Daniel Huber (skoczek narciarski)

austriacki skoczek narciarski
Ten artykuł dotyczy austriackiego skoczka narciarskiego. Zobacz też: Daniel Huber.

Daniel Huber (ur. 2 stycznia 1993 w Salzburgu[2]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Seekirchen. Dwukrotny srebrny medalista drużynowy mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2019 i 2021. Drużynowy brązowy medalista Zimowej Uniwersjady 2013. Medalista mistrzostw kraju.

Daniel Huber
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1993
Salzburg
Klub SC Seekirchen
Debiut w PŚ indywidualnie 31 stycznia 2016 w Sapporo (35. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 18 listopada 2017 w Wiśle (2. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 4 stycznia 2017 w Innsbrucku (30. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 15 grudnia 2018 w Engelbergu (3. miejsce)
Rekord życiowy 237,0 m na Letalnicy w Planicy (28 marca 2021)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
srebro Seefeld 2019 duża druż.
srebro Oberstdorf 2021 duża druż.
Uniwersjada
brąz Trydent 2013 normalna druż.
Strona internetowa

Starszy brat Stefana Hubera, również skoczka narciarskiego[2].

Przebieg karieryEdytuj

W 2009 zadebiutował w zawodach FIS Cup. Pierwsze punkty zdobył w sierpniu w Predazzo, zajmując 20. miejsce. Kilkukrotnie był klasyfikowany w najlepszej dziesiątce, po raz pierwszy 5 lutego 2011 w Kranju, gdzie był piąty[3]. Po tych zawodach zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, w którym pierwsze punkty zdobył również w Kranju, 19 lutego, zajmując 8. pozycję[4].

Wziął udział w zawodach skoków narciarskich na Zimowej Uniwersjadzie 2013. 18 grudnia 2013 zdobył, wraz z Davidem Unterbergerem i Clemensem Aignerem, brązowy medal w konkursie drużynowym[5]. W pozostałych konkursach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. 15 i 16 lutego 2014 dwukrotnie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego w Brotterode[6].

31 stycznia 2016 w Sapporo zadebiutował w konkursie Pucharu Świata, zajmując 35. miejsce. W sezonie 2015/2016 trzykrotnie stawał na podium zawodów FIS Cup i raz Pucharu Kontynentalnego[7]. Pierwszy punkt Pucharu Świata zdobył 4 stycznia 2017, zajmując 30. miejsce na skoczni w Innsbrucku. Sześciokrotnie stawał na podium konkursów Pucharu Kontynentalnego 2016/2017[8].

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2017 trzykrotnie zajmował miejsca na podium. W otwierającym Puchar Świata 2017/2018 konkursie w Wiśle zajął 6. miejsce. W trakcie sezonu regularnie zdobywał punkty cyklu, poza tym występem jeszcze raz (w lutym w Willingen) zajmując miejsce w pierwszej dziesiątce[9]. W klasyfikacji generalnej zakończył cykl na 28. pozycji ze 117 punktami[10]. Startował również w Pucharze Kontynentalnym 2017/2018, w konkursach w Sapporo trzy razy zajmując miejsce na podium[9].

Trzykrotnie stawał na podium w ramach Letniego Grand Prix 2018. W sierpniu zajął 2. miejsce w Courchevel i 3. w Hakubie, a we wrześniu zwyciężył w Hinzenbach[11]. W klasyfikacji generalnej cyklu zajął 5. miejsce[12]. 15 grudnia 2018 w Engelbergu zajął 3. pozycję w konkursie Pucharu Świata, po raz pierwszy w karierze stając na podium indywidualnych zawodów cyklu. Poza tym występem w sezonie 2018/2019 Pucharu Świata najwyżej klasyfikowany był na 6. miejscu, w styczniu 2019 w Zakopanem. W cyklu zajmował najczęściej miejsca w drugiej dziesiątce[11]. Sezon zakończył na 16. lokacie w klasyfikacji generalnej z 413 punktami[10]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualnie był 11. na skoczni dużej i 21. na normalnej, a w drużynie męskiej wraz z Philippem Aschenwaldem, Michaelem Hayböckiem i Stefanem Kraftem zdobył srebrny medal[11].

W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata indywidualnie najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu, które zajął dwukrotnie: 30 listopada 2019 w Ruce i 22 grudnia w Engelbergu. Regularnie zdobywał punkty, zawody najczęściej kończył w drugiej dziesiątce[13]. W klasyfikacji generalnej sezon zakończył na 18. pozycji z 417 punktami[10].

Reprezentując kraj związkowy Salzburg, zdobył srebrny medal w zawodach drużynowych na Mistrzostwach Austrii w Skokach Narciarskich 2016[14]. Na Mistrzostwach Austrii 2018 indywidualnie zwyciężył na dużej skoczni i zajął 2. miejsce na normalnej[15][16].

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck 11. miejsce (K-120), 21. miejsce (K-99)
2021   Oberstdorf 19. miejsce (K-95), 8. miejsce (K-120)

DrużynowoEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck srebrny medal (K-120)[a]
2021   Oberstdorf srebrny medal (K-120)[b]

Starty D. Hubera na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 126,0 m 125,5 m 242,0 pkt 37,4 pkt Markus Eisenbichler
2.  24 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[a] 126,5 m 126,5 m 930,9 pkt (240,0 pkt) 56,6 pkt Niemcy
21. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 97,0 m 94,0 m 197,0 pkt 21,3 pkt Dawid Kubacki
19. 27 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 99,5 m 94,5 m 239,4 pkt 29,4 pkt Piotr Żyła
8. 5 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 133,5 m 123,5 m 255,3 pkt 21,2 pkt Stefan Kraft
2.  6 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[b] 129,0 m 130,5 m 1035,5 pkt (242,6 pkt) 11,1 pkt Niemcy

UniwersjadaEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2013   Trydent/Predazzo 11. miejsce (K-95), 13. miejsce (K-120)

DrużynowoEdytuj

2013   Trydent/Predazzo 11. miejsce (drużyna mieszana)[c], brązowy medal[d]

Starty D. Hubera na uniwersjadzie – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 14 grudnia 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 98,5 m 95,5 m 246,5 pkt 23,8 pkt Sami Niemi
11. 17 grudnia 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. mix.[c] 98,0 m 94,5 m 419,9 pkt (247,1 pkt) 88,2 pkt Rosja I
3.  18 grudnia 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[d] 97,5 m 99,0 m 721,9 pkt (246,7 pkt) 33,6 pkt Polska
13. 20 grudnia 2013   Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 120,0 m 125,0 m 243,5 pkt 35,1 pkt Krzysztof Biegun

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 71.
2017/2018 28.
2018/2019 16.
2019/2020 18.
2020/2021 12.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 grudnia 2018   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,0 m 138,5 m 295,5 pkt 3. 6,5 pkt Karl Geiger
2. 22 listopada 2020   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 138,5 m 125,5 m 255,7 pkt 3. 11,9 pkt Markus Eisenbichler
3. 5 grudnia 2020   Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 131,0 m 133,0 m 255,7 pkt 2. 14,3 pkt Halvor Egner Granerud

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2014/2015
                                                              punkty
- - - - - - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2015/2016
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - q 35 - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
                                                    punkty
- - - - - - - - - 30 - q 44 37 33 - - - - - - - - - q - 1
Sezon 2017/2018
                                            punkty
6 q 29 45 28 18 29 - 48 40 47 q - 9 24 - 24 q 29 - 25 25 117
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
18 14 46 24 28 3 q 10 15 14 11 24 31 6 8 18 9 37 23 - 21 12 15 19 39 17 16 21 413
Sezon 2019/2020
                                                      punkty
19 5 19 19 45 7 5 q 6 25 15 15 18 19 16 19 13 14 - 22 15 13 19 25 20 18 31 417
Sezon 2020/2021
                                                  punkty
3 - - 2 q 12 13 13 14 17 10 16 10 4 17 15 7 38 27 - 10 - 6 9 5 561
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016/2017 61.
2017/2018 49.
2018/2019 9.
2019/2020 26.
2020/2021 10.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 48.
2019 22.
2020 24.

Willingen SixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 16.
2019 12.
2020 50.
2021 16.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 16.
2019 16.
2021 6.

Titisee-Neustadt FiveEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020 19.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017/2018 36.
2018/2019 19.
2019/2020 18.
2020/2021 6.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2014 80.
2016 niesklasyfikowany
2017 niesklasyfikowany
2018 5.
2019 67.
2020 16.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 30 września 2018   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,0 m 89,0 m 245,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 sierpnia 2018   Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 128,5 m 133,5 m 254,3 pkt 2. 5,6 pkt Jewgienij Klimow
2. 25 sierpnia 2018   Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 128,0 m 133,0 m 269,8 pkt 3. 18,1 pkt Ryōyū Kobayashi
3. 30 września 2018   Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 88,0 m 89,0 m 245,7 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2020

2014
                  punkty
- - - 30 31 - - - - 1
2016
                    punkty
- - - - - - - - 48 - 0
2017
                  punkty
37 - - - - - - - - 0
2018
                  punkty
33 18 19 2 6 3 - - 1 305
2019
                punkty
33 30 29 - - - - - 3
2020
    punkty
34 8 32
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2010/2011 67.
2011/2012 126.
2012/2013 144.
2013/2014 18.
2014/2015 69.
2015/2016 42.
2016/2017 4.
2017/2018 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 grudnia 2016   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 139,0 m 133,5 m 280,3 pkt
2. 24 stycznia 2018   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,5 m 139,5 m 246,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 lutego 2014   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 118,5 m 111,5 m 261,5 pkt 3. 1,6 pkt Manuel Fettner
2. 16 lutego 2014   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 109,5 m 110,5 m 252,0 pkt 3. 8,0 pkt Karl Geiger
3. 27 lutego 2016   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 115,5 m 113,1 pkt 2. 0,5 pkt Bartłomiej Kłusek
4. 10 grudnia 2016   Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 111,5 m 120,0 m 283,7 pkt 3. 8,8 pkt Cene Prevc
5. 28 grudnia 2016   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 139,0 m 133,5 m 280,3 pkt 1.
6. 7 stycznia 2017   Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 132,5 m 136,0 m 264,8 pkt 2. 19,1 pkt Johann André Forfang
7. 12 lutego 2017   Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 110,0 m 119,0 m 236,5 pkt 3. 2,8 pkt Felix Hoffmann
8. 5 marca 2017   Rena Renabakkene K-124 HS-139 146,0 m 138,5 m 276,1 pkt 2. 7,3 pkt Clemens Aigner
9. 5 marca 2017   Czajkowski Snieżynka K-95 HS-106 103,5 m 101,5 m 258,5 pkt 3. 5,7 pkt Clemens Aigner
10. 23 stycznia 2018   Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 97,0 m 92,0 m 206,7 pkt 3. 9,0 pkt Robert Kranjec
11. 24 stycznia 2018   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 128,5 m 139,5 m 246,0 pkt 1.
12. 25 stycznia 2018   Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 130,0 m 135,0 m 230,6 pkt 3. 6,1 pkt Robert Kranjec

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2010/2011
                                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 39 49 - - - - 8 11 16 29 - - - - 73
Sezon 2011/2012
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - - - 67 59 - - - 41 29 50 53 41 - - - - 2
Sezon 2012/2013
                                                        punkty
29 38 - - - - - - - 57 67 - - - - - - - - - - - - - - - - - 2
Sezon 2013/2014
                                                punkty
- - - - - - 15 16 - - - - 36 11 17 3 3 15 8 18 7 25 18 19 317
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
35 18 24 24 26 - - 33 32 15 38 50 - - 24 41 31 - - - - - - - - - 55
Sezon 2015/2016
                                                      punkty
- - - - - - - - - - - 15 4 16 - - 45 55 - - 37 22 2 42 36 41 21 178
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
13 3 4 20 22 16 1 2 20 - - - - - - - - - 9 3 4 11 33 22 8 2 4 8 5 3 827
Sezon 2017/2018
                                                        punkty
- - - - - - - - 5 - - - 3 1 3 - - 12 14 4 4 10 13 8 5 - - - 528
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2011 18.
2012 niesklasyfikowany
2014 71.
2016 23.
2017 5.
2018 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 10 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 113,5 m 259,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 25 września 2016   Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,0 m 124,0 m 258,8 pkt 2. 14,8 pkt Markus Eisenbichler
2. 9 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 112,5 m 255,0 pkt 2. 8,0 pkt Stefan Kraft
3. 10 września 2017   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 115,0 m 113,5 m 259,7 pkt 1.
4. 24 września 2017   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 99,5 m 93,5 m 243,5 pkt 3. 12,4 pkt Pius Paschke
5. 9 września 2018   Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 117,0 m 276,5 pkt 3. 1,9 pkt Killian Peier

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2018

2011
                    punkty
7 22 15 7 19 16 58 47 - - 124
2012
                            punkty
- 41 - - - - - - - - - - - - 0
2014
                            punkty
- - 21 15 - - - - 49 43 27 38 40 31 30
2016
                            punkty
40 35 12 38 38 21 - - - - 10 2 - - 138
2017
                          punkty
47 24 - - - 2 1 16 4 4 3 20 15 389
2018
                          punkty
- - - - - 6 3 - - - - - - 100
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

FIS CupEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2008/2009 nieklasyfikowany
2009/2010 129.
2010/2011 78.
2011/2012 99.
2012/2013 110.
2013/2014 39.
2014/2015 54.
2015/2016 9.
2016/2017 27.
2017/2018 88.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 136,0 m 134,0 m 270,0 pkt
2. 12 lutego 2016   Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 89,0 m 94,5 m 252,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznieEdytuj

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 22 lutego 2015   Hinterzarten Rothaus-Schanze K-95 HS-108 106,0 m 102,5 m 268,0 pkt 3. 9,0 pkt Jewgienij Klimow
2. 17 stycznia 2016   Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 136,0 m 134,0 m 270,0 pkt 1.
3. 12 lutego 2016   Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 89,0 m 94,5 m 252,5 pkt 1.
4. 13 lutego 2016   Eau Claire Silver Mine K-85 HS-95 88,0 m 91,5 m 239,5 pkt 3. 13,0 pkt Stefan Huber
5. 18 sierpnia 2016   Kuopio Puijo K-120 HS-127 126,0 m 117,5 m 221,6 pkt 2. 18,8 pkt Jan Ziobro

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS CupEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2008/2009
                                            punkty
- - - - - - - - - - - - - - 34 - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
                                                    punkty
- 49 20 26 42 - - - - - - - - - - - - 19 19 46 - - - - - - 40
Sezon 2010/2011
                                                punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 5 9 - - - - - - 74
Sezon 2011/2012
                                              punkty
12 9 - - - - - - - - - - - - 40 22 - - - - - - - 60
Sezon 2012/2013
                                          punkty
- - - - - - - - - - - - - 23 21 - - 21 15 - - 44
Sezon 2013/2014
                                                punkty
21 25 - - - - 16 15 - - - - - - 4 6 - - - - - - - - 137
Sezon 2014/2015
                                                    punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6 3 100
Sezon 2015/2016
                                                punkty
- - - - - - - - - - 8 28 7 1 - - - - 1 3 - - - - 331
Sezon 2016/2017
                                        punkty
- - 8 13 2 6 - - - - - - - - - - - - - - 172
Sezon 2017/2018
                                          punkty
- - - - - - 7 - - - - - - - - - - - - - - 36
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Michael Hayböck, Daniel Huber, Stefan Kraft
  2. a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Jan Hörl, Daniel Huber, Stefan Kraft
  3. a b Skład zespołu: Katharina Keil i Daniel Huber
  4. a b Skład zespołu: Daniel Huber, David Unterberger i Clemens Aigner

PrzypisyEdytuj

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-03-23].
  2. a b Daniel Huber Skispringer (niem.). huberdaniel.com. [dostęp 2017-11-20].
  3. HUBER Daniel - Athlete Information; FIS Cup (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  4. HUBER Daniel - Athlete Information; Continental Cup (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  5. Adrian Dworakowski: Uniwersjada 2013: Polacy najlepsi w konkursie drużynowym. skijumping.pl, 2013-12-18. [dostęp 2019-06-07].
  6. HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  7. HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  8. HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  9. a b HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  10. a b c HUBER Daniel - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  11. a b c HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  12. HUBER Daniel - Athlete Information; Grand Prix Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-04-13].
  13. HUBER Daniel - Athlete Information; Season 2020 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2020-04-17].
  14. Österreichische Meisterschaften 2016 SPRUNGLAUF HERREN - TEAM (niem.). ewoxx.com, 2016-10-14. [dostęp 2018-04-11].
  15. Dominik Formela: Pinkelnig i D. Huber mistrzami Austrii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2018-10-11. [dostęp 2018-11-14].
  16. Dominik Formela: Pinkelnig i Hayboeck mistrzami Austrii na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2018-10-14. [dostęp 2018-11-14].

BibliografiaEdytuj