Otwórz menu główne

Circuit de Spa-Francorchamps – tor wyścigowy znajdujący się w Stavelot.

Circuit de Spa-Francorchamps
Szkic toru
Państwo  Belgia
Lokalizacja Stavelot
Otwarcie 1922
Używany od 1922
Długość 7,004 km
Kierunek zgodnie ze wskazówkami zegara
Rekord okrążenia 1:46,286 (Valtteri Bottas, Mercedes, 2018)[1]
Ostatnie modyfikacje 1958, 1983, 1985, 1992, 1994, 1996, 2004, 2005, 2007
Główne imprezy Formuła 1
Blancpain Endurance Series
Auto GP
Seria GP2
Seria GP3
Porsche Supercup
World Touring Car Championship
Europejska Formuła 3
World Series by Renault
Położenie na mapie prowincji Liège
Mapa lokalizacyjna prowincji Liège
Circuit de Spa-Francorchamps
Circuit de Spa-Francorchamps
Położenie na mapie Belgii
Mapa lokalizacyjna Belgii
Circuit de Spa-Francorchamps
Circuit de Spa-Francorchamps
Ziemia50°26′14″N 5°58′17″E/50,437222 5,971389
Strona internetowa
Widok na tor z lotu ptaka

Spis treści

HistoriaEdytuj

Przed II wojną światowąEdytuj

Pierwotna, 15-kilometrowa wersja, składająca się z połączonych odcinków dróg publicznych, została zaprojektowana przez Jules’a de Thier. Tor został zainaugurowany przez motocyklistów w 1922 roku, a dwa lata później po raz pierwszy zorganizowano tu 24-godzinny wyścig w Spa. Jest to drugi po Le Mans rozgrywany do dziś wyścig wytrzymałościowy. Pierwszy międzynarodowy wyścig dla bolidów jednomiejscowych po raz pierwszy rozegrano na torze Spa-Francorchamps w 1925 roku. W imprezie tej wzięło udział siedem samochodów, a zwycięstwo odniósł słynny kierowca Alfy Romeo, Antonio Ascari, ojciec późniejszego dwukrotnego mistrza świata, Alberto. Od połowy lat dwudziestych do rozpoczęcia II wojny światowej królowały tu wyścigi motocyklowe, 24-godzinny wyścig wytrzymałościowy, a także Grand Prix Belgii. Tuż przed wybuchem wojny obiekt ten wzbogacił się o nowy zakręt, Raidillon, który zastąpił wolny fragment toru w okolicy Eau Rouge. W ten sposób powstała słynna kombinacja dwóch bardzo szybkich zakrętów Eau Rouge i Raidillon, wyróżniająca się gwałtowną zmianą elewacji. Do dziś stanowi ona największą atrakcję toru. Po tej zmianie Spa stał się jeszcze szybszy, choć i tak był już najszybszym, obok Monzy torem wyścigowym w Europie.

Po II wojnie światowejEdytuj

Po siedmioletniej przerwie, spowodowanej zmaganiami wojennymi, wyścigi powróciły na tor Spa-Francorchamps w 1947 roku. Sukcesy zaczęła wówczas odnosić następna generacja wspaniałych kierowców, takich jak Alberto Ascari, Juan Manuel Fangio, czy Jim Clark, który w latach 60. triumfował tu aż cztery razy z rzędu. Wkrótce jednak postęp techniczny i związany z nim wzrost prędkości bolidów spowodował, iż tor ten stał się wręcz zbyt szybki i co za tym idzie bardzo niebezpieczny.

W 1960 roku podczas weekendu Grand Prix zginęło dwóch brytyjskich kierowców: Chris Bristow i Alan Stacey, a dwaj inni: Stirling Moss i Michael Taylor zostali poważnie ranni. W międzyczasie do listy prestiżowych imprez na torze Spa dołączył wyścig na 1000 km, w którym aż pięciokrotnie triumfował lokalny kierowca, Jacky Ickx. Ze względu na wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa, Grand Prix Belgii została usunięta z kalendarza wyścigów Formuły 1 w 1969 roku. W trakcie dwuletniej przerwy dokonano pewnych zmian, mających na celu poprawę bezpieczeństwa. Na niewiele się to jednak zdało, zresztą trudno było zapewnić bezpieczeństwo na tak długiej trasie, biegnącej niejednokrotnie blisko zabudowań. W tej sytuacji po 1970 roku zaprzestano rozgrywania wyścigów Formuły 1 na tym obiekcie. Po kolejnej rocznej przerwie Grand Prix Belgii przez krótki czas rozgrywana była na torach Nivelles i Zolder, a od 1975 już tylko na Zolder. Tymczasem w Spa nadal odbywały się inne wyścigi, w których dochodziło do groźnych wypadków, aż w końcu zapadła decyzja o gruntownej przebudowie tego obiektu.

Pomysłodawcy nowego projektu chcieli przynajmniej częściowo zachować dotychczasowy charakter toru w Spa – zdecydowali się na zastąpienie najbardziej niebezpiecznego odcinka pomiędzy Les Combes i Blanchimont nową, znacznie krótszą sekcją – reszta toru pozostała natomiast w zasadzie bez zmian. Inauguracja nowej wersji Spa-Francorchamps nastąpiła w 1979 roku, ale na powrót Formuły 1 trzeba było czekać aż do 1983 roku.

Był to jednak trwały powrót, zakłócony jak dotąd tylko w 2003 roku, kiedy to ze względu na wprowadzenie zakazu reklamy wyrobów tytoniowych, Grand Prix Belgii została na jeden rok usunięta z kalendarza wyścigów Formuły 1. Na szczęście udało się jakoś zaradzić tej sytuacji i skończyło się tylko na dwuletniej przerwie. Najwięcej zwycięstw na Spa-Francorchamps odniósł Michael Schumacher, który debiutował tu w sezonie 1991. Ciekawostką toru jest bardzo zmienna pogoda, która niejednokrotnie ustalała wyniki wyścigów. Właśnie przez pogodę w sezonie F1 1998 doszło na tym torze do karambolu, w którym uczestniczyło 13 samochodów. W 1994 roku po wypadku Ayrtona Senny na torze Imola, wprowadzono kilka zmian, przebudowano szykanę Eau Rouge, a w 2007 roku zmodyfikowano szykanę Bus Stop. Z tego powodu nie odbył się wyścig w 2006 roku.

W 2015 roku kontrakt na organizację Grand Prix został przedłożony do 2018 roku[2].

Zwycięzcy Grand Prix Belgii Formuły 1 na torze Spa-FrancorchampsEdytuj

Sezon Kierowca Zespół
2018   Sebastian Vettel Ferrari Wyniki
2017   Lewis Hamilton Mercedes Wyniki
2016   Nico Rosberg Mercedes Wyniki
2015   Lewis Hamilton Mercedes Wyniki
2014   Daniel Ricciardo Red Bull-Renault Wyniki
2013   Sebastian Vettel Red Bull-Renault Wyniki
2012   Jenson Button McLaren-Mercedes Wyniki
2011   Sebastian Vettel Red Bull-Renault Wyniki
2010   Lewis Hamilton McLaren-Mercedes Wyniki
2009   Kimi Räikkönen Ferrari Wyniki
2008   Felipe Massa Ferrari Wyniki
2007   Kimi Räikkönen Ferrari Wyniki
2005   Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Wyniki
2004   Kimi Räikkönen McLaren-Mercedes Wyniki
2002   Michael Schumacher Ferrari Wyniki
2001   Michael Schumacher Ferrari Wyniki
2000   Mika Häkkinen McLaren-Mercedes Wyniki
1999   David Coulthard McLaren-Mercedes Wyniki
1998   Damon Hill Jordan-Mugen-Honda Wyniki
1997   Michael Schumacher Ferrari Wyniki
1996   Michael Schumacher Ferrari Wyniki
1995   Michael Schumacher Benetton-Renault Wyniki
1994   Damon Hill Williams-Renault Wyniki
1993   Damon Hill Williams-Renault Wyniki
1992   Michael Schumacher Benetton-Ford Wyniki
1991   Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki
1990   Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki
1989   Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki
1988   Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki
1987   Alain Prost McLaren-TAG Wyniki
1986   Nigel Mansell Williams-Honda Wyniki
1985   Ayrton Senna Lotus-Renault Wyniki
1983   Alain Prost Renault Wyniki
1970   Pedro Rodriguez BRM Wyniki
1968   Bruce McLaren McLaren-Ford Wyniki
1967   Dan Gurney Eagle-Weslake Wyniki
1966   John Surtees Ferrari Wyniki
1965   Jim Clark Lotus-Climax Wyniki
1964   Jim Clark Lotus-Climax Wyniki
1963   Jim Clark Lotus-Climax Wyniki
1962   Jim Clark Lotus-Climax Wyniki
1961   Phil Hill Ferrari Wyniki
1960   Jack Brabham Cooper-Climax Wyniki
1958   Tony Brooks Vanwall Wyniki
1956   Peter Collins Ferrari Wyniki
1955   Juan Manuel Fangio Mercedes-Benz Wyniki
1954   Juan Manuel Fangio Mercedes-Benz Wyniki
1953   Alberto Ascari Ferrari Wyniki
1952   Alberto Ascari Ferrari Wyniki
1951   Giuseppe Farina Alfa Romeo Wyniki
1950   Juan Manuel Fangio Alfa Romeo Wyniki

PrzypisyEdytuj

  1. FORMULA 1 2018 BELGIAN GRAND PRIX (ang.). formula1.com. [dostęp 2018-04-06].
  2. Mateusz Szymkiewicz: Grand Prix Belgii pozostanie w kalendarzu do 2018 roku (pol.). f1wm.pl, 2015-01-07. [dostęp 2017-03-12].

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Oficjalna strona toru (fr. • niderl. • ang. • niem.). spa-francorchamps.be. [dostęp 2012-10-19].