Comfortably Numb

Comfortably Numbballada rockowa[1] brytyjskiego zespołu rockowego Pink Floyd, pochodząca z albumu The Wall, który wydano w 1979 roku. Jest jedną z najbardziej znanych piosenek zespołu, m.in. ze względu na solo gitarowe w wykonaniu Davida Gilmoura kończące utwór.

Comfortably Numb
Singel zespołu Pink Floyd
z albumu The Wall
Wydany

1979

Gatunek

art rock
rock progresywny

Długość

3:59 (wersja singlowa)

Wydawnictwo

Harvest Records
Columbia/Capitol

Producent

Bob Ezrin, David Gilmour, Roger Waters

Format

7"

Singel po singlu
Pink Floyd
Another Brick in the Wall, Part II
(1979)
„Comfortably Numb”
(1980)
Run Like Hell
(1980)
Scissor Sisters
Laura
(2003)
„Comfortably Numb”
(2004)
Take Your Mama
(2004)
Comfortably Numb
Utwór zespołu Pink Floyd
z albumu The Wall
Wydany

1979

Gatunek

art rock
rock progresywny

Długość

6:21

Twórca

David Gilmour
Roger Waters

Producent

Bob Ezrin
David Gilmour i Roger Waters

Wydawnictwo

Columbia Records/Capitol

KompozycjaEdytuj

Utwór jest jednym z trzech z albumu The Wall, jakie wspólnie napisali Roger Waters (tekst) i David Gilmour (muzyka). Wszystkie pozostałe utwory w całości napisał Roger Waters. Wokół aranżacji tego utworu rozgorzał spór pomiędzy muzykami, gdyż Gilmour chciał nadać jej mocny rockowy styl. Wspominał później: „Kłóciliśmy się o tę piosenkę jak szaleńcy, stoczyliśmy wielką walkę”[2].

Utwór zawiera dwa solo gitarowe grane przez Davida Gilmoura, uznawane są za przykład archetypicznego rocka. W 1989 roku fanzin grupy Pink Floyd The Amazing Pudding, uznał tę piosenkę za najlepszą w repertuarze zespołu. W magazynie Guitar World solówka znalazła się na czwartym miejscu w rankingu najlepszych solówek[3], a telewizyjny kanał muzyczny Planet Rock uznał solówkę Gilmoura we wrześniu 2006 roku za najlepszą solówkę gitarową wszech czasów[4].

Utwór kończył ostatni w historii zespołu występ Pink Floyd na żywo - podczas koncertu Live 8 w lipcu 2005[5].

Treść piosenki opowiada o artyście o imieniu Pink, uginającym się pod brzemieniem sławy, zmęczonym, wyczerpanym i prawdopodobnie odurzonym używkami i lekami, który jest zmuszany do ciągłych występów. Jednocześnie utwór jest częścią albumu koncepcyjnego, który opowiada o artyście budującym wokół siebie mur odgradzający go od bliskich i fanów.

TwórcyEdytuj

CoveryEdytuj

Piosenka doczekała się kilku coverów:

NotowaniaEdytuj

Wersja Scissor SistersEdytuj

Lista (2004) Najwyższa
pozycja
Belgian Flanders Singles Chart 39[7]
Belgian Wallonia Singles Chart 10[8]
Dutch Singles Chart 84[9]
German Singles Chart 97[10]
Irish Singles Chart 30[11]
Swedish Singles Chart 27[12]
UK Singles Chart 10[13]

PrzypisyEdytuj

  1. Every Junkie’s Like a Settin’ Sun: Heroin and its Ballads. metrojolt.com, 2011-08-29. [dostęp 2014-08-07]. (ang.).
  2. David Gilmour, wrzesień 1992.
  3. The 15 Greatest Guitar Solos Ever, guitar.about.com [dostęp 2017-11-22].
  4. AfterMarket.pl, www.nuta.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  5. Pink Floyd: Looking Back on Their Live 8 Reunion Performance, WRIF Rocks Detroit, 4 września 2020 [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  6. Jerry Cantrell Setlist at Nissan Pavilion, Bristow, VA, USA. setlist.fm. [dostęp 2013-03-06]. (ang.).
  7. ultratop.be/nl.
  8. ultratop.be/fr/.
  9. dutchcharts.nl.
  10. acharts.us.
  11. chart-track.co.uk.
  12. swedishcharts.com.
  13. chartarchive.org.

Linki zewnętrzneEdytuj