Cyriak Maria Sancha y Hervás

Bł. Ciriaco María Sancha y Hervás (ur. 17 czerwca 1833 w Quintana del Vidio, zm. 26 lutego 1909 w Toledo) – hiszpański duchowny katolicki, arcybiskup Toledo, prymas Hiszpanii, patriarcha Indii Zachodnich, kardynał, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Ciriaco María Sancha y Hervás
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania

Hiszpania

Data i miejsce urodzenia

17 czerwca 1833
Quintana del Vidio

Data i miejsce śmierci

26 lutego 1909
Toledo

Arcybiskup Toledo
Okres sprawowania

1898–1909

Prymas Hiszpanii
Okres sprawowania

24 marca 1898–26 lutego 1909

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

27 czerwca 1858

Nominacja biskupia

28 stycznia 1876

Sakra biskupia

12 marca 1876

Kreacja kardynalska

18 maja 1894
Leon XIII

Kościół tytularny

San Pietro in Montorio

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

12 marca 1876

Konsekrator

Juan de la Cruz Ignacio Moreno y Maisanove

Współkonsekratorzy

Pedro José Sánchez Carrascosa y Carrión
José Oliver y Hurtado

Błogosławiony
Cyriak Maria Sancha y Hervás
ilustracja
Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

18 października 2009
Toledo

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z biednej rodziny. Matka zmarła gdy miał 10 lat. Urodził się chory, więc jego rodzice zdecydowali się go ochrzcić jeszcze tego samego dnia. W latach 1852-1861 kształcił się w seminarium w Burgos. Ukończył też Uniwersytet w Salamance) (licencjat z teologii). Święcenia kapłańskie otrzymał 27 czerwca 1858 w kaplicy biskupiej diecezji Osma z rąk Vicente Horcos y San Martín, biskupa Osmy. Pracował jako lektor filozofii w seminarium w Osma (1858-1862), a następnie wyjechał na Kubę, gdzie w latach 1862-1876 był kanclerzem-sekretarzem i profesorem teologii moralnej w seminarium w Santiago de Cuba. W 1869 założył zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia. Po śmierci tamtejszego arcybiskupa w 1868 republikański rząd hiszpański mianował następcę bez porozumienia z Watykanem. Ówczesny wikariusz kapitulny ks. José María Orberá Carrión i sekretarz Sancha protestowali przeciw tej nominacji, za co zostali aresztowani. Schizma została zakończona w 1874.

28 stycznia 1876 otrzymał nominację na pomocniczego biskupa Toledo ze stolicą tytularną Areopolis, rezydować miał jednak w Madrycie. Sakry, w kościele św. Izydora w Madrycie, udzielił mu kardynał prymas Juan de la Cruz Ignacio Moreno y Maisonave. Na tej samej ceremonii konsekrowany został przyszły kardynał José María Orberá Carrión. W marcu 1882 przeniesiony na biskupstwo Avila, następnie do Madrytu (1886) i Walencji (1892).

18 maja 1894 kreowany kardynałem prezbiterem San Pietro in Montorio. 24 marca 1898 został nowym prymasem Hiszpanii i patriarchą Indii Zachodnich. Brał udział w konklawe 1903.

18 października 2009 w katedrze w Toledo odbyła się jego beatyfikacja.

BibliografiaEdytuj