Otwórz menu główne

Dębowiec (województwo opolskie)

wieś w województwie opolskim
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie opolski. Zobacz też: inne miejscowości o takiej nazwie.

Dębowiec (cz. Dubovec, niem. Eichhäusel-Neudeck-Wildgrund, Eichhäusel-Neudeck) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik[3].

Dębowiec
Dębowiec
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat prudnicki
Gmina Prudnik
Wysokość 305–370 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 78[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-200[2]
Tablice rejestracyjne OPR
SIMC 0502629
Położenie na mapie gminy Prudnik
Mapa lokalizacyjna gminy Prudnik
Dębowiec
Dębowiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dębowiec
Dębowiec
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Dębowiec
Dębowiec
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu prudnickiego
Dębowiec
Dębowiec
Ziemia50°17′01″N 17°32′08″E/50,283611 17,535556

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego ówczesnego województwa opolskiego.

Do miejscowości należy także przysiółek Wieszczyna, położony na zachodnim stoku Długoty.

PołożenieEdytuj

Miejscowość leży na terenie Parku Krajobrazowego Gór Opawskich, u podnóża Długoty, najwyższego szczytu powiatu prudnickiego. Wieś położona jest w środkowej części Lasu Prudnickiego.

Przebiega tędy droga powiatowa z Prudnika do Pokrzywnej. W południowej części wsi znajduje się kamieniołom dolnokarbońskich szarogłazów o powierzchni 2 ha.

HistoriaEdytuj

 
Panorama Dębowca z 1901

Nieznana jest data założenia wioski. Niektórzy utożsamiają Dębowiec z Nowym Chocimiem założonym w XIII wieku przez czeskiego wielmożę Woka z Rożemberka. Podobno w średniowieczu w pobliżu wsi w malowniczej Dębnickiej Dolinie istniał zamek. Pierwsza wzmianka pochodzi jednak dopiero z 1642. Wieś wraz z leśniczówką miejską wymieniona jest jako Dębowa Karczma. W XIX w., a także w 1 poł. XX w. było to ulubione miejsce spacerów mieszkańców Prudnika oraz punkt wypadowy w Góry Opawskie[4].

Początkowo wieś nosiła nazwę Eichhäusel-Neudeck-Wildgrund, jednak w 1939 została ona zmieniona na Eichhäusel-Neudeck.

7 października 1938 w ramach wizytacji Kraju Sudeckiego po układzie monachijskim Dębowiec został odwiedzony przez Adolfa Hitlera, który następnie udał się w kierunku Karniowa i Bruntala[5].

Podczas bitwy o Prudnik w 1945 Dębowiec był jednym z miejsc, z których po wyparciu z Prudnika przez Armię Czerwoną wojska niemieckie przeprowadzały ostrzał artyleryjski na miasto[6]. Rosjanie zajęli wieś[7], jednak 21 maja Niemcy przeprowadzili kontratak z rejonu BartultoviceJindřichov, którym wyparli Armię Czerwoną z Dębowca[8].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[9]:

  • kaplica, z XIX w.,księga rejestru nr 361/58 z dnia 1.06.1958 – Dębowiec
  • kaplica przydrożna, z XIX w., księga rejestru nr 489/58 z dnia 15.10.1958 – pomiędzy wsią Dębowiec a Wieszczyną.

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych – Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  4. Sołectwa – Urząd Miejski w Prudniku, prudnik.pl [dostęp 2019-03-28].
  5. Wizyta Hitlera w Prudniku. Regiopedia, Opolskie, encyklopedia regionów, web.archive.org, 14 lipca 2018 [dostęp 2019-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-14].
  6. Andrzej Wanderer, SANKTUARIUM MATKI BOSKIEJ BOLESNEJ, czyli prawda o zburzonym klasztorku, „Tygodnik Prudnicki”, 1 lutego 2006.
  7. Andrzej Wanderer, Tygodnik Prudnicki – Ponure tajemnice okolicy Prudnika, www.tygodnikprudnicki.pl [dostęp 2019-03-28] (pol.).
  8. Marek Sitko, Góry Opawskie: przewodnik, ISBN 978-83-63603-40-3.
  9. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 110. [dostęp 2013-01-10].