812
Siły zbrojne Wielka Armia Cesarstwa Francuskiego
Jednostki III Korpus Wielkiej Armii
Stanowiska Generał Dywizji w III Korpusie
Główne wojny i bitwy rewolucja francuska, wojny napoleońskie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Generał Gudin urodził się w Montargis w arystokratycznej rodzinnie. Został przyjęty do szkoły wojskowej w Brienne i w roku 1782 został przyjęty do gwardii królewskiej. Jako Porucznik został wysłany na Santo Domingo w 1791 roku gdzie spędził rok czasu zanim powrócił do Francji w Lipcu 1792 roku. Był mianowany na kilka pozycji jako oficer sztabowy w armiach północy, wtedy Rhine i Moselle. Został generałem brygady na początku 1799 roku i dowodził oddziałem w wojnie w Szwajcarii. Następnego roku wziął udział w kilku bitwach i za umiejętności pokazane na polu bitwy został mianowany generałem dywizji[1].

Generał Gudin otrzymał dowództwo nad 3 Dywizją piechoty w Wielkiej Armii Francuskiej i walczył w wojnach z trzecią i czwartą koalicją antyfrancuską pomiędzy 1805 - 1807 rokiem. Jego 3 Dywizja w III Korpusie była pierwszą formacją która wzięła udział w bitwie pod Jeną - Auerstadt i wzięła na siebie główny ciężar walk. Odniosła 40% ofiar wśród których był sam Gudin który został ciężko ranny[2]. W 1808 roku został Hrabią Imperium Francuskiego a następnego roku zarządcą zamku w Fontainebleau. Wziął następnie udział w kilku bitwach w wojnie przeciwko V koalicji antyfrancuskiej i został ponownie ranny w bitwie pod Wagram. W 1812 roku otrzymał dowodzenie dywizją w drugiej Wielkiej Armii. Został trafiony kulą armatnią która urwała mu nogi w bitwie pod Górą Walutyną 19 sierpnia 1812 w Rosji i zmarł 3 dni później[3].

RodzinaEdytuj

Gudin ożenił się z Jeanne Caroline Christine Creutzer która była siostrą Generała Brygady Charlesa Augusta Creutzera[4].

 
Nazwisko Gudina jest wyryte na Łuku Triumfalnym w Paryżu (7 od góry po lewej stronie).

LegendaEdytuj

Jego nazwisko znajduje się na łuku Triumfalnym w Paryżu. Jest wymieniony jako generał, w którego dywizji walczą polscy żołnierze w lekturze "O żołnierzu tułaczu"[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Fierro, Palluel-Guillard & Tulard str. 821
  2. Chandler str. 68
  3. Mullié str. 33
  4. Henner
  5. Żeromski str. 5
 
Generał Gudin ranny na polu bitwy pod Górą Walutyną pędzla Henri Félix Emmanuel Philippoteaux z XIX wieku

BibliografiaEdytuj