Dalekie (obwód witebski)

Dalekie (biał. Далёкія, Dalokija; ros. Далёкие, Dalokije) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w siedziba administracyjna sielsowietu.

Dalekie
Далёкія
ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

witebski

Rejon

brasławski

Sielsowiet

Dalekie

Populacja (2009)
• liczba ludności


364[1]

Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Dalekie”
Ziemia55°28′28″N 26°51′46″E/55,474444 26,862778
Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.

W 1865 wieś zamieszkiwały tu 53 osoby. Należała do gminy Bohiń i podlegała pod parafię Ikaźń[2].

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Bohiń[3][4].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 186 osób, 175 było wyznania rzymskokatolickiego, a 11 prawosławnego. Jednocześnie 164 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, a 22 białoruska. Było tu 38 budynków mieszkalnych[3].

Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Bohiniu. Podlegała pod Sąd Grodzki w Opsie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Bohiniu[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Dalekie, wś, powiat dziśnieński, gm. Bohiń, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 385.
  3. a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 40.
  4. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 3.
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 306.

Linki zewnętrzneEdytuj