Daniił Kwiat

rosyjski kierowca wyścigowy

Daniił Wiaczesławowicz Kwiat (ros. Даниил Вячеславович Квят, ur. 26 kwietnia 1994 w Ufie) – rosyjski kierowca wyścigowy.

Daniił Kwiat
Ilustracja
Daniił Kwiat (2017)
Imię i nazwisko Daniił Wiaczesławowicz Kwiat
Państwo  Rosja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1994
Ufa
Sezon 2020
Seria Formuła 1
Zespół Scuderia AlphaTauri
Samochód AlphaTauri AT01
Nr startowy 26
Partnerzy Pierre Gasly
Sukcesy

2011: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (II wicemistrz)
2011: Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 (wicemistrz)
2012: Alpejska Formuła Renault 2.0 (mistrz)
2012: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (wicemistrz)
2013: Seria GP3 (mistrz)

podpis
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

KartingEdytuj

Kwiat karierę rozpoczął od startów w kartingu. Startował w Rosji oraz we Włoszech, najlepsze wyniki osiągając w 2009 roku, kiedy to zajął 3. miejsce w klasyfikacji generalnej Mistrzostw Europy kategorii KF3, a także 2. pozycję w Międzynarodowych Mistrzostwach WSK[1].

Formuła RenaultEdytuj

W sezonie 2010 Kwiat zadebiutował w wyścigach samochodów jednomiejscowych. Rosjanin brał udział w Europejskiej Formule BMW, w której sześciokrotnie znalazł się w czołowej szóstce, a podczas ostatniego wyścigu w kalendarzu, na torze Monza, uplasował się na drugiej lokacie. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 10. miejscu[1][2].

Kwiat wziął także udział w azjatyckim odpowiedniku tej serii (nie był liczony do klasyfikacji). Wystąpiwszy w ośmiu wyścigach, pięciokrotnie stanął na podium, triumfując przy tym na malezyjskim torze w Sepang. W okresie posezonowym Kwiat wystartował w zimowej edycji Brytyjskiej Formuły Renault. W ciągu sześciu wyścigów, Rosjanin dwukrotnie stanął na podium, a podczas zmagań na torze Snetterton sięgnął po pole position[3]. Ostatecznie w klasyfikacji końcowej znalazł się na 4. pozycji[potrzebny przypis].

Na początku sezonu 2011, Kwiat zaliczył udział w czterech eliminacjach serii Toyota Racing. Rosjanin sześciokrotnie znalazł się na podium. Jedyne zwycięstwo odnotował w pierwszym starcie, na torze Manfeild Autocourse[4].

Po jednorazowym występie w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 (na torze Circuit de Catalunya uplasował się odpowiednio na osiemnastym i ósmym miejscu) Kwiat został etatowym zawodnikiem Koiaren Motorsport nie tylko w tym serialu, ale także w Północnoeuropejskim cyklu Formuły Renault. Kwiat sześciokrotnie meldował się w czołowej trójce, a podczas rywalizacji na torze Spa-Francorchamps i Nürburgring odnotował po jednym zwycięstwie (w Niemczech oraz na Węgrzech uzyskał pole position). Dzięki zdobytym punktom zmagania zakończył na 3. lokacie[potrzebny przypis].

W Formule Renault NEC 2.0 Kwiat spisał się jeszcze lepiej. W ciągu sezonu aż trzynastokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym siedem zwycięstw (w tym całkowicie zdominował rywalizację na kończącym kalendarz torze Monza[5]). Ostatecznie sięgnął po tytuł wicemistrzowski, ulegając jedynie swojemu koledze z programu Red Bulla, Hiszpanowi Carlosowi Sainzowi Jr[6].

W przeciwieństwie do hiszpańskiego kolegi, Kwiat postanowił pozostać w formule tej klasy, ponownie ścigając się w barwach fińskiej ekipy. Tym razem jednak na rzecz Północnoeuropejskiego Pucharu Formuły Renault 2.0 wybrał Formułę Renault 2.0 Alps[7][8]. Rosjanin w obu seriach okazał się najczęściej wygrywającym zawodnikiem, triumfując w siedmiu z czternastu wyścigów. Rosjaninowi przytrafiło jednak kilka mniej udanych występów, czego następstwem było przegranie mistrzostwa w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0, natomiast w Formule Renault 2.0 Alps pokonał rywala różnicą zaledwie trzech punktów[9].

Rosyjska Federacja Samochodowa uznała Kwiata za rosyjskiego kierowcę wyścigowego roku[10].

Formuła 3Edytuj

W sezonie 2013 Rosjanin startował gościnnie w Mistrzostwach Europejskiej Formuły 3 z brytyjską ekipą Carlin[11]. Wygrał tam jeden wyścig[12] i siedmiokrotnie stawał na podium – w drugim wyścigu na Hockenheimring[13], pierwszym[14], drugim[15] i trzecim wyścigu na Red Bull Ring[16], drugim wyścigu na Circuit Zandvoort[17] i drugim wyścigu na ACI Vallelunga Circuit[18].

Seria GP3Edytuj

Kwiat podpisał kontrakt na starty w serii GP3 na sezon 2013 z zespołem MW Arden[19][20]. Tam zabłysnął szczególnie w drugiej części sezonu, kiedy to trzykrotnie zwyciężał i pięciokrotnie stawał na podium. Ostatecznie uzbierane 168 punktów w klasyfikacji generalnej pozwoliło mu pokonać wszystkich rywali z serii i zdobyć tytuł mistrzowski[potrzebny przypis].

Formuła 1Edytuj

21 Października 2013 roku Daniił Kwiat, został zakontraktowany na starty w Formule 1 jako kierowca Scuderii Toro Rosso w sezonie 2014[21][22]. Tym samym został drugim rosyjskim kierowcą w historii Formuły 1. Już w Australii, w pierwszym wyścigu sezonu zdobył pierwsze dwa punkty, stając się jednocześnie nie tylko najmłodszym kierowcą, ale również najmłodszym zdobywcą punktów w Formule 1. Swój dorobek punktowy powiększał jeszcze czterokrotnie - w Malezji, Chinach, Wielkiej Brytanii i Belgii. W ostatecznym rozrachunku Rosjanin przegrał jednak ze swoim partnerem zespołowym Jeanem-Ériciem Vergne o 14 punktów. Mimo to po ogłoszeniu odejścia Sebastiana Vettela z Red Bull Racing, to Kwiat został zakontraktowany w roli etatowego kierowcy w tym zespole[potrzebny przypis]. W sezonie 2015 Kwiat po raz pierwszy stanął w karierze na podium. Miało to miejsce podczas Grand Prix Węgier. Rosyjski kierowca wystartował z siódmego pola, natomiast wyścig zakończył na drugim miejscu za Sebastianem Vettelem a przed swoim ówczesnym kolegą z zespołu - Danielem Ricciardo. Sezon 2015 zakończył na siódmym miejscu z dorobkiem 95 punktów pokonując Ricciardo o 3 punkty. W sezonie 2016 podczas Grand Prix Chin stanął po raz drugi w karierze na podium zajmując trzecie miejsce. W wyścigu o Grand Prix Rosji spowodował kolizję z Sebastianem Vettelem eliminując Niemca z wyścigu na pierwszm okrążeniu. Za ten incydent został ukarany karą 10 sekund stop&go. Po tym wyścigu decyzją Helmuta Marko miejsce Kwiata w Red Bullu zajął Max Verstappen, natomiast Rosjanin został przeniesiony z powrotem do Scuderii Toro Rosso. W wyścigu o Grand Prix Hiszpanii po raz pierwszy w karierze uzyskał najlepszy czas okrążenia. Przez cały sezon zdobył 4 punkty. W sezonie 2017 Kwiat zdobył jedynie 5 punktów. Od wyścigu o Grand Prix Malezji miejsce Rosjanina zajął Pierre Gasly. Kwiat wystartował jeszcze w wyścigu o Grand Prix USA, gdzie zdobył 1 punkt za dziesiąte miejsce. Po tym wyścigu został usunięty z programu kierowców Red Bulla. Sezon 2018 spędził jako kierowca testowy Ferrari. Został ogłoszony kierowcą zespołu Scuderia Toro Rosso na rok 2019.[23] W wyścigu o Grand Prix Niemiec Kwiat po raz trzeci w karierze stanął na podium zajmując trzecie miejsce.

WynikiEdytuj

Formuła 1Edytuj

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR9 Renault Energy F1-2014 1.6L V6T                                       8 15
9 10 11 10 14 NU NU NU 9 NU 14 9 11 14 11 14 15 11 NU
2015 Infiniti Red Bull Racing Red Bull RB11 Renault Energy F1-2015 1.6L V6T                                       95 7
NW 9 NU 9 10 4 9 12 6 2 4 10 6 13 5 NU 4 7 10
2016 Red Bull Racing Red Bull RB12 TAG Heuer 1.6L V6T                                           25 14
NW 7 3 15
Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR11 Ferrari 060 1.6LV6T 10 NU 12 NU NU 10 16 15 14 NU 9 14 13 11 18 13 NU
2017 Scuderia Toro Rosso Toro Rosso STR12 Toro Rosso 1.6L V6T                                         5 19
9 NU 12 12 9 14 NU NU 16 15 11 12 12 NU 10
2019 Red Bull Toro Rosso Honda Toro Rosso STR14 Honda RA619H 1.6L V6T                                           37 13
10 12 NU NU 9 7 10 14 17 9 3 15 7 NU 15 12 10 11 12 10 9
2020 Scuderia AlphaTauri Honda AlphaTauri AT01 Honda RA620H 1.6L V6T                                   32 14
12 10 12 NU 10 12 11 9 7 8 15 19 4 12 11 7 11

GP3Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2013 MW Arden  
ESP
 
ESP
 
VAL
 
VAL
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
ARE
 
ARE
168 1
20 NU 4 5 4 4 NU 16 3 7 1 6 1 2 1 5

PodsumowanieEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2010 Europejska Formuła BMW EuroInternational 16 0 0 0 1 138 10
Azjatycka Formuła BMW 8 2 2 0 5 0 NS†
Brytyjska Formuła Renault (edycja zimowa) Koiranen Bros. Motorsport 6 0 1 0 2 109 4
Europejska Formuła Renault 2.0 2 0 0 0 0 0 NS†
2011 Toyota Racing Series Victory Motor Racing 12 1 1 3 6 138 5
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Koiranen Bros. Motorsport 14 2 2 3 6 155 3
Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 20 7 2 5 13 431 2
Brytyjska Formuła Renault (finały) 6 0 0 1 2 111 3
2012 Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 Koiranen Motorsport 14 7 3 5 9 234 2
Alpejska Formuła Renault 2.0 14 7 4 4 8 217 1
2013 Europejska Formuła 3 Carlin 21 1 5 1 7 0 NS†
Seria GP3 MW Arden 16 2 2 4 5 168 1
Formuła 1 Scuderia Toro Rosso Kierowca testowy
2014 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 19 0 0 0 0 8 15
2015 Formuła 1 Infiniti Red Bull Racing 19 0 0 0 1 95 7
2016 Formuła 1 Red Bull Racing 4 0 0 0 1 25 14
Scuderia Toro Rosso 17 0 0 1 0
2017 Formuła 1 Scuderia Toro Rosso 15 0 0 0 0 5 19
2018 Formuła 1 Scuderia Ferrari Kierowca testowy
2019 Formuła 1 Red Bull Toro Rosso Honda 21 0 0 0 1 37 13
2020 Formuła 1 Scuderia AlphaTauri Honda 17 0 0 0 0 32 14

