Otwórz menu główne

Daniel Mahrer (ur. 6 stycznia 1962 w Chur) – szwajcarski narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski.

Daniel Mahrer
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1962
Chur, Szwajcaria
Klub Skiclub Parpan
Wzrost 184 cm
Pierwsze punkty w PŚ 29.01 1984, Ga-Pa
(9. miejsce - kombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 3.03 1985, Furano (1. miejsce - super G)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Mistrzostwa świata
brąz Saalbach 1991 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1988/1989
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Strona internetowa

KarieraEdytuj

W zawodach Pucharu Świata pierwsze punkty wywalczył 29 stycznia 1984 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął dziewiąte miejsce w kombinacji. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 3 marca 1985 roku w Furano, wygrywając rywalizację w supergigancie. W zawodach tych wyprzedził Australijczyka Stevena Lee i Kanadyjczyka Briana Stemmle. Łącznie 24 razy zajmował miejsca na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym osiem zwycięstw: 3 marca 1985 roku w Furano był najlepszy w supergigancie, a 7 grudnia 1987 roku w Val d'Isère, 24 stycznia 1988 roku w Leukerbad, 14 stycznia 1989 roku w Kitzbühel, 5 stycznia 1991 roku w Garmisch-Partenkirchen, 7 marca 1992 roku w Panorama, 14 marca 1992 roku w Aspen i 11 stycznia 1993 roku w Garmisch-Partenkirchen triumfował w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1991/1992, kiedy zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej, uzyskując 646 punktów. Był też wtedy drugi w klasyfikacji zjazdu, rozdzielając swego rodaka, Franza Heinzera i AJ Kitta z USA. W klasyfikacji zjazdu zdobył też trzeci w sezonach 1988/1989 i 1990/1991.

W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Crans-Montana, gdzie zajął szóste miejsce w zjeździe. Podczas mistrzostw świata w Vail dwa lata później był czwarty w tej samej konkurencji. Walkę o brązowy medal przegrał tam z kolejnym Szwajcarem, Karlem Alpigerem. Największy sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Saalbach w 1991 roku, ulegając tylko Franzowi Heinzerowi i Włochowi Peterowi Runggaldierowi. Następnie zajmował 19. miejsce w zjeździe podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 roku i na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Sierra Nevada.

Na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku zajął 12. miejsce w zjeździe, a w supergigancie nie ukończył rywalizacji. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Albertville swoim jedynym starcie zajął 13. miejsce w tej konkurencji. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie był czternasty w zjeździe, a supergiganta nie ukończył.

W 1996 roku zakończył karierę.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
12. 15 lutego 1988   Calgary Zjazd 1:59,63 +3,55   Pirmin Zurbriggen
DNF 21 lutego 1988   Calgary Supergigant 1:39,66 -   Franck Piccard
13. 9 lutego 1992   Albertville Zjazd 1:50,37 +2,02   Patrick Ortlieb
14. 13 lutego 1994   Lillehammer Zjazd 1:45,75 +0,80   Tommy Moe
DNF 17 lutego 1994   Lillehammer Supergigant 1:32,53 -   Markus Wasmeier

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
6. 31 stycznia 1987   Crans-Montana Zjazd 2:07,80 +1,26   Peter Müller
4. 6 lutego 1989   Vail Zjazd 2:10,39 +0,52   Hans-Jörg Tauscher
3.  27 stycznia 1991   Saalbach Zjazd 1:54,91 +0,66   Franz Heinzer
19. 11 lutego 1993   Morioka Zjazd 1:32,06 +2,07   Urs Lehmann
19. 17 lutego 1996   Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 +2,44   Patrick Ortlieb

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Furano3 marca 1985 (supergigant)
  2.   Val d'Isère7 grudnia 1987 (zjazd)
  3.   Leukerbad24 stycznia 1988 (zjazd)
  4.   Kitzbühel14 stycznia 1989 (zjazd)
  5.   Garmisch-Partenkirchen5 stycznia 1991 (zjazd)
  6.   Panorama7 marca 1992 (zjazd)
  7.   Aspen14 marca 1992 (zjazd)
  8.   Garmisch-Partenkirchen11 stycznia 1993 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Panorama16 marca 1985 (zjazd) – 2. miejsce
  2.   Aspen7 marca 1987 (zjazd) – 2. miejsce
  3.   Calgary14 marca 1987 (zjazd) – 3. miejsce
  4.   Wengen20 stycznia 1989 (zjazd) – 3. miejsce
  5.   Wengen21 stycznia 1989 (zjazd) – 3. miejsce
  6.   Aspen17 lutego 1989 (zjazd) – 3. miejsce
  7.   Whistler25 lutego 1989 (zjazd) – 2. miejsce
  8.   Schladming11 stycznia 1990 (zjazd) – 3. miejsce
  9.   Cortina d’Ampezzo3 lutego 1990 (zjazd) – 2. miejsce
  10.   Kitzbühel17 stycznia 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  11.   Panorama6 marca 1992 (zjazd) – 2. miejsce
  12.   Aspen7 marca 1993 (supergigant) – 3. miejsce
  13.   Sierra Nevada15 marca 1993 (zjazd) – 2. miejsce
  14.   Kvitfjell21 marca 1993 (supergigant) – 2. miejsce
  15.   Val Gardena18 grudnia 1993 (zjazd) – 2. miejsce
  16.   Wengen19 stycznia 1996 (zjazd) – 3. miejsce

Linki zewnętrzneEdytuj