Chopin. Pragnienie miłości

film w reżyserii Jerzego Antczaka

Chopin. Pragnienie miłości – polski dramat biograficzny z 2002 w reżyserii Jerzego Antczaka o losach miłości Fryderyka Chopina do francuskiej pisarki George Sand oraz skomplikowanych relacjach między parą zakochanych a jej dziećmi.

Chopin. Pragnienie miłości
Gatunek dramat biograficzny
Rok produkcji 2000–2002
Data premiery 1 marca 2002
Kraj produkcji  Polska
Język polski, angielski
Czas trwania 123 min
Reżyseria Jerzy Antczak
Scenariusz Jerzy Antczak
Jadwiga Barańska
Główne role Piotr Adamczyk
Danuta Stenka
Muzyka Fryderyk Chopin
Zdjęcia Edward Kłosiński
Scenografia Andrzej Przedworski
Kostiumy Magdalena Tesławska, Paweł Grabarczyk
Montaż Ewa Romanowska-Różewicz
Dystrybucja ITI Cinema
Nagrody
Danuta Stenka Orzeł, Polska Nagroda Filmowa w kategorii: najlepsza główna rola kobieca;

Danuta Stenka Kijów (MFF "Stożary")- nagroda za najlepszą rolę kobiecą;

Piotr Adamczyk Kijów (MFF "Stożary")- nagroda za najlepszą rolę męską;

Danuta Stenka Mińsk (MFF "Listapad")- nagroda za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą;

Jerzy Antczak Houston (WorldFest Independent Film Festival)- Platinum Award dla najlepszego dramatu;

Edward Kłosiński Houston (WorldFest Independent Film Festival)- Golden Award dla najlepszych zdjęć;

Jerzy Antczak nakręcił jednocześnie dwie wersje filmu, polską trwającą 123 min. i angielską zatytułowaną Chopin. Desire for Love, która trwa 118 min. (zawiera o kilka scen mniej niż wersja polska) i była pokazywana w ponad 40 krajach świata. Film ukazał się na DVD m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, Norwegii, Szwecji, Danii, Portugalii, Słowenii, Grecji, Ukrainie.

Premiera odbyła się 1 marca 2002 w Warszawie.

TwórcyEdytuj

ObsadaEdytuj

PleneryEdytuj

Inne informacjeEdytuj

W jednej ze scen Fryderyk Chopin mówi do Alberta Grzymały, że jego ojciec zmarł 17 maja. W rzeczywistości ojciec Chopina, Mikołaj, zmarł 3 maja.

Partie fortepianu do filmu nagrał Janusz Olejniczak[1], a Piotr Adamczyk i dubler jego dłoni - Paweł Mazurkiewicz, w trakcie kręcenia filmu, grali je na tzw. suchej klawiaturze, która nie wydaje dźwięków. Fragment Preludium deszczowego, na rozstrojonym fortepianie, gra Piotr Adamczyk[2].

Filmowe postacie Danuty Stenki i Piotra Adamczyka w trakcie kręcenia filmu posadziły platanowiec w ogrodzie Pałacu Zamoyskich w Kozłówce, który rośnie tam do dziś i nosi imię Fryderyk[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. INTERIA.PL, "Chopin - Pragnienie Miłości": JANUSZ OLEJNICZAK [dostęp 2018-08-23] (pol.).
  2. Beata Kęczkowska, Dorota Wyżyńska, Rozmowa z Piotrem Adamczykiem, filmowym Chopinem, warszawa.wyborcza.pl, 2002.
  3. Anna Kaplińska-Struss, PIOTR ADAMCZYK Czym kieruje się w życiu?, gala.pl, 2016.

Linki zewnętrzneEdytuj