Otwórz menu główne

Daniele Bagnoli (ur. 25 października 1953 w Mantui) – włoski trener siatkarski.

Daniele Bagnoli
Data i miejsce urodzenia 25 października 1953
Mantua
Pozycja Trener
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1982–1985 Pallavolo Mantua
1985–1986 Pallovolo Guidizzolo
1986–1990 Polisportiva Virgilio
1990–1992 Włochy (asystent)
1992–1993 Galileo Giovolley
1993–1997 Pallavolo Modena
1997–1998 Roma Volley
1998–2000 Sisley Treviso
2000–2001 Pallavolo Modena
2001–2007 Sisley Treviso
2007–2009 Dinamo Moskwa
2009–2010 Rosja
2011–2012 Pallavolo Modena
2012–2013 Fenerbahçe Grundig
2013–2014 Matin Varamin
2014–2015 Al-Rayyan
2015–2016 CS Sfaxien
2016–2017 Top Volley Latina
2017- Ural Ufa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Liga Światowa
srebro Cordoba 2010 drużynowo
brąz Belgrad 2009 drużynowo

KarieraEdytuj

Daniele Bagnoli karierę trenerską rozpoczął w 1982 roku w Pallavolo Mantua, w której pracował do 1985 roku. Następnie w latach 1985-1986 trenował Pallovolo Guidizzolo, a w latach 1986-1990 Polisportiva Virgilio. W latach 1990-1992 był asystentem Julio Velasco w męskiej reprezentacji Włoch. Potem w 1992 roku został trenerem Galileo Giovolley, który trenował do 1993 roku.

Następnym klubem w karierze Bagnoliego był utytułowane Pallavolo Modena, z którym odnosił pierwsze sukcesy w trenerskiej karierze: mistrzostwo Włoch (1995, 1997), Puchar Włoch (1994, 1995, 1997), Liga Mistrzów (1996, 1997), Puchar Europy Zdobywców Pucharów (1995), a także Superpuchar Europy w 1995 roku. Klub ponownie trenował w latach 2000-2001.

Potem dwukrotnie trenował najpierw przez kilka miesięcy Roma Volley, a potem w latach 1998-2000 oraz 2001-2007 Sisley Treviso, z którym również osiągnął sukcesy na arenie krajowej i międzynarodowej: mistrzostwo Włoch (1998, 1999, 2003, 2004, 2005, 2007), Puchar Włoch (2000, 2004, 2005, 2007), Superpuchar Włoch (1998, 2001, 2003, 2004, 2005), Liga Mistrzów (1999, 2000, 2006), Puchar Chalenge (1998, 2003) oraz Superpuchar Europy w 1999 roku.

Po sukcesach trenerskich w ojczyźnie zdecydował się na wyjazd zagraniczny. W 2007 roku został trenerem męskiej drużyny Dinamo Moskwa, z którym w sezonie 2007/2008 zdobył krajowy dublet: mistrzostwo i Puchar Rosji oraz zajął 3. miejsce w Lidze Mistrzów.

W 2009 roku zastąpił Władimira Aleknę na stanowisku trenera męskiej reprezentacji Rosji[1], z którą dwukrotnie zdobywał medale w Lidze Światowej (srebro - 2010, brąz - 2009). Z reprezentacji odszedł po mistrzostwach świata 2010 rozgrywanych we Włoszech, gdzie Rosjanie zajęli 5. miejsce.

Następnie w latach 2011-2012 po raz trzeci w karierze trenował Pallavolo Mantua, w latach 2012-2013 był trenerem tureckiego Fenerbahçe Grundig, a od 2013 roku jest trenerem Matinu Varamin, z którym zdobył mistrzostwo Iranu (2014) oraz klubowe mistrzostwo Azji (2014).

Największe sukcesyEdytuj

  • Superpuchar Włoch:
    •   1998, 2001, 2003, 2004, 2005 (z Sisley Treviso)
  • Mistrzostwa Rosji:
  • Puchar Rosji:
  • Mistrzostwa Iranu:
  • Puchar CEV:
  • Superpuchar Europy:
    •   1995, 1999
  • Klubowe Mistrzostwa Azji:

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj