Otwórz menu główne

Daniele Bagnoli (ur. 25 października 1953 w Mantui) – włoski trener siatkarski.

Daniele Bagnoli
Data i miejsce urodzenia 25 października 1953
Mantua, Włochy
Pozycja Trener
Kariera trenerska
Lata Klub
1982-1985
1985-1986
1986-1990
1990-1992
1992-1993
1993-1997
1997-1998
1998-2000
2000-2001
2001-2007
2007-2009
2009-2010
2011-2012
2012-2013
2013-2014
2014-2015
2015-2016
2016-2017
2017-
Włochy Pallavolo Mantua
Włochy Pallovolo Guidizzolo
Włochy Polisportiva Virgilio
 Włochy (asystent)
Włochy Galileo Giovolley
Włochy Pallavolo Modena
Włochy Roma Volley
Włochy Sisley Treviso
Włochy Pallavolo Modena
Włochy Sisley Treviso
Rosja Dinamo Moskwa
 Rosja
Włochy Pallavolo Modena
Turcja Fenerbahçe Grundig
Iran Matin Varamin
Katar Al-Rayyan
Tunezja CS Sfaxien
Włochy Top Volley Latina
Rosja Ural Ufa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Liga Światowa
Srebro Cordoba 2010 drużynowo
Brąz Belgrad 2009 drużynowo

Spis treści

KarieraEdytuj

Daniele Bagnoli karierę trenerską rozpoczął w 1982 roku w Pallavolo Mantua, w której pracował do 1985 roku. Następnie w latach 1985-1986 trenował Pallovolo Guidizzolo, a w latach 1986-1990 Polisportiva Virgilio. W latach 1990-1992 był asystentem Julio Velasco w męskiej reprezentacji Włoch. Potem w 1992 roku został trenerem Galileo Giovolley, który trenował do 1993 roku.

Następnym klubem w karierze Bagnoliego był utytułowane Pallavolo Modena, z którym odnosił pierwsze sukcesy w trenerskiej karierze: mistrzostwo Włoch (1995, 1997), Puchar Włoch (1994, 1995, 1997), Liga Mistrzów (1996, 1997), Puchar Europy Zdobywców Pucharów (1995), a także Superpuchar Europy w 1995 roku. Klub ponownie trenował w latach 2000-2001.

Potem dwukrotnie trenował najpierw przez kilka miesięcy Roma Volley, a potem w latach 1998-2000 oraz 2001-2007 Sisley Treviso, z którym również osiągnął sukcesy na arenie krajowej i międzynarodowej: mistrzostwo Włoch (1998, 1999, 2003, 2004, 2005, 2007), Puchar Włoch (2000, 2004, 2005, 2007), Superpuchar Włoch (1998, 2001, 2003, 2004, 2005), Liga Mistrzów (1999, 2000, 2006), Puchar Chalenge (1998, 2003) oraz Superpuchar Europy w 1999 roku.

Po sukcesach trenerskich w ojczyźnie zdecydował się na wyjazd zagraniczny. W 2007 roku został trenerem męskiej drużyny Dinamo Moskwa, z którym w sezonie 2007/2008 zdobył krajowy dublet: mistrzostwo i Puchar Rosji oraz zajął 3. miejsce w Lidze Mistrzów.

W 2009 roku zastąpił Władimira Aleknę na stanowisku trenera męskiej reprezentacji Rosji[1], z którą dwukrotnie zdobywał medale w Lidze Światowej (srebro - 2010, brąz - 2009). Z reprezentacji odszedł po mistrzostwach świata 2010 rozgrywanych we Włoszech, gdzie Rosjanie zajęli 5. miejsce.

Następnie w latach 2011-2012 po raz trzeci w karierze trenował Pallavolo Mantua, w latach 2012-2013 był trenerem tureckiego Fenerbahçe Grundig, a od 2013 roku jest trenerem Matinu Varamin, z którym zdobył mistrzostwo Iranu (2014) oraz klubowe mistrzostwo Azji (2014).

Największe sukcesyEdytuj

  • Superpuchar Włoch:
    •   1998, 2001, 2003, 2004, 2005 (z Sisley Treviso)
  • Mistrzostwa Rosji:
  • Puchar Rosji:
  • Mistrzostwa Iranu:
  • Puchar CEV:
  • Superpuchar Europy:
    •   1995, 1999
  • Klubowe Mistrzostwa Azji:

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj