Czerwone Sokoły

Czerwone Sokoły – ruch młodzieżowy powstały w latach 20. i 30. XX wiek. Tradycja polska wywodzi się z organizacji takich jak Pionier, Czerwone Harcerstwo TUR związanych z przedwojennym PPS.

Międzynarodowy Ruch Sokoli (IFM-SEI)
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Data założenia 1931
Rodzaj stowarzyszenia organizacja młodzieżowa, organizacja socjalistyczna
Profil działalności społeczeństwo
Zasięg świat
Prezes Tim Scholz
brak współrzędnych
Strona internetowa

Polski ruch sokoli (ang. falcon movement, stąd inna używana nazwa: ruch falkenowski) jest częścią Światowego Ruchu Sokolego.

Polska przedwojennaEdytuj

Przy grupach Czerwonego Harcerstwa TUR utworzono grupy dla dzieci młodszych: od 8 do 12 lat. Utworzono dla nich specjalne grupy przy męskich i żeńskich gromadach[1]. Człokowie grup dzieciecych byli traktowani jak kandydaci do Czerwonego Harcerstwa. Obowiązywały ich specjalne reguły, prawa Czerwonych Sokołów brzmiały następująco:

  1. Jesteśmy dziećmi robotniczymi.
  2. Zgadzamy się z towarzyszami i pomagamy słabszym.
  3. Jesteśmy odważni, mówimy prawdę.
  4. Lubimy zwierzęta, nie niszczymy roślin.
  5. Dochowujemy tajemnic.
  6. Chcemy zostać czerwonymi harcerzami[2].

Międzynarodowy Ruch SokoliEdytuj

Idea powołania Międzynarodowego Ruchu Sokolego (ang. International Falcon Movement; IFM) jako międzynarodowej organizacji powstała podczas konferencji w 1922 roku w Salzburgu, w Austrii. Głównymi inicjatorami stworzenia ruchu międzynarodowego byli Otto Kanitz oraz Kurt Löwenstein.

Wcześniej istniały już grupy w Danii: Unges Indraet (założona w 1905 roku, do IFM przystąpiła oficjalnie w 1927 roku), w Austrii: Sozialdemokratischer Erziehungs- und Schulverein Freie Schule-Kinderfreunde (rok założenia 1908, organizacja założycielska IFM), Belgii: Secteur Faucon Rouges de la Fédération des Jeunes Gardes Socialistes (założona w 1920 roku, do ruchu międzynarodowego dołączyła w 1936 roku), Niemczech: Reichsarbeitsgemeinschaft der Kinderfreunde (rok powstania: 1919, od 1924 oficjalnie zarejestrowana, organizacja założycielska IFM).

W 1924 dołączyły niemiecka grupa SJD-Die Falken oraz austriacka österreichische Kinderfreunde. W 1929 odbył się pierwszy międzynarodowy ruch, który zgromadził 2300 czerwonych sokołów pod hasłem "Czerwona Republika Dziecięca" (niem. Die Rote Kinder Republik).

W 1931 roku założono pierwsze biuro IFM w Wiedniu. Pierwszym prezydentem został Kurt Löwenstein (1922-1934), natomiast Sekretarzem Generalnym Kurt Biak z Austrii.

Nazwa została zmieniona na Socjalistyczną Międzynarodówkę Edukacyjną (ang. Socialist Educational International; SEI), co podkreśliło edukacyjne cele ruchu. Socjalistyczna edukacja miała „odgrywać kluczową rolę w umożliwieniu dzieciom krytycznego spojrzenia i przezwyciężenia ram narzucanych przez społeczeństwo. W wolnym czasie dzieci powinny być separowane od wpływów burżuazyjnego szkolnictwa i mieć szansę przebywać w świecie alternatywnym względem społeczeństwa kapitalistycznego"[3].

W okresie powojennym wzmocniono współpracę międzynarodową, wprowadzono nowe tematy działań: edukację na rzecz tolerancji, współpracę, solidarność i prawa człowieka. W latach 70. nowa formuła znalazła odzwierciedlenie w nowym statucie oraz zmianie nazwy na IFM-SEI.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj