Chinornik

rodzaj gryzoni

Chinornik[5] (Lasiopodomys) – rodzaj ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w rodzinie chomikowatych (Cricetidae).

Chinornik
Lasiopodomys[1]
Lataste, 1887[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – chinornik stepowy (L. brandtii) w ajmaku gobijsko-ałtajskim w Mongolii
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

karczowniki

Plemię

Arvicolini

Rodzaj

chinornik

Typ nomenklatoryczny

Arvicola brandtii Radde, 1861

Synonimy

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące we Azji[6][7][8].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała (bez ogona) 81–148 mm, długość ogona 17–46 mm, długość ucha 6–16 mm, długość tylnej stopy 12–22 mm; masa ciała 18–68 g[7].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Lasiopodomys: gr. λασιος lasios „włochaty, kudłaty”; πους pous, ποδος podos „stopa”; μυς mus, μυoς muos „mysz”[9].
  • Stenocranius: gr. στηνος stēnos „wąski, cienki”; κρανιον kranion „czaszka”, od καρα kara, καρατος karatos „głowa”[10]. Gatunek typowy: Arvicola slowzowi Poljakov, 1881 (= Mus gregalis Pallas, 1779).
  • Lemmimicrotus: zbitka wyrazowa nazwa rodzajów: Lemmus Link, 1795 (leming) oraz Microtus Schrank, 1798 (nornik)[4]. Gatunek typowy: Arvicola mandarinus Milne-Edwards, 1871.

Podział systematycznyEdytuj

Niektórzy autorzy włączają Lasiopodomys do rodzaju nornik (Microtus) w randze podrodzaju. Gryzonie te wyróżnia kilka cech, m.in. bardzo krótkie małżowiny uszne, wydłużone przednie pazury, gęsto pokryte futrem podeszwy stóp i budowa zębów trzonowych. Na podstawie budowy trzonowców naukowcy zaklasyfikowali do rodzaju Lasiopodomys kilka wymarłych plejstoceńskich gatunków, które występowały w Eurazji (1,5–1,2 mln lat temu), Beringii (1,6–1,3 mln lat temu) i Ameryce Północnej na zachód (1,2 mln lat temu) i wschód od Gór Skalistych (850 tysięcy lat temu)[8]. Do rodzaju należą następujące podrodzaje wraz z gatunkami[6][5]:

PrzypisyEdytuj

  1. Lasiopodomys, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. F. Lataste. Observations sur quelques especes du genre gampagnol (Microtus Schranck, Arvicola Lacépède). „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. Serie 2a. 24, s. 268, 1881. (fr.). 
  3. Н.Ө. Кащенкo. Stenocranius и Platycranius два новые подрода еибирскихъ полевокъ. „Ежегодникъ Зооюгическаго Императорской Музея Академш Наукъ”. 6, s. 167, 1901. (ros.). 
  4. a b M. Tokuda. A revised monograph of the Japanese and Manchou-Korean Muridae. „Biogeographica (Transactions of the Biogeographical Society of Japan )”. 4 (1), s. 68, 1941. (ang.). 
  5. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 236. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  6. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 354–356. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  7. a b U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 321–322. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
  8. a b D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Lasiopodomys. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-24].
  9. Palmer 1904 ↓, s. 365.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 645.

BibliografiaEdytuj