Otwórz menu główne

Cyberstalkingneologizm określający zjawisko używania Internetu i innych mediów elektronicznych do nękania.

Zjawisko to jest definiowane jako cyberprzemoc popełniana przez stalkera[1][2]. Sprawca jako narzędzia używa technologii informacyjnej, w szczególności Internetu, by dręczyć pojedynczą osobę, grupę osób lub całą organizację. Zachowania te obejmują również: fałszywe oskarżenia, nielegalny monitoring, pogróżki, kradzież tożsamości, uszkodzenia sprzętu lub danych, narzucanie się z seksualnymi intencjami i gromadzenie informacji o pokrzywdzonym celem dręczenia.

6 czerwca 2011 weszła w życie poprawka do kodeksu karnego[3], uznająca cyberprzemoc i stalking w Polsce za czyn zabroniony (połączenie tych terminów daje pojęcie cyberstalkingu). Czyn ten podlega karze na podstawie art. 190a k.k.[1] Osoba dopuszczająca się cyberstalkingu nazywana jest cyberstalkerem[4]. Ofiarą cyberstalkingu padł co 12 Polak, w większości kobiety. Sprawcami były zazwyczaj osoby bliskie[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Cybeprzemoc w polskim Kodeksie karnym od 6 czerwca 2011. [dostęp 2012-03-11].
  2. Wioletta Olszewska, Paragraf na stalkera, „Na wokandzie” (3), 16 października 2010, s. 13-14, ISSN 2081-4852 [dostęp 2012-03-11].
  3. Dz.U. z 2011 r. nr 72, poz. 381
  4. Jolanta Kosińska: Prokuratura i prawo. 10. Prawnokarna problematyka stalkingu,. 2008. s. 34. [dostęp 2015-05-12].
  5. Redakcja, Co 12 Polak padł ofiarą cyberstalkera. Ofiarami są głownie kobiety, „CEO MAGAZYN POLSKA”, 3 stycznia 2017 [dostęp 2017-01-03] (pol.).