Constantin Parhon

Constantin Ion Parhon (wym. [konstanˈtin iˈon parˈhon]; ur. 15 października 1874, zm. 9 sierpnia 1969) – polityk rumuński; lekarz i biolog; od 1938 członek rum. Akademii Nauk, następnie jej honorowy przewodniczący, od 1947 członek Akademii Nauk ZSRR; 1947-52 przewodniczący Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Rumuńskiej Republiki Ludowej; liczne jego prace naukowe dotyczyły głównie neurologii, endokrynologii (wykrył czynność dokrewną ślinianki przyusznej), biochemii i patologii ogólnej; szczególnie znane są prace nad procesem starzenia się ustroju i możliwościami przedłużenia życia; autor m.in. monografii (z A. Babeşem i I. Petreą) Endocrinologia glandelor salivare (1957); międzynarodowa nagroda Leninowska 1959.

Constantin Parhon
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 października 1874
Câmpulung
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1969
Bukareszt
Przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego
Okres od 13 kwietnia 1948
do 12 czerwca 1952
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Robotnicza
Poprzednik on sam jako przewodniczący Tymczasowego Prezydium
Następca Petru Groza
Przewodniczący Tymczasowego Prezydium
Okres od 30 grudnia 1947
do 13 kwietnia 1948[1]
Przynależność polityczna Rumuńska Partia Robotnicza
Poprzednik Petru Groza
Następca on sam jako przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego
podpis

PrzypisyEdytuj

  1. Do 9 stycznia 1948 jeden z czterech współprzewdoniczących