Otwórz menu główne

Commandos: Zadania specjalne

gra wideo z 1999 roku

Commandos: Zadania specjalne (Commandos: Beyond the Call of Duty) – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wyprodukowana przez hiszpańskie studio Pyro Studios i wydana przez Eidos Interactive w roku 1999, osadzona w realiach II wojny światowej. Jest to samodzielne[12][13][14] rozszerzenie gry Commandos: Za linią wroga. Dodało ono osiem nowych misji oraz dodatkowe umiejętności dla kierowanych przez gracza komandosów.

Commandos: Zadania specjalne
Commandos: Beyond the Call of Duty
Producent Pyro Studios
Wydawca Eidos Interactive
Kalypso Media Digital (wersja elektroniczna)[1]
Dystrybutor Świat: Valve Corporation (Steam)[1]
POL: Cenega Poland
Seria gier Commandos
Projektant Gonzalo Suárez
Główny programista Jon Beltrán De Heredia Olazábal
Kompozytor Mateo Pascual
Data wydania
Gatunek RTS
Tryby gry jedno- i wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen[8]
USK: 16[9]
OFLC: M[10]
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 95 / 98 / 2000 / XP / Vista
Nośniki CD (1)
Wymagania

Procesor Pentium 166 MHz, 32 MB RAM, karta graficzna 1 MB zgodna z DirectX 6.1, 225 MB miejsca na HDD[1][11]

Kontrolery klawiatura, mysz

Gra spotkała się z mieszanym przyjęciem przez recenzentów. Chwalono poprawioną w stosunku do gry podstawowej oprawę graficzną, natomiast krytykowano wysoki poziom trudności.

RozgrywkaEdytuj

Osobny artykuł: Commandos: Za linią wroga.

Zasady gry w dodatku Zadania Specjalne zasadniczo są podobne do przedstawionych w Za linią wroga[12][14][15]. Gracz nadal kontroluje drużynę komandosów w służbie British Army. Dodano jednak nowe misje i postacie, wprowadzono też usprawnienia mechanizmów rozgrywki.

Dodatkowe umiejętnościEdytuj

Każdy komandos ma teraz do dyspozycji nowy przedmiot – kamyk. Rzut nim powoduje odwrócenie uwagi wroga[16]. Kierowane przez gracza postacie mogą także użyć paczki papierosów do zwabienia strażników. Niemcy po dostrzeżeniu paczki schylają się, aby ją wziąć[17].

Komandosi mogą także pozbawić przytomności wrogich żołnierzy. Zielony Beret używa do tego celu pięści, Kierowca – pałki, a Szpiegchloroformu[18]. Pozbawiony przytomności żołnierz niemiecki budzi się, ucieka i alarmuje pozostałych Niemców, gdy gracz nic z nim nie zrobi[18]. Jednak przeciwnika można zakuć w kajdanki, co pozbawia go możliwości ucieczki[18]. Obezwładnionego żołnierza można wykorzystać do wykonania określonych czynności, prowadzenia pojazdów oraz odwracania uwagi strażników o randze takiej samej bądź niższej od porwanego Niemca[15][16][19]. Gracz traci kontrolę nad obezwładnionym strażnikiem, gdy ten zejdzie z pola widzenia pilnującego go komandosa. Wówczas ucieka i alarmuje innych Niemców[19].

Nową umiejętność zyskał Szpieg – potrafi ukraść mundur obezwładnionego żołnierza i używać go tak jak w podstawowej wersji gry[12]. Jednak może zostać rozpoznany przez żołnierzy wyższych rangą niż ten, którego mundur ukradł[12]. Oficer Gestapo wykrywa Szpiega niezależnie od posiadanego przez niego munduru[20].

Kierowca posiada dodatkową broń – karabin, o większym zasięgu strzału niż pistolet[21].

Nowe misjeEdytuj

Rozszerzenie dodało osiem misji[12]. Rozgrywają się one na Wyspach Normandzkich, w Rastenburgu, Neubrandenburgu, Bonn, Belgradzie, Nijmegen i na wyspie Krecie[14]. Ich celem, oprócz destrukcji celów wojskowych i przemysłowych, jest uratowanie uwięzionych sojuszników, aresztowanie oficera i przechwycenie wrogich dokumentów[18][22][23][24].

Nowi bohaterowieEdytuj

W niektórych misjach komandosom pomagają dodatkowi bohaterowie z ruchu oporu. Nie posiadają oni umiejętności charakterystycznych dla tych żołnierzy, ale za pomocą posiadanych przedmiotów mogą odwrócić uwagę wroga[12].

  • Dragiša Skopje[25]jugosłowiański partyzant. W latach 1934-1941 służył w Królewskiej Armii Jugosłowiańskiej. Gdy rząd Jugosławii próbował dołączyć do Osi, Dragiša zdezerterował i dołączył do partyzantów. W trakcie agresji III Rzeszy na Jugosławię trafił do niewoli. Uniknął rozstrzelania dzięki akcji komandosów[22]. Jest wyposażony w kamyk.
  • Natasha Van De Zand[26]holenderska działaczka ruchu oporu. Dołączyła do niego w roku 1943. Jej celem było wspieranie rajdów komandosów. Jest wyposażona w pistolet oraz szminkę, przy pomocy której kieruje na sobie uwagę wybranego żołnierza. Potrafi również skorzystać z paczki papierosów.

Odbiór gryEdytuj

Recenzje
Publikacja Ocena
GameSpot 6.6/10[15]
IGN 7.9/10[12]
PC Zone 7.0/10[14]
„Computer Games Magazine”  [16]
MeriStation 8/10[27]
„PC Player” 85/100[13]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

78,5% (z 12 recenzji)[28]

Nagrody
Organizacja Nagroda
„PC Player” Gold Player[29]

Dodatek do Za linią wroga spotkał się z różnym przyjęciem wśród recenzentów. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych oceny wahały się od 66% do 90% na maksymalne 100%[28], aczkolwiek ich amplituda była mniejsza niż w przypadku wersji podstawowej[30]. Zadania Specjalne spotkały się natomiast z entuzjazmem recenzentów niemieckich czasopism[31].

Pozytywnie oceniono oprawę graficzną[12][13][16][27][32]. Brett Breger z „Computer Games Magazine” twierdził, że „gra ma takie same świetnie pre-renderowane tła” jak w wersji podstawowej[16]. Zachwycał się też interfejsem[16]. Eduardo Paradinas z portalu MeriStation chwalił efekt płynięcia wody, a samą grafikę określił jako „doskonałą”[27]. Według recenzenta z portalu Next-Generation Online „mapy, zabudowa, a nawet zdjęcia postaci zostały poprawione”[32]. Tal Blevins z portalu IGN określił oprawę graficzną jako „niezłą, ale niezbyt okazałą”[12]. Thomas Werner z pisma „PC Player” chwalił także „oryginalne scenerie” i różnorodność sposobów wykonania misji[13].

Krytycy stwierdzili zarazem, że Zadania Specjalne mają jeszcze wyższy poziom trudności od gry podstawowej[12][14][15][16][32]. Recenzent z pisma „PC Zone” pisał: „te same uczucia frustracji wzbierają ponownie, kilka sekund po spróbowaniu pierwszej misji”[14]. Najbardziej dosadny w krytyce gry Greg Kasavin z portalu GameSpot opisał dodatek jako „cień własnego poprzednika, zarówno krótszy, jak i bardziej frustrujący niż oryginał”[15]. Krytykował grę za mały margines błędu przyjęty dla działań gracza[15]. Nowo nagrane głosy bohaterów określił mianem „śmiesznych”, a w dodaniu kobiety na okładce gry dopatrzył się zabiegu marketingowego[15].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Commandos: Beyond the Call of Duty (pol.). Steam. [dostęp 26 czerwca 2010].
  2. Commandos: Beyond the Call of Duty for PC (ang.). GameSpot. [dostęp 26 czerwca 2010].
  3. Commandos: Beyond the Call of Duty – PC (ang.). GameSpy. [dostęp 26 czerwca 2010].
  4. Commandos: Beyond the Call of Duty (ang.). IGN. [dostęp 26 czerwca 2010].
  5. Commandos: Más allá del deber (hiszp.). MeriStation. [dostęp 26 czerwca 2010].
  6. Commandos: Zadania Specjalne, Commandos: Beyond the Call of Duty ( PC ) – Encyklopedia Gier (pol.). GRY-OnLine. [dostęp 26 czerwca 2010].
  7. Eidos Launching With Steam (pol.). Steam. [dostęp 26 czerwca 2010].
  8. Rating Information – Commandos: Beyond the Call of Duty (ang.). ESRB. [dostęp 26 czerwca 2010].
  9. Commandos – Im Auftrag der Ehre (niem.). USK. [dostęp 2010-11-14].
  10. Classification Database – COMMANDOS: BEYOND THE CALL OF DUTY (M) (ang.). OFLC. [dostęp 2 lipca 2010].
  11. Commandos: Beyond the Call of Duty – Specifications (ang.). IGN. [dostęp 26 czerwca 2010].
  12. a b c d e f g h i j Tal Blevins: Commandos: Beyond the Call of Duty – PC Review (ang.). IGN, 22 kwietnia 1999. [dostęp 26 czerwca 2010].
  13. a b c d Thomas Werner. Spiele-Test – Commandos: Im Auftrag der Ehre. „PC Player”. 5, s. 108-109, 1999. ISSN 4-398039-607007. 
  14. a b c d e f Steve Hill: PC Review: Commandos: Beyond the Call of Duty Review (ang.). PC Zone, [w:] Computer and Video Games, 13 sierpnia 2001. [dostęp 26 czerwca 2010].
  15. a b c d e f g Greg Kasavin: Commandos: Beyond the Call of Duty Review for PC (ang.). GameSpot, 29 kwietnia 1999. [dostęp 26 czerwca 2010].
  16. a b c d e f g Brett Berger: Commandos: Beyond the Call of Duty (ang.). Computer Games Magazine, [w:] Wayback Machine, 21 maja 1999. [dostęp 9 lipca 2003 (strona archiwalna)].
  17. LaRochelle 1999, s. 29
  18. a b c d Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  19. a b LaRochelle 1999, s. 16.
  20. LaRochelle 1999, s. 23.
  21. LaRochelle 1999, s. 30.
  22. a b Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 2 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  23. Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 3 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  24. Commandos: Beyond the Call of Duty – Prima Fast Track Guide – Page 4 (ang.). IGN, 9 grudnia 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  25. LaRochelle 1999, s. 42.
  26. LaRochelle 1999, s. 41.
  27. a b c Eduardo Paradinas: Commandos: Más allá del deber – Análisis (hiszp.). MeriStation, 28 lipca 1999. [dostęp 29 czerwca 2010].
  28. a b Commandos: Beyond the Call of Duty Reviews and Articles for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 29 czerwca 2010].
  29. Es stand in PC Player 5/1999 (niem.). PC Player Forever. [dostęp 29 czerwca 2010].
  30. Commandos: Behind Enemy Lines Reviews and Articles for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 12 czerwca 2010].
  31. Commandos: Im Auftrag der Ehre – Wertungen & Citate (niem.). PC Games Database. [dostęp 29 czerwca 2010].
  32. a b c Commandos: Beyond the Call of Duty Review (ang.). Next Generation Online, 20 kwietnia 1999. [dostęp 7 października 1999 (wersja archiwalna)].

BibliografiaEdytuj