Otwórz menu główne

Christian Mayer

austriacki narciarz alpejczyk

Christian Mayer (ur. 10 stycznia 1972 w Finkenstein) – austriacki narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Małej Kryształowej Kuli w klasyfikacji Pucharu Świata w gigancie.

Christian Mayer
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1972
Finkenstein, Austria
Klub SV Faakersee
Debiut w PŚ sezon 1989/1990
Pierwsze punkty w PŚ 15.12 1991, Alta Badia (9. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 13.12 1993, Val d'Isère
(1. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Brąz Lillehammer 1994 Gigant
Brąz Nagano 1998 Kombinacja
Mistrzostwa świata
Brąz Vail 1999 slalom
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro Geilo 1991 Supergigant
Brąz Geilo 1991 Kombinacja
Puchar Świata (Slalom gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1997/1998

Spis treści

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Christian Mayer pojawił się w 1990 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Zinal. Zajął tam piąte miejsce w gigancie, szóste miejsce w zjeździe i dwudzieste miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Geilo wywalczył srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Jure Koširem z Jugosławii. Na tej samej imprezie zdobył też brązowy medal w kombinacji, a w gigancie zajął piąte miejsce. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w sezonie 1989/1990. Pierwsze punkty wywalczył 15 grudnia 1991 roku w Alta Badia, zajmując dziewiąte miejsce w gigancie. W sezonie 1991/1992 punktował jeszcze dwukrotnie, ale nie poprawił tego wyniku, ostatecznie zajmując 79. miejsce w klasyfikacji generalnej. Jeszcze w 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął dwunaste miejsce w gigancie.

Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 13 grudnia 1993 roku w Val d'Isère, gdzie okazał się najlepszy w gigancie. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Niemca Tobiasa Barnerssoi oraz Michaela von Grünigena ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawał na podium w gigancie: 19 grudnia w Alta Badia był trzeci, a 11 stycznia w Hinterstoder, 6 marca w Aspen i 19 marca w Vail zajmował drugie miejsce. W efekcie był jedenasty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta zdobył Małą Kryształową Kulę. W 1994 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie w swoim pierwszym starcie, kombinacji, nie ukończył rywalizacji. Parę dni później wystartował w gigancie, w którym po pierwszym przejeździe zajmował pierwsze miejsce, z przewagą 0,36 sekundy nad Ursem Kälinem ze Szwajcarii. W drugim przejeździe uzyskał jednak dziesiąty wynik co dało mu trzeci czas łączny i brązowy medal. Ostatecznie stracił 0,12 sekundy do Niemca Markusa Wasmeiera i 0,10 sekundy do Kälina.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł dopiero 21 grudnia 1997 roku w Alta Badia, gdzie ponownie był najlepszy w gigancie. W sezonie 1997/1998 wynik ten powtórzył 3 stycznia w Kranjskiej Gorze, a 28 lutego w Yongpyong zajął drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął dziewiąte miejsce, a w klasyfikacji giganta był trzeci za swym rodakiem Hermannem Maierem oraz von Grünigenem. W lutym 1998 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, jednak nie zdobył medalu w swej koronnej konkurencji, zajmując piąte miejsce. Wywalczył za to brązowy medal w kombinacji, plasując się za innym Austriakiem, Mario Reiterem i Lasse Kjusem z Norwegii. Mayer uzyskał tam trzeci czas zjazdu i czwarty wynik w slalomie do kombinacji.

W międzyczasie tylko dwukrotnie plasował się na pucharowym podium: 22 grudnia 1994 roku w Alta Badia był trzeci w gigancie, a 26 listopada 1995 roku w Park City był drugi w slalomie. W klasyfikacji generalnej plasował się jednak poza czołową dziesiątką. W tym czasie wystąpił na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, gdzie był szósty w gigancie i dziewiąty w slalomie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w kombinacji. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Mario Reiterem o 0,11 sekundy.

Ostatni medal na arenie międzynarodowej zdobył na rozgrywanych w lutym 1999 roku mistrzostwach świata w Vail. Zajął tam trzecie miejsce w slalomie, w którym wyprzedzili go tylko Kalle Palander z Finlandii oraz Lasse Kjus. Do zwycięscy Mayer stracił 0,13 sekundy, a do drugiego miejsca zabrakło mu 0,02 sekundy. Na tej samej imprezie był też ósmy w gigancie i czwarty w kombinacji, w które w walce o medal lepszy o 0,27 sekundy był Szwajcar Paul Accola. W zawodach pucharowych na podium stawał siedmiokrotnie, w tym 11 marca w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej dało mu to siódme miejsce, w supergigancie był czwarty, a w gigancie piąty. Podobne wyniki osiągał w sezonie 1999/2000, który ukończył na ósmej pozycji. Na podium stawał cztery razy, z czego trzy razy zwyciężał: 22 grudnia w Saalbach-Hinterglemm, 8 marca w Kranjskiej Gorze i 11 marca 2000 roku w Hinterstoder był najlepszy w gigancie. W klasyfikacji giganta był tym razem drugi za Hermannem Maierem.

Austriak startował jeszcze przez pięć lat, uzyskując stopniowo coraz słabsze wyniki. Ostatni raz na podium w zawodach Pucharu Świata stanął 4 stycznia 2000 roku w Kranjskiej Gorze, gdzie był drugi w gigancie. W tym okresie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2000/2001, który zakończył na 36. pozycji. Był też między innymi siódmy w klasyfikacji giganta w sezonie 2002/2003. W 2003 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie w swojej koronnej konkurencji był czternasty. Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie i kombinacji w 1992 roku[1]. Ponadto w 1994 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[2]. W 2005 roku zakończył karierę.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 18 lutego 1992   Albertville Gigant 2:06,98 min +3,08 s   Alberto Tomba
DNF 15 lutego 1994   Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min   Lasse Kjus
3.  23 lutego 1994   Lillehammer Gigant 2:52,46 min +0,12 s   Markus Wasmeier
3.  12 lutego 1998   Nagano Kombinacja 3:08,06 min +2,05 s   Mario Reiter
9. 19 lutego 1998   Nagano Gigant 2:38,51 min +2,16 s   Hermann Maier
5. 21 lutego 1998   Nagano Slalom 1:49,31 min +1,78 s   Hans Petter Buraas

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF 19 lutego 1996   Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min   Marc Girardelli
6. 23 lutego 1996   Sierra Nevada Gigant 1:58,63 min +2,48 s   Alberto Tomba
9. 25 lutego 1996   Sierra Nevada Slalom 1:42,26 min +2,25 s   Alberto Tomba
10. 3 lutego 1997   Sestriere Supergigant 1:29,68 min +1,09 s   Atle Skårdal
4. 6 lutego 1997   Sestriere Kombinacja 3:10,40 min +1,40 s   Kjetil André Aamodt
4. 9 lutego 1999   Vail Kombinacja 2:43,09 min +0,80 s   Kjetil André Aamodt
8. 12 lutego 1999   Vail Gigant 2:19,31 min +1,94 s   Lasse Kjus
3.  14 lutego 1999   Vail Slalom 1:42,12 min +0,13 s   Kalle Palander
14. 12 lutego 2003   Sankt Moritz Gigant 2:45,93 min +1,42 s   Bode Miller

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
6. 21 marca 1990   Zinal Zjazd 1:19,42 min +1,72 s   Kjetil André Aamodt
20. 22 marca 1990   Zinal Supergigant 1:24,30 min +3,94 s   Kjetil André Aamodt
5. 24 marca 1990   Zinal Gigant 2:20,38 min +2,48 s   Lasse Kjus
2.  8 kwietnia 1991   Geilo Supergigant 1:27,16 min +0,35 s   Jure Košir
11. 11 kwietnia 1991   Geilo Zjazd 1:05,48 min +1,52 s   Ivan Bormolini
5. 12 kwietnia 1991   Geilo Gigant 2:04,64 min +0,29 s   Massimo Zucchelli
8. 14 kwietnia 1991   Geilo Slalom 1:33,29 min +0,83 s   Casey Puckett
3.  14 kwietnia 1991   Geilo Kombinacja ?   Bruno Kernen

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Val d'Isère13 grudnia 1993 (gigant)
  2.   Alta Badia21 grudnia 1997 (gigant)
  3.   Kranjska Gora3 stycznia 1998 (gigant)
  4.   Sierra Nevada11 marca 1999 (supergigant)
  5.   Saalbach-Hinterglemm22 grudnia 1999 (gigant)
  6.   Kranjska Gora8 marca 2000 (gigant)
  7.   Hinterstoder11 marca 2000 (gigant)
  • 7 zwycięstw (6 gigantów i 1 supergigant)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Alta Badia19 grudnia 1993 (gigant) – 3. miejsce
  2.   Hinterstoder11 stycznia 1994 (gigant) – 2. miejsce
  3.   Aspen6 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce
  4.   Vail19 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce
  5.   Alta Badia22 grudnia 1994 (gigant) – 3. miejsce
  6.   Park City26 listopada 1995 (slalom) – 2. miejsce
  7.   Yongpyong28 lutego 1998 (gigant) – 2. miejsce
  8.   Park City20 listopada 1998 (gigant) – 2. miejsce
  9.   Park City22 listopada 1998 (slalom) – 3. miejsce
  10.   Aspen27 listopada 1998 (supergigant) – 3. miejsce
  11.   Innsbruck21 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce
  12.   Kranjska Gora5 stycznia 1999 (gigant) – 2. miejsce
  13.   Bormio18 marca 2000 (gigant) – 2. miejsce
  14.   Park City22 listopada 2002 (gigant) – 2. miejsce
  15.   Alta Badia22 grudnia 2002 (gigant) – 3. miejsce
  16.   Kranjska Gora4 stycznia 2003 (gigant) – 2. miejsce

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj