Czepielowice

wieś w województwie opolskim

Czepielowice (niem. Tschöplowitz, w latach 1938-1945 Gerlachshein[1]) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Lubsza, leżąca na dnie Pradoliny Wrocławskiej, w starym korycie Odry, która powstała w czasie wycofywania się lądolodu. Dno Pradoliny jest płaskie, leży na wysokości od 130 do 140 m n.p.m.

Czepielowice
wieś
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat brzeski
Gmina Lubsza
Liczba ludności (2006) 800
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 49-314
Tablice rejestracyjne OB
SIMC 0498508
Położenie na mapie gminy Lubsza
Mapa lokalizacyjna gminy Lubsza
Czepielowice
Czepielowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Czepielowice
Czepielowice
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Czepielowice
Czepielowice
Położenie na mapie powiatu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzeskiego
Czepielowice
Czepielowice
Ziemia50°52′40″N 17°33′44″E/50,877778 17,562222

NazwaEdytuj

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie villa Czepelowitz[2][3]. Miejscowość została wymieniona w staropolskiej formie Sczeplowicz w łacińskim dokumencie wydanym w 1360 roku w Brzegu[4].

HistoriaEdytuj

Miejscowość po raz pierwszy w dokumentach wymieniona została w 1364 r. W średniowieczu nosiła nazwy Cheplowode, Czeplowice, Szepilwicz, Czeppilwice; w 1736 roku Tschöplowitz; w okresie hitlerowskim, od 1938-1945 Gerlachshein.

W czasach kiedy rzeka Odra nie była regulowana przy wyższych stanach wód, w obrębie miejscowości tworzyły się rozległe rozlewiska zwane "odrzyskami", które stawały się doskonałym miejscem na żer dla ptactwa w tym czapli. Stąd pojawienie się nazwy Czaplowice. Liczba mieszkańców stan na rok 1939 - 1400. W okresie przedwojennym w miejscowości znajdował się niewielki hotel z bazą noclegową, a także stacja paliw, pomimo iż motoryzacja była w tym okresie jeszcze w zarodku. Oprócz tego działał tartak oraz piekarnia.

W 1945 r., po zmianie granic Polski, wieś została opuszczona przez ludność niemiecką. Na jej miejsce przybyli mieszkańcy z terenów wschodniej Polski, głównie z Podola i Wołynia. Ogólnie wieś ma charakter rolniczy, choć pola uprawne należą w większości do najniższych klas gleb (IV i V klasa).

10 lipca 1997 roku wieś ucierpiała wskutek powodzi. Pomimo zniszczeń, jakie przyniosła woda, została odbudowana. W miejscowości znajduje się również szkoła podstawowa (klasy I-VI). W skład sołectwa wchodzą ponadto: od północnego wschodu osada Stawy, a od północnego zachodu osada Złotówka (Złota Gęś) - ok. 1 km. Bardziej na północ od miejscowości, ok. 2 km Śmiechowice biegnie granica Stobrawskiego Parku Krajobrazowego.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[5]:

  • kościół ewangelicki, ob. rzym.-kat. pod wezwaniem Imienia Najświętszej Maryi Panny, znajduje się w centrum wsi, zbudowany w roku 1688, o konstrukcji szkieletowej (mur pruski), przebudowany w 1977 roku przez ks. kan. Kazimierza Wisa (+zm. 1992 r.). Data erygowania parafii - 1958 r., księgi metrykalne - od 1945 r,.

PrzypisyEdytuj

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Colmar Grünhagen 1870 ↓, s. 28.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 14. [dostęp 22.11.2012].

BibliografiaEdytuj

  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.9 Urkunden der Stadt Brieg. Breslau: Josef Max & COMP., 1870.