Otwórz menu główne

Daigo-ji

Buddyjska świątynia w Kioto

Daigo-ji (jap. 醍醐寺) – buddyjski kompleks świątynny w Kioto w Japonii, usytuowany dzielnicy Fushimi. Należy do odłamu Shingon buddyzmu, poświęcona jest (Honzon 本尊) uzdrawiającemu aspektowi Buddy Bhajszadźja. Świątynia została utworzona w 874 roku przez Rigen-daishi (Shōbō), który nadał jej nazwę Daigo, odnoszącą się do pięciu stopni nauczania Buddy[1]. Kompleks składa się z 70 drewnianych budynków, z których 18 jest uznanych za Skarb Narodowy Japonii[2]. Obiekt jako całość jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z 17 miejsc w starożytnym Kioto (Kioto, Uji i Otsu)[3][4].

Daigo-ji
醍醐寺
Ilustracja
Goju-no-to (5 piętrowa pagoda z 951 r.)
Państwo  Japonia
Miejscowość Kioto
Rodzaj klasztoru klasztor buddyjski, Shingon
Typ zakonu męski
Fundator Shōbō
Materiał budowlany drewno
Data budowy 874
Położenie na mapie Kioto
Mapa lokalizacyjna Kioto
Daigo-ji
Daigo-ji
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
Daigo-ji
Daigo-ji
Ziemia34°57′05″N 135°49′15″E/34,951389 135,820833

Kompleks składa się z trzech zasadniczych części: Shimo Daigo dolne Daigo i Kami Daigo górne oraz Sanbō-in (三宝院 Sanbō-in). Duży wkład w rozwój klasztoru włożyli cesarze Daigo, Suzaku i Murakami[5].

W 907 roku na polecenie cesarza Daigo zbudowano pawilon Yakushido, który był głównym budynkiem górnej świątyni, a obecnie jest uznawany za Skarb Narodowy Japonii.

Dolna świątynia Shimo Daigo zaczęła być budowana od 926 roku od momentu gdy klasztor został sponsorowany przez cesarza. W tym to roku cesarz Daigo zbudował główny złoty pawilon (Kondo). Budynek spłonął dwukrotnie. Obecny jest przeniesiony z miasta Yuasa w prefekturze Wakayama. Był zaplanowany na zlecenie Hideyoshiego Toyotomiego, a dokończony przez jego syna Hideyoriego w 1600 roku[6]. Z okresu panowania cesarzy Suzaku i Murakami pochodzi kolejny budynek należący skarbów narodowych – pięciopiętrowa pagoda, uważana za najstarszy istniejący zachowany budynek w Kioto[7]. Budowa pagody została rozpoczęta przez cesarza Suzaku, najstarszego syna cesarza Daigo w 936 roku w celu uczczenia duszy Daigo. Pagodę ukończono w 951 roku za panowania Murakami[6].

Trzecia, najmłodsza cześć kompleksu świątyni – Sanbō-in (三宝院 Sanbō-in) – została zbudowana w okresie Azuchi-Momoyama. Większość budynków i ogrody datują się na XVI wiek. W 1598 roku Hideyoshi Toyotomi przebudował klasztor i przearanżował ogrody świątyni, która stała się obecnie jednym z najważniejszych świątyń odłamu Shingon[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 315–316. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.)
  2. a b Mark Cartwright: Daigoji (ang.). Ancient History Encyclopedia. [dostęp 2019-05-02].
  3. Historic Monuments of Ancient Kyoto (Kyoto, Uji and Otsu Cities) (ang.). WWW.UNESCO.ORG. [dostęp 2019-05-02].
  4. KYOTO Prefectural Government Tourism and Commerce Office: World’s Cultural Heritage (ang.). [dostęp 2019-05-04].
  5. DAIGOJI Temple: A Bief History of Daigoji Temple (ang.). www.daigoji.or.jp. [dostęp 2019-05-02].
  6. a b DAIGOJI Temple: Shimo-Daigo (ang.). www.daigoji.or.jp. [dostęp 2019-05-04].
  7. Preservation of Curtural Properties Section, City of Kyoto: World Heritage Historic Monuments of Ancient Kyoto, F. Daigo-ji (ang.). [dostęp 2019-05-03].

BibliografiaEdytuj

  • Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 315–316. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.)