Otwórz menu główne

Clube Atlético Mineiro

brazylijski klub piłki nożnej

Clube Atlético Mineirobrazylijski klub piłkarski z siedzibą w mieście Belo Horizonte leżącym w stanie Minas Gerais.

Atlético Mineiro
Atlético Mineiro
Pełna nazwa Clube Atlético Mineiro
Przydomek Galo
Barwy czarno-białe
Data założenia 25 marca 1908
Liga Campeonato Brasileiro Série A
Campeonato Mineiro
Stadion Estádio Mineirão,
Belo Horizonte, Brazylia
Prezes Daniel Nepomuceno
Trener Oswaldo de Oliveira
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Spis treści

OsiągnięciaEdytuj

międzynarodowe trofea

(2013)
(1992, 1997)

Trofea narodowe

(1971)
(1915, 1926, 1927, 1931, 1932, 1936, 1938, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 1960, 1963, 1970, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1995, 1999, 2000, 2007, 2010, 2012, 2013)

HistoriaEdytuj

Klub założony został 25 marca 1908. Atlético Mineiro jest jednym z najsłynniejszych i najszacowniejszych klubów w Brazylii. Swój pierwszy oficjalny mecz klub rozegrał 21 marca 1909 przeciw zespołowi Sport Club Futebol. Drużyna występuje w koszulkach w pionowe czarno-białe paski, czarnych spodenkach i białych getrach.

Klub znany jest powszechnie w Brazylii po przydomkiem Galo ze względu na swoją maskotkę-koguta. Klub został pierwszym oficjalnym mistrzem Brazylii, jednak na swym koncie ma więcej tytułów wicemistrza kraju. Nie będąc mistrzem w najlepszej czwórce Brazylii klub znalazł się aż 17 razy.

Atlético Mineiro znany jest także z tego, że dwukrotnie w mistrzostwach Brazylii 1977 i 1980 spotkała go wielka niesprawiedliwość. W roku 1977 wygrał zdecydowanie ligę, jednak według ówczesnych skomplikowanych reguł musieli stoczyć finałowy mecz z São Paulo FC, które zgromadziło w dotychczasowych meczach o 10 punktów mniej. Ponieważ pomimo dogrywki nie padła żadna bramka, doszło do karnych, przegranych przez Atlético Mineiro 2:3. W ten sposób jedyny niepokonany zespół ligi brazylijskiej nie został mistrzem kraju. W 1980 klub przegrał z Flamengo decydujący mecz o tytuł, lecz kibice protestowali, oskarżając sędziego o stronniczość, szczególnie widoczną gdy najlepszy gracz Atlético – Reinaldo był bezpardonowo faulowany, a sędzia tego nie widział.

W roku 2003 klub zderzył się z poważnymi problemami finansowymi z powodu skandalu korupcyjnego z późnych lat 90. XX w., w który zamieszany był będący w tym czasie prezydentem klubu Paulo Cury. Symbolem tych problemów był park wodny, który klub zaczął budować, a którego nigdy nie ukończył. W sezonie 2005 skończył na 20 miejscu (na 22 drużyny) i spadł do drugiej ligi brazylijskiej (Campeonato Brasileiro Série B).

W 2013 po raz pierwszy w historii Atlético wygrało Copa Libertadores[1].

KibiceEdytuj

Atlético znane jest w całej Brazylii jako klub mający jednych z najbardziej oddanych kibiców. Noszą oni przydomek Massa Atleticana, lub po prostu Massa, który znany jest w całym kraju z powodu ogromnej popularności klubu w stanie Minas Gerais. Massa oznacza masy ludzi niższych klas. W stanie Minas Gerais Atlético jest klubem najpopularniejszym, nawet pomimo faktu, że od lat 90 XX w. znacznie wzrosła liczba zwolenników lokalnego rywala klubu – Cruzeiro EC.

Atlético zwykle ma największą widownię w kraju. Od kiedy rozpoczęły się oficjalne rozgrywki o mistrzostwo Brazylii klub ten był pierwszym, który przyciągnął na swe mecze łącznie ponad 10 milionów widzów. Od roku 1971 mecze z udziałem Atlético obejrzało 11 743 767 widzów. Klub zajmuje trzecie miejsce w Brazylii pod względem wielkości średniej liczby widzów z lat 1972–2005, a wynoszącej 23521 widzów na mecz. Lepsze pod tym względem w Brazylii są jedynie CR Flamengo (25898) i EC Bahia (24218).

DerbyEdytuj

Za mecze derbowe Atlético uważa się potyczki z dwoma klubami: América Mineiro oraz z Cruzeiro EC. Aż do lat 50. i wczesnych lat 60. XX w. największymi derbami w stanie Minas Gerais były pojedynki między zespołami Atlético i América, ale począwszy od lat 60. to mecze Atlético i Cruzeiro cieszą się większą renomą.

Aktualny składEdytuj

Stan na 1 grudnia 2012[2].

Nr Poz. Piłkarz
2 PO   Fabiano
55 BR   Renan Ribeiro
95 BR   Marcelo
23 BR   Aranha
21 OB   Jairo Campos
30 OB   Leandro
33 OB   Réver
15 OB   Fernandinho
87 OB   Eron
25 OB   Sidimar
39 OB   Diego Macedo
OB   Lima
OB   Werley
OB   Rafael Cruz
12 OB   Julio César Cáceres
99 PO   Edison Méndez
66 PO   Nikão
88 PO   Wendel
Nr Poz. Piłkarz
26 PO   Alê
28 PO   Ricardinho
25 PO   Joedson
7 PO   Rafael Jataí
77 PO   Serginho
91 PO   Daniel Carvalho
2 PO   Fabiano
18 PO   Fillipe Soutto
5 PO   Renan Oliveira
8 PO   Zé Luis
11 PO   Diego Souza
12 PO   Jackson
91 NA   Jheimy
44 NA   Obina
7 NA   Neto Berola
10 NA   Ricardo Bueno
32 NA  

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj