Charles Leclerc (kierowca wyścigowy)

monakijski kierowca wyścigowy

Charles Leclerc, właśc. Charles Marc Hervé Percival Leclerc[1] (ur. 16 października 1997 w Monako) – monakijski kierowca wyścigowy, startujący w mistrzostwach świata Formuły 1 od sezonu 2018. Od sezonu 2019 kierowca zespołu Scuderia Ferrari, zwycięzca dwóch wyścigów Formuły 1, mistrz świata Formuły 2 (2017), mistrz serii GP3 (2016).

Charles Leclerc
Ilustracja
Charles Leclerc (2017)
Imię i nazwisko Charles Marc Hervé Percival Leclerc
Państwo  Monako
Data i miejsce urodzenia 16 października 1997
Monako
Sezon 2021
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia Ferrari
Samochód Ferrari SF21
Nr startowy 16
Partnerzy Carlos Sainz Jr.
Sukcesy

2014: Alpejska Formuła Renault 2.0 (wicemistrz)
2016: Seria GP3 (mistrz)
2017: Formuła 2 (mistrz)

Faksymile
Strona internetowa

W latach 2016–2017 członek Akademii Kierowców Ferrari, uznany przez Międzynarodową Federację Samochodową (FIA) za najlepszego debiutanta sezonu dwa razy z rzędu w latach 2017–2018, zarówno w Formule 2 jak i w Formule 1.

ŻyciorysEdytuj

PoczątkiEdytuj

Urodził się w rodzinie Hervé′a i Pascale Leclerków[2]. Jego ojciec w latach 80. startował w zawodach Formuły 3, zajmując m.in. 8. miejsce w wyścigu w Monako w 1988 roku[3]. Charles ma dwóch braci, starszego Lorenzo i młodszego Arthura (ur. 14 października 2000), który również został kierowcą wyścigowym i w 2020 roku został przyjęty do Akademii Kierowców Ferrari[4][5][6].

W jednym z wywiadów Leclerc wspomniał, że mając trzy lata obserwował z okna domu swojego przyjaciela wyścig Formuły 1, w którym Michael Schumacher rywalizował z Miką Häkkinenem na zakręcie Sainte-Devote w Grand Prix Monako, a jego marzeniem stała się wtedy jazda dla Ferrari. Po raz pierwszy wsiadł w gokarta mając cztery lata, gdy ojciec zamiast do przedszkola zabrał go na tor, gdzie ścigał się ojciec chrzestny Charlesa, Jules Bianchi[3]. Właścicielem toru był ojciec Julesa, Phillipe Bianchi, przyjaciel Hervé′a Leclerca[7].

Na początku kariery sportowej Leclercowi pomagał ojciec i Jules Bianchi, ale gdy miał on 14 lat jego rodzina nie miała środków na finansowanie jego dalszej kariery. Właśnie wtedy, po rekomendacji Bianchiego, który startował w tamtym czasie w GP2, w 2011 roku 14-letni Charles został przyjęty do programu szkoleniowego menadżera kierowców wyścigowych, Nicolasa Todta, syna Jeana Todta, ówczesnego prezydenta FIA i byłego szefa Scuderia Ferrari. Charles otrzymał wsparcie finansowe i odpowiednie zaplecze techniczne zapewniające mu możliwość rozwoju, zaś sam Nicolas Todt został jego menadżerem[8][9].

Formuła Renault 2.0Edytuj

Po licznych sukcesach w kartingu – m.in. zwycięstwach w WSK Euro Series KF2, CIK-FIA Academy Trophy i CIK-FIA KF3 World Cup[10] – Leclerc rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w wieku 16 lat w 2014 roku w Formule Renault 2.0. Podpisał także kontrakt z brytyjską ekipą Fortec Motorsports na starty w Alpejskiej Formule Renault 2.0. Wystartował w czternastu wyścigach, w których siedmiokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie zwyciężał na włoskim torze Monza. Z dorobkiem 199 punktów uplasował się na drugiej pozycji w końcowej klasyfikacji kierowców, za Holendrem Nyckiem de Vriesem[10]. Startował również gościnnie w wybranych wyścigach Europejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0, gdzie trzykrotnie stawał na drugim stopniu podium[11]. Po udanym sezonie 2014 otrzymał angaż w Europejskiej Formule 3[12].

Europejska Formuła 3Edytuj

 
Leclerc podczas wyścigu Europejskiej Formuły 3 na torze Circuit de Spa-Francorchamps (2015)

W sezonie 2015 Europejskiej Formuły 3 Leclerc nawiązał współpracę z holenderskim zespołem Van Amersfoort Racing[11]. Leclerc zastąpił w zespole Holendra Maxa Verstappena, który zakończył poprzedni sezon na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej[13]. Charles nie ukończył debiutanckiego wyścigu po kolizji z Georgem Russellem, ale stanął na podium w ośmiu kolejnych wyścigach z rzędu, co skutkowało chwilową pozycją lidera w klasyfikacji generalnej[14]. W ciągu osiemnastu wyścigów trzynastokrotnie stawał na podium, w tym czterokrotnie na jego najwyższym stopniu[11]. Wyraźna obniżka formy, związana głównie z małym doświadczeniem, nastąpiła w drugiej połowie. Począwszy od rundy na holenderskim torze Circuit Park Zandvoort Monakijczyk ani razu nie stanął na podium[14]. Najlepiej spisał się na austriackim Red Bull Ringu oraz niemieckim Nürburgringu, gdzie był czwarty. Trzykrotnie zdobywał pole position oraz pięciokrotnie uzyskał najszybszy czas okrążenia. Na zakończenie sezonu zdobył 363,5 pkt i przegrał walkę o trzecie miejsce z bardziej doświadczonym Brytyjczykiem Jake’m Dennisem[11][15]. Tym samym nie powtórzył dla swojego teamu wyniku Verstappena z poprzedniego sezonu. Pomimo tego, Leclerc został najlepszym debiutantem serii i zwrócił uwagę Scuderia Ferrari, która w tym samym roku przyjęła go do Akademii Kierowców Ferrari z którą zaczął współpracę od początku 2016 roku[16].

Daliśmy z siebie wszystko, ale ci goście [przyp. Verstappen i Leclerc] mają wielki talent. Ale oczywiście to bardzo miłe, że prawdopodobnie jechali z nami [przyp. w zespole Van Amersfoort Racing] dwaj przyszli mistrzowie świata.

Frits van Amersfoort (szef Van Amersfoort Racing), 2020, Ziggor Sport[17]

W listopadzie 2015 roku podczas Grand Prix Makau, zajął drugie miejsce za weteranem Formuły 3, Szwedem Felixem Rosenqvistem[18].

Seria GP3Edytuj

 
Leclerc jako kierowca testowy Haasa na torze Silverstone (8 lipca 2016)

W sezonie 2016 Leclerc podpisał kontrakt z francuskim zespołem ART Grand Prix (współzałożycielem zespołu był jego menadżer Nicolas Todt[19]) i rozpoczął starty w serii GP3[20]. Jego partnerami w zespole byli: Holender Nyck de Vries, Japończyk Nirei Fukuzumi i reprezentant Tajlandii Alexander Albon[21]. Leclerc rywalizował o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej z Albonem. Wygrał dwa wyścigi, na torze de Barcelona-Catalunya[22] oraz Monte Carlo, a następnie w przeciągu kolejnych siedmiu wyścigów czterokrotnie meldował się na podium. Ostatnie zwycięstwo odnotował po dominacji na belgijskim torze Spa-Francorchamps[23]. Podczas dwóch kolejnych weekendów startował w wyścigach z pole position i utrzymywał się na pozycji lidera w klasyfikacji generalnej. Ostatnie podium sezonu odnotował w pierwszym starcie na torze Sepang. Jego przewaga pozwoliła mu na utrzymanie zwycięstwa w klasyfikacji generalnej po ostatnim wyścigu na torze Yas Marina w Abu Zabi, którego zarówno on jak i Albon nie ukończyli[21]. W trakcie 18 wyścigów sezonu ośmiokrotnie stawał na podium, w tym trzykrotnie zwyciężał, czterokrotnie startował z pole position[11]. Zwycięstwo w serii zadedykował Julesowi Bianchiemu, który zmarł w lipcu 2015 roku[24].

W okresie trwania rywalizacji w serii GP3, w czerwcu 2016 roku Leclerc został kierowcą testowym zespołu Formuły 1, Haas F1 Team. 8 lipca 2016 roku wziął udział w pierwszej sesji treningowej (FP1) przed Grand Prix Wielkiej Brytanii na torze Silverstone[25].

Formuła 2Edytuj

 
Leclerc w bolidzie Prema Racing podczas weekendu startowego Formuły 2 na Monzie (wrzesień 2017)
 
Bolid Prema Racing (2017)
 
Charles z matką Pascale po zdobyciu tytułu mistrza świata Formuły 2 (2017)

W sezonie 2017 brał udział w wyścigach Formuły 2, która zastąpiła serię GP2[26]. Reprezentował barwy mistrzowskiego zespołu z Włoch powiązanego ze Scuderią Ferrari, Prema Racing, a jego partnerem był Antonio Fuoco[27][26]. Już w pierwszej sesji kwalifikacyjnej sezonu, na bahrańskim torze Sakhir okazał się najszybszy. Dzień później zajął trzecie miejsce w wyścigu, a następnie odniósł pierwsze zwycięstwo w niedzielnej rywalizacji[28]. W drugiej rundzie wyścigów na hiszpańskim torze de Barcelona-Catalunya po starcie z pole position odniósł drugą wygraną, natomiast dzień później był czwarty[29]. W rundzie trzeciej na torze Monako nie ukończył obu wyścigów. Pomimo startu z pole position musiał wycofać się z pierwszego wyścigu z powodu awarii zawieszenia oraz z drugiego po otrzymaniu dziesięciosekundowej kary za kolizję z Francuzem Normanem Nato[30]. Po nieudanym weekendzie w Monako zaczął regularnie stawać na podium oraz odniósł trzy zwycięstwa w trzech kolejnych weekendach startowych, na torze Bakı Şəhər Halqası w azerskim Baku, austriackim Red Bull Ringu oraz brytyjskim Silverstone[11][26]. Pomimo pozytywnych rezultatów na torze, Leclerc przeżywał w tym czasie osobistą tragedię. Jego ojciec Hervé zmarł po długiej chorobie tuż przed wyścigiem Charlesa w Baku, ale ten nie zrezygnował ze startu i zdominował rywalizację[31]. Następnie w siódmej rundzie zmagań na węgierskim Hungaroringu dobra passa sportowa Leclerca została przerwana. Pomimo zdobycia pole position jego czas z kwalifikacji został anulowany, a Leclerc zdyskwalifikowany za zbyt lekki bolid. W sobotnim wyścigu pomimo startu z końca stawki awansował na czwarte miejsce i ten sam rezultat powtórzył dzień później[32]. Leclerc po raz kolejny startował z pole position w sobotnim wyścigu na belgijskim torze Spa-Francorchamps, który pierwotnie wygrał, ale po raz kolejny został zdyskwalifikowany – tym razem za „nadmierne zużycie deski podpodłogowej”, wykazane przez standardowe badanie kontrolne bolidu po wyścigu[33]. Kolejnego dnia zajął piąte miejsce[11]. W dziewiątej rundzie, na włoskim torze Monza Leclerc walczył z Lucą Ghiotto o prowadzenie po restarcie wyścigu na mokrym torze, ale popełnił błąd i wypadł z toru, a następnie rozbił bolid na barierze ochronnej[34]. W niedzielnym wyścigu zajął miejsce 9[11]. Dopiero na hiszpańskim torze Jerez de la Frontera Charles przełamał złą passę i po starcie z pole position i pojedynku ze swoim bezpośrednim rywalem o mistrzostwo, Brytyjczykiem Oliverem Rowlandem, odniósł szóste zwycięstwo w sezonie, które zapewniło mu triumf w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata Formuły 2. Z kolei w niedzielnej rywalizacji sprinterskiej był siódmy[11]. Leclerc zapewnił sobie tytuł na trzy wyścigi przed zakończeniem sezonu w swoim debiutanckim sezonie w serii[35]. Swój tytuł zadedykował zmarłemu ojcu, który przegrał walkę z chorobą w czerwcu 2017 roku, gdy Charles rywalizował podczas wyścigów w Baku. Po zdobyciu mistrzostwa, Leclerc stwierdził, że nie chce już dedykować swoich kolejnych tytułów, gdyż wraz z jego kolejnym tytułem w wyścigach honoruje nim kolejną bliską mu zmarłą osobę[24].

Oczywiście miałem kilka porażek w sezonie, kilka po stronie wyścigów, ale przede wszystkim po stronie osobistej, po stracie ojca. Zdobycie mistrzostwa jest dla mnie niesamowitym sposobem na uhonorowanie go i właściwie to chciałbym ten tytuł zadedykować jemu. Wolałbym w przyszłości nie dedykować już żadnych innych tytułów.

Charles Leclerc, 2017, Sky News[24]

Sezon zakończył triumfem w sprinterskim wyścigu na torze w Yas Marina Circuit w Abu Zabi, czym pobił rekord sześciu wygranych w sezonie należącym do Belga Stoffela Vandoorne’a. Wywalczył także siedem pole position, a sięgając po tytuł już w pierwszym roku startów powtórzył tym wyczyn dwóch Niemców Nico Rosberga i Nico Hülkenberga oraz Brytyjczyka Lewisa Hamiltona[36].

W trakcie rywalizacji w Formule 2 Leclerc był kierowcą testowym dwóch zespołów Formuły 1. Podczas dwudniowych, nieoficjalnych testów Charles zadebiutował na początku sierpnia 2017 roku w bolidzie Scuderia Ferrari. Podczas pierwszego dnia testów na Hungaroringu prowadził Ferrari SF70H i był najszybszy wśród innych kierowców, którzy także pretendowali objęcia angażów w Formule 1 w kolejnych sezonach[37]. Rywalizował m.in. z Lando Norrisem (McLaren) i wracającym po latach Robertem Kubicą (Renault)[38]. Nie został dopuszczony do udziału podczas drugiego dnia testów[39]. Z kolei już po zakończeniu sezonu Formuły 2, w listopadzie 2017 roku, Leclerc odbył testy na torze w Abu Zabi dla zespołu Sauber F1 Team, który jak się potem okazało zaproponował mu angaż na sezon 2018[40].

Na zakończenie sezonu został ogłoszony przez Międzynarodową Federację Samochodową (FIA) najlepszym debiutantem sezonu (ang. Rookie of the Year)[41].

Formuła 1Edytuj

Do końca 2017 roku Charles Leclerc jako członek Akademii Kierowców Ferrari był kierowcą testowym w trzech zespołach Formuły 1: Haas F1, Scuderia Ferrari i Sauber F1 Team[42].

Sauber (2018)Edytuj

 
Leclerc w bolidzie Alfa Romeo Sauber F1 Team podczas wyścigu Formuły 1 w Grand Prix Austrii 2018

W czerwcu 2017 roku, skłamał swojemu umierającemu ojcu, że dostał angaż do Formuły 1 i zadebiutuje tam w kolejnym sezonie, choć wtedy nie miał jeszcze kontaktu[31]. Później okazało się to prawdą, i grudniu 2017 roku Leclerc został ogłoszony kierowcą Alfa Romeo Sauber F1 Team na sezon 2018 Formuły 1. Jego partnerem w zespole został Szwed Marcus Ericsson[42]. Najwyższym miejscem w sezonie była dla niego szósta lokata podczas Grand Prix Azerbejżdzanu na torze Bakı Şəhər Halqası w Baku[43]. Na 21 wyścigów 10-krotnie zdobywał punkty meldując się w pierwszej dziesiątce i nie ukończył sześciu z nich. W Grand Prix Monako w jego bolid uderzył Brendon Hartley, następnie w Grand Prix Wielkiej Brytanii mechanicy Alfy Romeo nie dokręcili koła jego bolidu podczas pit stopu, przez co Leclerc musiał się zatrzymać. Z kolei tuż po starcie Grand Prix Węgier znalazł się w środku kolizji pomiędzy bolidami Racing Point i zniszczenia jego bolidu nie pozwoliły na kontynuację wyścigu[44]. Najbardziej niebezpieczną sytuacją na torze, która spowodowała odpadnięcie Leclerca z wyścigu był wypadek na pierwszym zakręcie Grand Prix Belgii, w którym Nico Hülkenberg z Renault uderzył w tył bolidu Fernando Alonso z McLarena, który wzbił się do góry i spadł na bolid Leclerca. Leclerc nie odniósł żadnych obrażeń. Raport FIA z dochodzenia po wypadku zawierał informację o tym, że bezpieczeństwo Leclerca w momencie uderzenia zapewnił system Halo[45], który został wprowadzony, aby w momencie wypadku chronić kierowcę przed urazami głowy, które były m.in. przyczyną śmierci Julesa Bianchiego po wypadku w Grand Prix Japonii 2014[46].

Na zakończenie sezonu Leclerc po raz drugi z rzędu został ogłoszony przez Międzynarodową Federację Samochodową (FIA) najlepszym debiutantem sezonu (ang. Rookie of the Year) (w poprzednim sezonie był debiutantem w Formule 2)[47] i zajął 13. miejsce w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 39 punktów pokonując przy tym kolegę z zespołu aż o 30 punktów[11][44].

Ferrari (2019–)Edytuj

2019Edytuj
 
Leclerc w bolidzie Scuderia Ferrari podczas testów przedsezonowych w Barcelonie (2019)
 
Starcie z Lewisem Hamiltonem podczas Grand Prix Włoch 2019 na torze Monza

11 września 2018 roku Leclerc został potwierdzony jako kierowca zespołu Scuderia Ferrari na sezon 2019. Zastąpił on Kimiego Räikkönena, który przeniósł się do Alfy Romeo[48][49]. W barwach nowego zespołu wziął udział w nieoficjalnych testach na torze Yas Marina w Abu Zabi po zakończeniu sezonu 2018, gdzie podczas drugiego dnia osiągnął najlepszy czas[50]. Jego partnerem w zespole był utytułowany Niemiec, czterokrotny mistrz świata Sebastian Vettel[51].

Leclerc po raz pierwszy oficjalnie poprowadził bolid Scuderia Ferrari w sezonie 2019 na oficjalnych, przedsezonowych testach w Barcelonie w lutym i był tego dnia najszybszy[52]. W pierwszej rundzie sezonu, w Grand Prix Australii 2019 zajął piąte miejsce[53]. W kolejny weekend startowy podczas Grand Prix Bahrajnu wywalczył pierwsze pole position w Formule 1 w karierze. Po starcie stracił kilka pozycji, ale wrócił do walki o zwycięstwo z kierowcami Mercedesa. Podczas wyścigu zanotował najszybszy czas okrążenia i dominował w wyścigu, ale ze względu na awarię silnika tuż przed metą wyprzedził go Lewis Hamilton i Valtteri Bottas. Charles zajął trzecie miejsce i 31 marca 2019 roku po raz pierwszy stanął na podium wyścigu Formuły 1[54]. W kolejnych trzech wyścigach zajmował piąte miejsce, przy czym podczas Grand Prix Azerbejdżanu ustanowił najszybszy czas okążenia[11]. W szóstej rundzie mistrzostw, nie ukończył Grand Prix Monako, ale przez kolejne cztery wyścigi z rzędu stawał na podium. W Kanadzie i Francji kończył rywalizację na trzecim miejscu, następnie wywalczył pole position i drugą lokatę w Grand Prix Austrii ustępując jedynie Maxowi Verstappenowi z Red Bull Racing[55], a dobrą passę zakończył trzecim miejscem w Grand Prix Wielkiej Brytanii[56], gdyż w rundzie jedenastej mistrzostw świata, nie ukończył Grand Prix Niemiec 2019 po uderzeniu w bandę[57]. Następnie po zajęciu czwartej lokaty na torze Hungaroring w czterech kolejnych wyścigach ruszał z pole position. Pierwsze dwa z nich wygrał. Pierwszym zwycięstwem w jego karierze w Formule 1 było Grand Prix Belgii na torze Spa-Francorchamps, gdzie pokonał Hamiltona i Bottasa. Jego triumf był poprzedzony tragicznym wypadkiem podczas sobotniej rywalizacji w Formule 2, kiedy to podczas wyścigu zginął przyjaciel Leclerca, Anthoine Hubert. Kierowcy Formuły 1, w tym Charles, byli świadkami śmiertelnego wypadku, ale pomimo tego nie odwołano wyścigu. Swoje pierwsze zwycięstwo w Formule 1 Leclerc zadedykował Hubertowi[58][59].

Pierre [przyp. Gasly] powiedział mi, że muszę wygrać w niedzielę dla Anthoine′a, i oczywiście też tego chciałem. Udało mi się tego dokonać, co było bardzo wyjątkowe, ale także bardzo trudne, ponieważ po raz pierwszy doświadczyłem jazdy po tym samym torze, gdzie tracisz bliską osobę (...)

Charles Leclerc, 2020, ESPN[60]

Podczas kolejnego weekendu startowego Leclerc wygrał Grand Prix Włoch na torze Monza przed Bottasem i Hamiltonem[61]. Następnie zajął drugie miejsce za kolegą z zespołu, Sebastianem Vettelem w Grand Prix Singapuru oraz miejce trzecie w Grand Prix Rosji za oboma kierowcami Mercedesa. Po nieudanym wyścigu w Japonii był najszybszy w kwalifikacjach w Meksyku i pomimo zajęcia czwartej lokaty ustanowił najszybsze okrążenie wyścigu. To samo miejsce i najszybsze okrążenie rywalizacji ustanowił także w Grand Prix Stanów Zjednoczonych na torze Americas w Austin. Nieudanie zakończył się dla niego wyścig w Brazylii, gdzie został sklasyfikowany tylko dlatego, że przejechał 90% wyścigu. Podczas wyścigu, sześć okrążeń przed końcem, doszło do kolizji dwóch bolidów Scuderia Ferrari po próbie wyprzedzenia Leclerca prez Vettela. Oba bolidy odpadły z wyścigu, a kierowcy przeprosili za incydent[62]. Leclerc zakończył sezon trzecim miejscem w Grand Prix Abu Zabi, które przypieczętowało jego czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 264 punktów. Ogółem w sezonie 2019 Charles na 21 wyścigów 10-krotnie stawał na podium w tym dwukrotnie wygrywał. Siedmiokrotnie startował z pole position i czterokrotnie ustanawiał najszybsze okrążenia wyścigów[11].

W grudniu 2019 roku przedłużył kontrakt ze Scuderia Ferrari do 2024 roku[63].

2020Edytuj
 
Leclerc w bolidzie Ferrari SF1000 podczas testów przedsezonowych w Barcelonie (luty 2020)

Sezon 2020 był krótszy i rozpoczął się z opóźnieniem ze względu na wybuch ogólnoświatowej pandemii COVID-19. Był to również trudny sezon dla zespołu Scuderia Ferrari, który skonstruował mniej konkurencyjny bolid, którym trudno było osiągać oczekiwane rezultaty. Obydwaj kierowcy, zarówno Leclerc jak i Vettel osiągali gorsze rezultaty niż w poprzednim sezonie[64][65], jednak to Leclerc regularnie zajmował wyższe lokaty niż jego bardziej doświadczony partner z zespołu[66][67]. Zwycięstwa w wewnętrznej walce kierowców oraz podpisanie przez Leclerca długoterminowego kontraktu ze Scuderią Ferrari na koniec poprzedniego sezonu spowodowały, że umocnił swoją pozycję „wschodzącej gwiazdy” w teamie[68].

Pomimo tego, że bolid Ferrari SF1000 był uznawany za jedną z najgorszych konstrukcji Scuderiii Ferrari w historii[68], to Leclerc dwukrotnie w sezonie stawał na podium, przy czym ani razu nie startował z pole position[11]. Pierwsze podium zanotował w pierwszym z dwóch otwierających sezon wyścigów Grand Prix Austrii 2020, gdzie awansował o pięć lokat względem pozycji startowej i przegrał jedynie z Bottasem z Mercedesa[69]. Drugim podium zakończył się dla niego pierwszy z dwóch wyścigów na Silverstone, czyli Grand Prix Wielkiej Brytanii 2020 w czwartej rundzie mistrzostw[11].

Leclerc w 17 wyścigach punktował dziesięciokrotnie, nie ukończył czterech wyścigów. W klasyfikacji generalnej zajął ósme miejsce zdobywając 98 punktów, przy czym pokonał swojego partnera z zespołu aż o 65 punktów[67][11].

Życie prywatneEdytuj

Jego ojcem chrzestnym, kuzynem i mentorem był Jules Bianchi, kierowca Formuły 1, który zmarł w lipcu 2015 roku po wypadku w Grand Prix Japonii 2014[70].

