Colinusrodzaj ptaka z podrodziny przepiórów (Odontophorinae) w rodzinie przepiórowatych (Odontophoridae).

Colinus[1]
Goldfuss, 1820[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – przepiór wirginijski (C. virginianus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina przepiórowate
Podrodzina przepióry
Rodzaj Colinus
Typ nomenklatoryczny

Tetrao virginianus Linneaus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Środkowej[10].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 18–25 cm; masa ciała 104–266 g (samce są nieco większe i cięższe od samic)[11].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Ortyx: łac. ortyx, ortygis „przepiórka”, od ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos „przepiórka”[12]. Gatunek typowy: Tetrao virginianus Linneaus, 1758.
  • Colinus (Colinia, Colina): nazwa Zōlin oznaczająca w języku nahuatl „przepiórkę”. Francisco Hernandez w publikacji wydanej w 1651 roku wymienia nazwę Colinicuiltic, która to została przejęta przez de Buffona jako „Colin” i wcześniej używana w Ameryce Północnej na określenie przepiórów (por. Ocōzōlin i Tepēzōlin „kuropatwa”, i Āzōlin „bekas”)[13].
  • Ortygia: gr. ορτυγιον ortugion „przepióreczka”, od zdrobnienia ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos „przepiórka”[14]. Gatunek typowy: Tetrao virginianus Linneaus, 1758.
  • Gnathodon (Knathodon): gr. γναθος gnathos „szczęka”; οδων odōn, οδοντος odontos „ząb”[15]. Gatunek typowy: Tetrao virginianus Linneaus, 1758.
  • Eupsychortyx (Eupsychortix): gr. ευψυχος eupsukhos „mocny, odważny”, od ευ eu „idealny”; ψυχη psukhē „odwaga”; ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos „przepiórka”[16]. Gatunek typowy: Eupsychortyx leucotis Gould, 1844[a].

Podział systeamtycznyEdytuj

Do rodzaju należą trzy gatunki[17]:

UwagiEdytuj

  1. Podgatunek C. cristatus.

PrzypisyEdytuj

  1. Colinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G.A. Goldfuss: Handbuch der Zoologie. Cz. 2. Nürnberg: J. L. Schrag, 1820, s. 220. (niem.)
  3. J.F. Stephens: Ortyx. Colin. W: G. Shaw: General zoology, or Systematic natural history. T. 11: Aves. Cz. 2. London: Printed for G. Kearsley, 1819, s. 376. (ang.)
  4. F. Boie. Generalübersicht der ornithologischen Ordnungen, Familien und Gattungen. „Isis von Oken”. 19, s. kol. 978, 1826 (niem.). 
  5. T. Nuttall: A manual of the ornithology of the United States and of Canada. T. 1: The land birds. Cambridge: Hilliard and Brown, 1832, s. 646. (ang.)
  6. C.T. Wood: The ornithological guide. London: Whittaker, 1835, s. 217. (ang.)
  7. A.V. Streubel: Gnathodon. W: J.S. Ersch & J.G. Gruber: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. Lipsk: 1842, s. 283, 290. (niem.)
  8. J. Gould: A monograph of the Odontophorinae, or partridges of America. Cz. 1. London: Richard & John E. Taylor for the Author, 1844, s. ryc. 10. (ang.)
  9. Ch.L. Bonaparte. Notes sur les Collections rapportées en 1853, par M. A. Delattre, de son vojage en Californie et dans le Nicaragua. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 38, s. 663, 1854 (fr.). 
  10. F. Gill & D. Donsker: Megapodes, guans, guineas & New World quail (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-02].
  11. Carroll 1994 ↓, s. 425, 427.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Ortyx.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Colinus.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Ortygia.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Gnathodon.
  16. Jobling 2018 ↓, s. Eupsychortyx.
  17. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Odontophorinae Gould, 1844 - przepióry (wersja: 2017-12-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-02].

BibliografiaEdytuj