Chomiki

podrodzina gryzoni

Chomiki[3] (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae).

Chomiki
Cricetinae[1]
G. Fischer, 1817[2]
Ilustracja
Przedstawiciel podrodziny – chomik europejski (Cricetus cricetus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

myszowe

Rodzina

chomikowate

Podrodzina

chomiki

Typ nomenklatoryczny

Cricetus Leske, 1779

Rodzaje

zobacz opis w tekście

Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków. Mysz domowa, myszarka leśna, suwak mongolski i inne myszowate są dalekimi krewnymi chomików. Jako zwierzęta domowe hodowane bywają: chomiczek syryjski, chomicznik malutki, chomik chiński, chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski.

Zasięg występowaniaEdytuj

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Eurazji[4][5].

Główne cechy budowy anatomicznejEdytuj

Wzór zębowy I C P M
16 = 1 0 0 3
1 0 0 3


Chomiki posiadają 16 zębów[6]. 2 siekacze i 6 trzonowców rozstawione na dole i na górze. Zęby gryzoni są zębami długokoronowymi (szkliwo pokrywa także korzeń zęba znajdując się między zębiną a cementem), rosną przez całe życie zwierzęcia i aby nie doszło do ich przerostu, skutkującego zranieniami i chorobami, zwierzę musi je ścierać, jedząc twardy pokarm. Tuż przy obu stronach warg znajdują się pojemne worki policzkowe. Są tak duże, że po napełnieniu przekraczają podwojony obwód głowy. Służą do transportu pożywienia. Zwierzę opróżnia je pocierając je przednimi kończynami. Żołądek chomika składa się z dwóch komór. W pierwszej komorze następuje wstępne trawienie, natomiast w głównej komorze pokarm przechodzi ostateczne trawienie.

SystematykaEdytuj

Do podrodziny chomików należą następujące rodzaje[4][3]:

PrzypisyEdytuj

  1. Cricetinae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.G. Fisher von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 372, 1817 (łac.). 
  3. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 239–240. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  4. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 340–342. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  5. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Subfamily Cricetinae. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-20].
  6. A. Poor: Subfamily Cricetinae (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 2010-03-20].