Daniił Andriejew

Daniił Leonidowicz Andriejew (ros. Дании́л Леони́дович Андре́ев; ur. 2 listopada 1906, zm. 30 maja 1959) – rosyjski poeta, myśliciel i mistyk. Syn pisarza Leonida Nikołajewicza Andriejewa. Jego twórczość obejmuje wiersze nawiązujące do rosyjskiej tradycji kulturowej i literackiej, a także poematy autobiograficzne, mitologiczne, historiozoficzne i eschatologiczne[1]. Był represjonowany z powodów politycznych (1947-1957). Napisał w więzieniu: cykl alegoryczno-historycznych poematów Russkije bogi (wyd. 1989), dramat poetycki Żeleznaja mistierija (Железная мистерия) (wyd. 1990) oraz wielki traktat ezoteryczny Róża świata (ros. Роза Мира, Roza Mira) (wyd. 1991), w którym wiedza metahistoryczna łączy się z ideą zbawienia ludzkości dzięki wspólnym wysiłkom wszystkich religii świata – płatków jednej Róży[2]. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[3].

Daniił Andriejew
Daniił Leonidowicz Andriejew
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1906
Berlin, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 30 maja 1959
Moskwa, ZSRR
Miejsce spoczynku Cmentarz Nowodziewiczy
Zawód, zajęcie pisarz, poeta, mistyk

Dzięki talentowi poetycznemu twórczość Andriejewa należy do srebrnego wieku kultury rosyjskiej, ale jakkolwiek poważny byłby wkład Andriejewa do skarbnicy poezji rosyjskiej, główna misja jego życia związana jest z traktatem Róża świata, zawierającym unikatowe doświadczenie duchowe przeniknięcia do „innych światów”[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj