Otwórz menu główne

Chiara Bazzoni

włoska lekkoatletka, sprinterka

Chiara Bazzoni (ur. 5 lipca 1984 w Arezzo[1][2]) – włoska lekkoatletka, sprinterka.

Chiara Bazzoni
813 4x400m dames (28434946762).jpg
Chiara Bazzoni (z tyłu, z lewej, z napisem ITA na koszulce)
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1984
Arezzo
Wzrost 172 cm
Masa ciała 58 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa Europy
Brąz Barcelona 2010 sztafeta 4 × 400 m
Brąz Amsterdam 2016 sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa Europy
Brąz Glasgow 2019 sztafeta 4 × 400 m
Igrzyska śródziemnomorskie
Złoto Mersin 2013 bieg na 400 m
Złoto Mersin 2013 sztafeta 4 × 400 m

Specjalizuje się w biegu na 400 metrów. Zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Bazzoni, Marta Milani, Maria Enrica Spacca i Libania Grenot) na mistrzostwach Europy w 2010 w Barcelonie (po dyskwalifikacji z powodu dopingu sztafety rosyjskiej)[3]. Na halowych mistrzostwach Europy w 2011 w Paryżu zajęła 4. miejsce w tej konkurencji[4]. Odpadła w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów na mistrzostwach świata w 2011 w Daegu[5], a także w biegu na 400 metrów i sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 2012 w Helsinkach[6]. Wystąpiła w sztafecie 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 2012 w Londynie, ale odpadła w eliminacjach[1]. Odpadła w eliminacjach biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 2013 w Göteborgu[7].

Zwyciężyła w biegu na 400 metrów i w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Spacca, Elena Maria Bonfanti, Maria Benedicta Chigbolu i Bazzani) na igrzyskach śródziemnomorskich w 2013 w Mersin[8]. Odpadła w półfinale biegu na 400 metrów na mistrzostwach świata w 2013 w Moskwie, a sztafeta 4 × 400 metrów z jej udziałem została w finale zdyskwalifikowana[9]. Odpadła w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów na halowych mistrzostwach świata w 2014 w Sopocie[10]. Na mistrzostwach Europy w 2014 w Zurychu odpadła w półfinale biegu na 400 metrów i zajęła 7. miejsce w finale sztafety4 × 400 metrów[11]. Odpadła w eliminacjach biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 2015 w Pradze[12] i w eliminacjach sztafety sztafety4 × 400 metrów na mistrzostwach świata w 2015 w Pekinie[13].

Zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Chigbolu, Spacca, Bazzoni i Grenot) na mistrzostwach Europy w 2016 w Amsterdamie[14]. Była rezerwową zawodniczką w tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 2016 w Rio de Janeiro. Na halowych mistrzostwach świata w 2018 w Birmingham zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów[15].

Zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Raphaela Lukudo, Ayomide Folorunso, Bazzoni i Milani) na halowych mistrzostwach Europy w 2019[16].

Bazzoni była mistrzynią Włoch w biegu na 400 metrów w 2013 oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 2008, 2009, 2011–2015, 2017 i 2018[17], a w hali była mistrzynią swego kraju w biegu na 400 metrów w latach 2013–2015 oraz w sztafecie 4 × 200 metrów w 2015[18].

Jest byłą rekordzistką Włoch w sztafecie 4 × 400 metrów na otwartym stadionie z czasem 3:25,71 (1 sierpnia 2010 w Barcelonie)[19] i aktualną (lipiec 2019) w hali z wynikiem 3:31,55 (4 marca 2018 w Birmingham)[20].

Rekordy życiowe Bazzoni[18][21]:

  • bieg na 400 metrów – 52,06 (28 czerwca 2013, Mersin)
  • bieg na 400 metrów (hala) – 53,44 (23 lutego 2014, Ankona)

PrzypisyEdytuj

  1. a b Chiara Bazzoni Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  2. Chiara Bazzoni, Federazione Italiana di Atletica Leggera [dostęp 2019-07-09] (wł.).
  3. Berlin 2018 Leichtatletik–EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 635–636 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  4. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 599–600 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  5. IAAF World Championships – London 2017, Statistics Handbook, IAAF, s. 358–359 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  6. Berlin 2018 Leichtatletik–EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 641, 645 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  7. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 605 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  8. JEUX MEDITERRANEENS DE MERSIN (TUR) 20/30 JUIN 2013, cijm.org.gr [dostęp 2019-07-09] (fr.).
  9. IAAF World Championships – London 2017, Statistics Handbook, IAAF, s. 255, 359 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  10. IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook, IAAF, s. 171 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  11. Berlin 2018 Leichtatletik–EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 651, 656 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  12. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 614 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  13. IAAF World Championships – London 2017, Statistics Handbook, IAAF, s. 360 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  14. Berlin 2018 Leichtatletik–EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 665 [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  15. IAAF World Indoor Championships Birmingham, GREAT BRITAIN & N.I. 01 MAR 2018 – 04 MAR 2018 4x400 Metres Relay women – Final, IAAF [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  16. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Results Handbook, European Athletics, s. 160 [dostęp 2019-07-08] (ang.).
  17. Campionati "assoluti" – donne. Tutti le campionesse italiane – 1923-2018, sportolimpico.it [dostęp 2019-07-09] (wł.).
  18. a b Chiara Bazzoni: Athlete Profile, IAAF [dostęp 2019-07-09] (ang.).
  19. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 372. (ang.)
  20. PRIMATI E MIGLIORI PRESTAZIONI ITALIANE indoor, Federazione Italiana di Atletica Leggera, s. 2 [dostęp 2019-07-09] (wł.).
  21. Chiara Bazzoni, European Athletics [dostęp 2019-07-09] (ang.).