Chi Cheng (lekkoatletka)

lekkoatletka tajwańska

Chi Cheng (pinyin Jì Zhèng, chin. upr. 纪政; chin. trad. 紀政; ur. 15 marca 1944 w Xinzhu na Tajwanie[1]) – tajwańska lekkoatletka, rekordzistka świata i medalistka olimpijska.

Chi Cheng
紀政
Ilustracja
Chi Cheng w 2007 roku
Data i miejsce urodzenia

15 marca 1944
Xinzhu

Wzrost

172 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Chińskie Tajpej
Igrzyska olimpijskie
brąz Meksyk 1968 lekkoatletyka
(bieg na 80 m przez płotki)
Igrzyska azjatyckie
złoto Bangkok 1966 skok w dal
złoto Bangkok 1970 bieg na 100 m

Była wszechstronną lekkoatletką, choć największe sukcesy odnosiła w biegach płotkarskich i w biegach krótkich.

Startowała w wieku 16 lat w biegu na 80 metrów przez płotki na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie, ale odpadła w przedbiegach. Na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio również odpadła w eliminacjach biegu na 80 metrów przez płotki oraz skoku w dal, zaś w pięcioboju zajęła 17. miejsce[1]. Zwyciężyła w skoku w dal na igrzyskach azjatyckich w 1966 w Bangkoku[2].

Znaczący postęp sportowy osiągnęła podczas studiów na California State Polytechnic University w Pomonie. Na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobyła brązowy medal w biegu na 80 metrów przez płotki, przegrywając jedynie z Australijkami Maureen Caird i Pamelą Kilborn, a w finale biegu na 100 metrów zajęła 7. miejsce. Sztafeta 4 × 100 metrów z jej udziałem odpadła w eliminacjach.

Chi Cheng 12 lipca 1970 w Monachium ustanowiła dwa rekordy świata: najpierw przebiegła 200 metrów w czasie 22,4 s, a następnie 100 metrów przez płotki w 12,8 s (12,93 s). 18 lipca tego roku w Wiedniu wyrównała należący do Wyomii Tyus rekord świata w biegu na 100 metrów wynikiem 11,0 s[3]. Zwyciężyła w biegu na 100 m na igrzyskach azjatyckich w 1970 w Bangkoku[2].

Zasiadała w Yuanie ustawodawczym (parlamencie Republiki Chińskiej) w latach 1980-1989. Od 2009 jest politycznym doradcą prezydenta Ma Ying-jeou.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Chi Cheng, olympedia.org [dostęp 2021-05-21] (ang.).
  2. a b GBRAthletics.com: Asian Games, GBRAthletics [dostęp 2010-07-04] (ang.).
  3. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 248, 256, 287–288 [dostęp 2021-05-21] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj