Długi Staw Gąsienicowy

Długi Staw Gąsienicowy lub po prostu Długi Staw[1] – należące do Gąsienicowych Stawów tatrzańskie jezioro polodowcowe położone na wysokości 1783 m w zachodniej części Doliny Gąsienicowej w Tatrach Wysokich. Przez górali nazywany był Kuklatym Stawem[2].

Długi Staw Gąsienicowy
Ilustracja
Widok ze szlaku na Świnicką Przełęcz
Położenie
Państwo  Polska
Wysokość lustra 1783 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 1,58 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

254 m
100 m
Głębokość
• maksymalna

10,6 m
Objętość 81 060 m³
Hydrologia
Rodzaj jeziora polodowcowe
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Długi Staw Gąsienicowy
Długi Staw Gąsienicowy
Ziemia49°13′38″N 20°00′33″E/49,227222 20,009167
Długi Staw z Małego Kościelca

Według danych z przewodnika Tatry Wysokie Witolda Henryka Paryskiego powierzchnia jeziora wynosi 1,58 ha (długość 254 m, szerokość 100 m), głębokość 10,6 m. Na zdjęciu satelitarnym z 2004 r. powierzchnia jest nieco mniejsza i wynosi 1,564 ha[3].

Jezioro leży u zachodnich zboczy Kościelca w cyrku polodowcowym. Spływa do niego potok z wyżej położonego Zadniego Stawu Gąsienicowego. Połączone jest potokiem z Niżnim Czerwonym Stawkiem[4].

Jest to trzeci pod względem powierzchni i głębokości staw w Dolinie Gąsienicowej. W 1960 r. został zarybiony – wpuszczono do niego obcego dla fauny Tatr pstrąga źródlanego. Ciekawa flora. M.in. stwierdzono tutaj występowanie turzycy Lachenala – bardzo rzadkiej rośliny, w Polsce występującej tylko w Tatrach i to w nielicznych tylko miejscach[5].

W pobliżu stawu znajduje się jedna z nielicznych w Tatrach Wysokich jaskinia – Schron przy Źródle[6].

Osobny artykuł: Jeziora tatrzańskie.

Szlaki turystyczneEdytuj

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[7]:

  – w pobliżu jeziora przebiega niebieski szlak turystyczny łącznikowy z przełęczy Karb do zachodniej części Doliny Gąsienicowej. Czas przejścia od szlaku czarnego na Karb: 30 min, ↓ 20 min

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalna nazwa stawu według GUGiK to Długi Staw, por. Wykaz nazw wód stojących. [dostęp 15 czerwca 2008].
  2. Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ​ISBN 83-7104-009-1
  3. Magdalena i Tomasz Zwijacz Kozica, Tatrzańskie pojezierze, Zakopane: Tatrzański Park Narodowy, Tatry, wiosna 2008, ISSN 0867-4531 Nr 2 (24), s. 70-71
  4. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000, Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c. , 2006, ​ISBN 83-89580-00-4
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Czerwona księga Karpat Polskich, Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008, ​ISBN 978-83-89648-71-6
  6. Jaskinie, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-06-25].
  7. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000, Warszawa: ExpressMap Polska, 2005, ​ISBN 83-88112-35-X