W 2017 roku, gdy Charles zmierzał po tytuł mistrza Formuły 2, jego ojciec Hervé walczył z poważną chorobą. Hervé Leclerc zmarł w czerwcu 2017 roku po miesiącu przebywania w śpiączce farmakologicznej, tuż przed wyścigiem Charlesa w Baku. Leclerc nie zrezygnował z wyścigów i zdominował rywalizację, osiągając najszybsze okrążenie toru oraz zajmując pierwsze i drugie miejsce (po nałożeniu kary). Charles tłumaczył, że wiedział o chorobie ojca od kilku miesięcy, ale nie mówił o tym publicznie, aby media nie upatrywały w tym powodu jego możliwie słabszych rezultatów[3]. Później wyznał, że tuż przed śmiercią ojca skłamał mu o swoich planach na kolejny sezon i pomimo braku podpisanego kontraktu powiedział ojcu, że dostał angaż w zespole Formuły 1, co później rzeczywiście okazało się prawdą[31].

W latach 2015–2019 jego dziewczyną była Giada Gianni. W 2020 roku Leclerc potwierdził, że zaczął spotykać się z monakijską modelką Charlotte Siné, córką Emmanuela Siné, właściciela Société des Bains de Mer (m.in. kasyna w Monte Carlo)[71].

WynikiEdytuj

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Pkt. Poz.
2016
[72]
ART Grand Prix  
ESP
 
ESP
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
HUN
 
HUN
 
GER
 
GER
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
MAL
 
MAL
 
ARE
 
ARE
202 1
1 9 1 NU 2 3 6 3 5 3 1 6 4 NU 3 5 NU 9

Formuła 2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Pkt. Poz.
2017
[26]
Prema Racing BHR
 
BHR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
AZE
 
AZE
 
AUT
 
AUT
 
UK
 
UK
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
ESP
 
ESP
 
ARE
 
ARE
 
282 1
3 1 1 4 NU NU 1 2 1 NU 1 5 4 4 DK 5 17 9 1 7 2 1

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach[11] Pkt. Poz.
2018
[73]
Alfa Romeo Sauber F1 Team Sauber C37 Ferrari 062 EVO 1,6 V6T                                           39 13
13 12 19 6 10 18 10 10 9 NU 15 NU NU 11 9 7 NU NU 7 7 7
2019
[74]
Scuderia Ferrari Ferrari SF90 Ferrari 064 1,6 V6T                                           264 4
5 3 5 5 5 NU 3 3 2 3 NU 4 1 1 2 3 6 4 4 18 3
2020
[66]
Scuderia Ferrari Ferrari SF1000 Ferrari 065 1,6 V6T                                   98 8
2 NU 11 3 4 NU 14 NU 8 6 7 4 5 4 10 NU 13
2021
[75]
Scuderia Ferrari Mission Winnow Ferrari SF21 Ferrari 065/6 1,6 V6T                                               40* 5*
6 4 6 4

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria[11] Zespół Wyścigi P1 PP NO Podium Punkty Pozycja
2014 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0[76] Fortec Motorsports 6 0 0 0 3 0 NS
Alpejska Formuła Renault 2.0[77] 14 2 1 0 7 199 2
2015 Europejska Formuła 3[78] Van Amersfoort Racing 44 4 3 5 13 363,5 4
Grand Prix Makau[79] 1 0 0 0 1 2
2016 Seria GP3 ART Grand Prix 18 3 4 4 8 202 1
Formuła 1 Haas F1 Team Kierowca testowy
2017 Formuła 2 Prema Racing 22 7 8 4 10 281 1
Formuła 1 Haas F1 Team Kierowca testowy
Scuderia Ferrari
Sauber F1 Team
2018 Formuła 1 Alfa Romeo Sauber F1 Team 21 0 0 0 0 39 13
2019 Formuła 1 Scuderia Ferrari Mission Winnow 21 2 7 4 10 264 4
2020 Formuła 1 Scuderia Ferrari 17 0 0 0 2 98 8
2021 Formuła 1 Scuderia Ferrari Mission Winnow 4 0 0 0 0 40* 5*

PrzypisyEdytuj

  1. Riccardo Cortesi: F1 La storia e la carriera di Charles Leclerc (wł.). f1ingenerale.com, 2020-01-29. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-01)].
  2. Pascale Leclerc: Fonce, Charles! (fr.). monacomatin.mc, 2018-05-27. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  3. a b c Ile tragedii może przyjąć jeden człowiek? Historia Charlesa Leclerca to współczesna opowieść o Hiobie (pol.). newonce.sport, 2020-03-22. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-24)].
  4. Ferrari sign Charles' Leclerc younger brother to Driver Academy (ang.). formula1.com, 2020-01-17. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  5. Driver Database – Arthur Leclerc (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-07].
  6. Interview with Arthur and Lorenzo Leclerc on family and motorsport (ang.). scuderiafans.com, 2021-03-05. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-05)].
  7. Dhruv George: Charles Leclerc: Childhood, Early Struggles and Relationship with Jules Bianchi (ang.). essentiallysports.com, 2020-06-15. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-10)].
  8. Lawrence Barretto: LONG READ: Music, fashion and family – getting to know the real Charles Leclerc (ang.). formula1.com, 2020-09-13. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-24)].
  9. Adrian Drozdek: Nicolas Todt: Jestem jedynym menadżerem, który inwestuje w kierowców (pol.). motohigh.pl, 2019-12-26. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-24)].
  10. a b David Gruz: Monegasque prodigy Leclerc secures FIA F3 seat with Van Amersfoort (ang.). paddockscout.com, 2015-01-14. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  11. a b c d e f g h i j k l m n o p q Driver Database – Charles Leclerc (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-07].
  12. Dawid Brilowski: Sukces naznaczony dramatami. Charles Leclerc w drodze na szczyt (pol.). sport.tvp.pl, 2019-03-31. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  13. Adrian Drozdek: Były szef Verstappena i Leclerca przemówił. “Max jest poziom wyżej” (pol.). motohigh.pl, 2020-11-15. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-16)].
  14. a b Valentin Khorounzhiy: Charles Leclerc: The young Monegasque with a big future (ang.). motorsport.com, 2015-11-18. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-08)].
  15. Dennis secures 3rd in FIA F3 European Championship (ang.). jakedennisracing.co.uk, 2015-10-18. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-05)].
  16. Kate Walker: Charles Leclerc, a Teenage Driver, Shows Potential for Ferrari (ang.). nytimes.com, 2017-09-14. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-11)].
  17. "Max is next level, but Leclerc had to do more on his own" (ang.). gpblog.com, 2020-11-13. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-19)].
  18. Paul Hensby: Rosenqvist defeats Leclerc to take second Macau Grand Prix triumph (ang.). thecheckeredflag.co.uk, 2015-11-22. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-18)].
  19. Glenn Freeman: Nicolas Todt sells shareholding in ART Grand Prix (ang.). motorsport.com, 2018-12-21. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-08)].
  20. Charles Leclerc joins ART Grand Prix for 2016 GP3 Series (ang.). autosport.com, 2016-02-29. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  21. a b David Gruz: Abu Dhabi GP3: Leclerc champion as both title contenders crash (ang.). motorsport.com, 2016-11-26. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  22. Ramon López: Leclerc starts the season with a win in Barcelona (ang.). formularapida.net, 2016-05-14. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  23. Charles Leclerc glides to GP3 victory in Spa-Francorchamps race 1 (ang.). automobilsport.com, 2016-08-27. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  24. a b c Alex Kalinauckas: Ferrari junior Charles Leclerc dedicates F2 title to late father (ang.). autosport.com, 2017-10-07. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  25. Charles Leclerc Set for FP1 Sessions with Haas F1 Team (ang.). haasf1team.com, 2016-06-24. [dostęp 2021-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-30)].
  26. a b c d Driver Standings for the FIA Formula 2 2017 Championship (ang.). fiaformula2.com. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  27. Arnau Viñals: Leclerc: "Prema & ART GP are similar to F1 team" (ang.). formularapida.net, 2017-03-07. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  28. Cameron Paterson: Charles Leclerc wins Bahrain F2 sprint race with pitstop (ang.). formulascout.com, 2017-04-16. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  29. Leclerc flies to Barcelona pole (ang.). fiaformula2.com, 2017-05-12. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-16)].
  30. Leclerc column: Moving on from Monaco misfortune (ang.). motorsport.com, 2017-05-30. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-11)].
  31. a b c Asher Fair: Formula 1: The lie Charles Leclerc told his father before his death (ang.). beyondtheflag.com, 2019-03-14. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)].
  32. Georgia Beith: F2 Hungary: Rowland wins the battle in Budapest, but Leclerc still has the edge (ang.). thepitcrewonline.net, 2017-07-31. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-24)].
  33. Alex Kalinauckas: Spa Formula 2: Charles Leclerc and Oliver Rowland disqualified (ang.). autosport.com, 2017-08-27. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  34. Jack Leslie: The first F2 race at Monza was decided by an epic two-lap shootout (ang.). wtf1.com, 2017-09-02. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-26)].
  35. William Esler: Charles Leclerc crowned 2017 F2 champion (ang.). skysports.com, 2017-10-08. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-14)].
  36. Rising stars Leclerc and Russell seal junior titles (ang.). formula1.com, 2017-10-09. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-16)].
  37. Leclerc heads day one of Budapest test for Ferrari (ang.). formula1.com, 2017-08-01. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-01)].
  38. Who’s who in this week’s Hungary test? (ang.). formula1.com, 2017-07-31. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-29)].
  39. Pete Gill, James Galloway: F1 Hungary Test: Charles Leclerc fastest on 2017 Ferrari debut (ang.). skysports.com, 2017-08-10. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-14)].
  40. Lewis Larkam: Sauber hands Charles Leclerc Abu Dhabi test run (ang.). espn.co.uk, 2017-11-27. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  41. Hamilton, Verstappen, Leclerc star at FIA Awards (ang.). formula1.com, 2017-12-09. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-27)].
  42. a b Jarosław Werner: Charles Leclerc i Marcus Ericsson kierowcami zespołu Alfa Romeo Sauber F1 w sezonie 2018 (pol.). motorsportgp.pl, 2017-12-02. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  43. Charles Leclerc Shines in the Azerbaijan Grand Prix (ang.). hellomonaco.com, 2018-05-02. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  44. a b The perfect debut: Charles Leclerc in 2018 (ang.). motorlat.com, 2018-12-19. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  45. Jonathan Noble: Halo saved Charles Leclerc from visor strike in Spa start crash (ang.). autosport.com, 2018-12-06. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-07)].
  46. Alan Baldwin: Halo protects Leclerc as Alonso goes over the top (ang.). reuters.com, 2018-08-26. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  47. Leclerc crowned FIA's Rookie of the Year (ang.). formula1.com, 2018-12-08. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-22)].
  48. Michał Owczarek: F1. Charles Leclerc w Ferrari. Zastąpi Kimiego Raikkonena (pol.). sport.pl, 2018-09-11. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-12)].
  49. Giles Richards: Charles Leclerc looks like a gamble by Ferrari – but he’s not (ang.). theguardian.com, 2018-09-12. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-09)].
  50. New Ferrari driver Leclerc tops final 2018 test session in Abu Dhabi (ang.). formula1.com, 2018-11-28. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-05)].
  51. Andrew Benson: Formula 1 2019: Ferrari's Charles Leclerc on his dying father's wish (ang.). bbc.com, 2019-03-19. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-30)].
  52. Matt Beer: Leclerc ‘put emotion to one side’ in first 2019 Ferrari F1 test (ang.). motorsport.com, 2019-02-19. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-22)].
  53. George Dhruv: Australian GP 2019: Analysing the Ferrari Debut of Charles LeClerc (ang.). essentiallysports.com, 2019-03-17. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  54. Giles Richards: Lewis Hamilton wins in Bahrain after Charles Leclerc loses power and lead This article is more than 2 yea (ang.). theguardian.com, 2019-03-31. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  55. Leclerc planning to 'adjust aggression' after Verstappen incident ruling (ang.). formula1.com, 2019-07-11. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-22)].
  56. Leclerc declares battling Silverstone drive ‘the most fun I’ve had in F1’ (ang.). formula1.com, 2019-07-14. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-17)].
  57. 'I put everything in the bin' – Leclerc says German GP error ‘completely my fault’ (ang.). formula1.com, 2019-07-28. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-22)].
  58. Leclerc dedicates first F1 win to friend Hubert (ang.). formula1.com, 2019-09-01. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-25)].
  59. James Pavey: Charles Leclerc ‘willing to win’ Belgian Grand Prix after Anthoine Hubert’s tragic death (ang.). foxsports.com.au, 2019-09-01. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  60. Gasly still struggling to accept Anthoine Hubert's death one year on (ang.). espn.com, 2020-08-27. [dostęp 2021-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  61. Andrew Benson: Italian GP: Charles Leclerc wins in Italy after 'dangerous' defending on Lewis Hamilton (ang.). bbc.com, 2019-09-08. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  62. Leclerc and Vettel apologise for race-ending clash as Ferrari boss reserves judgement on blame (ang.). formula1.com, 2019-11-17. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-28)].
  63. Mateusz Szymkiewicz: F1. Charles Leclerc przedłużył umowę z Ferrari (pol.). sport.pl, 2019-12-23. [dostęp 2021-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-25)].
  64. Asher Fair: Formula 1: Ferrari’s horrible season could have historic implications (ang.). beyondtheflag.com, 2020-09-06. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-19)].
  65. The remarkable stats of Ferrari’s worst season for 40 years (ang.). racefans.net, 2020-12-14. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-09)].
  66. a b 2020 Driver Standings: Charles Leclerc (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  67. a b 2020 Driver Standings: Sebastian Vettel (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-12)].
  68. a b Keith Collantine: Team mate battles 2020: The final score – Vettel vs Leclerc (ang.). racefans.net, 2020-12-16. [dostęp 2021-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-12)].
  69. Lola Senoble: Formula 1: Charles Leclerc second in the Austrian Grand Prix (ang.). monaco-tribune.com, 2020-07-06. [dostęp 2021-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-28)].
  70. Ian Parkes: Jules Bianchi deserved Ferrari drive more than me, says Leclerc — and he'd have been faster (ang.). motorsportmagazine.com, 2020-04-23. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-24)].
  71. Dhruv George: Who is Charles Leclerc’s New Girlfriend, Charlotte Siné? (ang.). essentiallysports.com, 2020-03-25. [dostęp 2021-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-30)].
  72. Driver Standings – 2016 GP3 Series Yas Marina (ang.). motorsportstats.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  73. 2018 Driver Standings: Charles Leclerc (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  74. 2019 Driver Standings: Charles Leclerc (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  75. 2021 Driver Standings: Charles Leclerc (ang.). formula1.com. [dostęp 2021-05-10].
  76. Formula Renault 2.0 Eurocup 2014 standings (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  77. Formula Renault 2.0 Alps 2014 standings (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-10)].
  78. 2015 FIA Formula 3 European Championship (ang.). fia.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-06)].
  79. Suncity Group Formula 3 Macau Grand Prix – FIA F3 Intercontinental Cup 2015 standings (ang.). driverdb.com. [dostęp 2021-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-28)].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj