Otwórz menu główne

Cmentarz wojenny nr 236 – Pilzno

Cmentarz wojenny nr 236 w Pilźnie – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Gustava Rossmanna, położony na terenie miasta Pilzno, w powiecie dębickim, w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do V Okręgu Cmentarnego Pilzno.

Cmentarz wojenny nr 236
Pilzno
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Pilzno
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 526 m²
Liczba pochówków 150
Liczba grobów 120
Liczba kwater cmentarnych 1 mogiła
Architekt Gustav Rossmann
Położenie na mapie Pilzna
Mapa lokalizacyjna Pilzna
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Położenie na mapie powiatu dębickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu dębickiego
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Położenie na mapie gminy Pilzno
Mapa lokalizacyjna gminy Pilzno
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Pilzno, cmentarz wojenny nr 236
Ziemia49°58′26″N 21°17′43″E/49,973889 21,295278

OpisEdytuj

Cmentarz znajduje się obok cmentarza parafialnego. W pobliżu zachodniego ogrodzenia usytuowany pomnik centralny: wysoki kamienny obelisk. Na jego ścianach prostokątne płyciny wypełnione krzyżami łacińskimi. W środkowej części cmentarza betonowy krzyż z metalową glorią i inskrypcją. Na tablicy wyryto napis (tłum.): "Zatrzymajcie się tu na chwilę,/ Może wśród nas jest ten, którego kochaliście".

Na cmentarzu w jednej mogile zbiorowej i 120 grobach pojedynczych pochowano 150 żołnierzy austro-węgierskich, niemieckich oraz rosyjskich[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Oktawian Duda: Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały. Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, s. 221,222.

BibliografiaEdytuj