† – Kwiat nie był liczony do klasyfikacji.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Даниил Квят (Daniil Kvyat) (ros.). racing.lukoil.ru. [dostęp 2013-11-03].
  2. ФBMW: Квят закончил сезон на подиуме! (ros.). auto-sport.ru, 2010-09-12. [dostęp 2013-11-03].
  3. Renault new boys make solid start (ang.). racingsteps.co.uk, 2010-11-06. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-07)].
  4. Red Bull Junior Driver takes Dan Higgins Trophy (ang.). toyotaracing.co.nz. [dostęp 2013-11-03].
  5. Marco Borgo: Alps – Monza, Gara 2: Incontenibile Kvyat (wł.). stopandgo.tv, 2012-03-25. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-31)].
  6. Thrilling finals for the 2011 NEC season at Monza (ang.). necup.com, 2011-12-15. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-09)].
  7. F.Renault 2.0 ALPS synonimous of quality with top team and drivers ready to roll in 2012 season (ang.). renaultsportitalia.it, 2012-01-31. [dostęp 2013-11-03].
  8. Даниил Квят в сезоне-2012 продолжит выступать в Еврокубке Формулы „Рено” 2.0 (ros.). championat.com, 2011-12-01. [dostęp 2013-11-03].
  9. Drivers standings 2012 (ang. • wł.). renaultsportitalia.it. [dostęp 2013-11-03].
  10. РАФ назвала Квята пилотом года в России по итогам сезона-2012 (ros.). championat.com, 2012-12-01. [dostęp 2013-11-03].
  11. Paweł Zając: Jones i Kwiat wystartują na Hockenheim (pol.). f1wm.pl, 2013-05-01. [dostęp 2013-11-03].
  12. Paweł Zając: Kwiat wygrywa swój pierwszy wyścig w F3 (pol.). f1wm.pl, 2013-09-28. [dostęp 2013-11-03].
  13. Łukasz Godula: Rosenqvist dominuje w trzecim wyścigu F3 na Hockenheim (pol.). f1wm.pl, 2013-05-05. [dostęp 2013-11-03].
  14. Paweł Zając: Pierwszy wyścig F3 pada łupem Felixa Rosenqvista (pol.). f1wm.pl, 2013-06-01. [dostęp 2013-11-03].
  15. Paweł Zając: Rosenqvist nadal najlepszy na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2013-06-01. [dostęp 2013-11-03].
  16. Łukasz Godula: Rosenqvist wygrywa trzeci wyścig na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2013-06-02. [dostęp 2013-11-03].
  17. Paweł Zając: Rosenqvist najlepszy w drugim wyścigu F3 (pol.). f1wm.pl, 2013-09-28. [dostęp 2013-11-03].
  18. Paweł Zając: Lynn triumfuje w drugim wyścigu F3 (pol.). f1wm.pl, 2013-10-13. [dostęp 2013-11-03].
  19. Dmitrij Bucharow: GP3: Квят и Сайнс подтверждены в составе MW Arden (ros.). f1news.ru, 2013-01-09. [dostęp 2013-11-03].
  20. Falko Schoklitsch: Arden bestätigt Sainz Jr. und Kvyat für 2013 (niem.). motorsport-magazin.com, 2013-01-09. [dostęp 2013-11-03].
  21. Dmitrij Bucharow: Даниил Квят – основной пилот Toro Rosso в 2014-м (ros.). f1news.ru, 2013-10-21. [dostęp 2013-11-03].
  22. Stephan Heublein, Philipp Schajer: Toro Rosso: Kvyat ersetzt Ricciardo (niem.). motorsport-magazin.com, 2013-10-21. [dostęp 2013-11-03].
  23. Daniil Kvyat: Toro Rosso return for Russian driver a year after being dropped, „BBC Sport”, 29 września 2018 [dostęp 2018-09-29] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj