Długi Staw Gąsienicowy

Długi Staw Gąsienicowy lub po prostu Długi Staw[a] – należące do Gąsienicowych Stawów tatrzańskie jezioro polodowcowe położone na wysokości 1783 m n.p.m. w zachodniej części Doliny Gąsienicowej w Tatrach Wysokich. Przez górali nazywany był Kuklatym Stawem.

Długi Staw Gąsienicowy
Ilustracja
Widok ze szlaku na Świnicką Przełęcz
Położenie
Państwo  Polska
Wysokość lustra 1783 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 1,58 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

254 m
100 m
Głębokość
• maksymalna

10,6 m
Objętość 81 060 m³
Hydrologia
Rodzaj jeziora polodowcowe
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Długi Staw Gąsienicowy
Długi Staw Gąsienicowy
Ziemia49°13′38″N 20°00′33″E/49,227222 20,009167
Długi Staw z Małego Kościelca

Według danych z przewodnika Tatry Wysokie Witolda Henryka Paryskiego powierzchnia jeziora wynosi 1,58 ha (długość 254 m, szerokość 100 m), głębokość 10,6 m. Na zdjęciu satelitarnym z 2004 r. powierzchnia jest nieco mniejsza i wynosi 1,564 ha[1].

Jezioro leży u zachodnich zboczy Kościelca w cyrku polodowcowym. Spływa do niego potok z wyżej położonego Zadniego Stawu Gąsienicowego. Połączone jest potokiem z Niżnim Czerwonym Stawkiem.

Jest to trzeci pod względem powierzchni i głębokości staw w Dolinie Gąsienicowej. W 1960 r. został zarybiony – wpuszczono do niego obcego dla fauny Tatr pstrąga źródlanego. Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie turzycy Lachenala – bardzo rzadkiej rośliny, w Polsce występującej tylko w Tatrach i to w nielicznych tylko miejscach[2].

W pobliżu stawu znajduje się jedna z nielicznych w Tatrach Wysokich jaskinia – Schron przy Źródle[3].

Osobny artykuł: Jeziora tatrzańskie.

Szlaki turystyczneEdytuj

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[4].

  – w pobliżu jeziora przebiega niebieski szlak turystyczny łącznikowy z przełęczy Karb do zachodniej części Doliny Gąsienicowej. Czas przejścia od szlaku czarnego na Karb: 30 min, ↓ 20 min

UwagiEdytuj

  1. Oficjalna nazwa stawu według GUGiK to Długi Staw, por. Wykaz nazw wód stojących. [dostęp 15 czerwca 2008].

PrzypisyEdytuj

  1. Magdalena i Tomasz Zwijacz Kozica. Tatrzańskie pojezierze. „Tatry”, s. s. 70-71, 2008. Zakopane: Tatrzański Park Narodowy. ISSN 0867-4531 oznaczenie=Nr 2 (24), Wiosna 2008 (pol.). 
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  3. Jaskinie, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-06-25].
  4. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.

BibliografiaEdytuj

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  4. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.