Chropawiec wonny

Chropawiec wonny, indyjski kminek, ajowan[4] (Trachyspermum ammi) ang. "carom seeds" – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Pochodzi z Indii, jest uprawiany w wielu krajach Azji i Afryki[3].

Chropawiec wonny
Ilustracja
Nasiona
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd astropodobne
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj chropawiec
Gatunek chropawiec wonny
Nazwa systematyczna
Trachyspermum ammi (L.) Sprague ex Turrill
Bull. Misc. Inform. Kew 1929:228. 1929
Synonimy
  • Ammi copticum L.
  • Carum ajowan ined
  • Sison ammi L.[3]

ZastosowaniaEdytuj

  • Sztuka kulinarna. Okrągłe owoce są często używane jako przyprawa w kuchni indyjskiej i kuchniach innych krajów. Owoce te często bywają mylone z nasionami lubczyka. Ze względu na dużą zawartość tymolu surowe owoce mają zapach bardzo podobny do tymianku, lecz znacznie ostrzejszy. Smakują podobnie do tymianku lub kminku. Nawet niewielka ilość dodana do potrawy może zupełnie zdominować jej aromat. Mają właściwości wspomagające trawienie. W kuchni indyjskiej nigdy nie jest używany w stanie surowym, zawsze uprzednio się go praży na sucho lub smaży w ghi, co pozwala na uzyskanie subtelniejszego i bardziej złożonego zapachu. Ma zastosowanie m.in. w przyrządzaniu parathy z adżwanem, tzw. ajwain ka paratha.
  • Roślina kosmetyczna. Wyciągi z chropawca (adżwanu) stosuje się do produkcji ajurwedycznych past do zębów, wykorzystuje się je również w farmakologii[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-05-01] (ang.).
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  4. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 127. ISBN 83-214-1305-6.
  5. Surowce roślinne stosowane w fitoterapii. „Z nami zdrowiej”. s. 12-15. [dostęp 22 marca 2009]. 

BibliografiaEdytuj

  1. Tony Hill: Ajwain. W: The Contemporary Encyclopedia of Herbs and Spices: Seasonings for the Global Kitchen. Wiley, 2004, s. 21-23. ISBN 978-0471214236. (ang.)
  2. Ajowan. [dostęp 2010-05-16].
  3. Spice Pages: Ajwain (ang.). [dostęp 2012-12-17].