Daremne żale

Daremne żale – wiersz Adama Asnyka. Utwór powstał 1 kwietnia 1877[1].

FormaEdytuj

Wiersz składa się z czterech strof czterowersowych. Zwrotki rymują się rymem krzyżowym abab[2]. Utwór jest napisany wierszem jambicznym[3]. Wersy nieparzyste są ośmiozgłoskowe męskie (sSsSsSsS), a parzyste siedmiozgłoskowe żeńskie (sSsSsSs).

Daremne żale – próżny trud,
Bezsilne złorzeczenia!
Przeżytych kształtów żaden cud
Nie wróci do istnienia.

TreśćEdytuj

Wiersz Daremne żale pochodzi z tomiku Album pieśni[4]. Stanowi polemikę z poglądami starszej generacji twórców. Mieści się w szerszym sporze pozytywistów z romantykami. Wyraża zadumę nad nieuchronnym przemijaniem[4] i potrzebę zmian: Trzeba z Żywymi naprzód iść,/Po życie sięgać nowe. Poeta wskazuje, że dawne formy się przeżyły i w chwili napisania wiersza są jak uwiędłych laurów liść.

PrzypisyEdytuj

  1. Adam Asnyk: Daremne żale (pol.). literat.ug.edu.pl. [dostęp 2016-12-31].
  2. Daremne żale - Analiza i interpretacja wiersza (pol.). daremne-zale.streszczenia.pl. [dostęp 2016-12-31].
  3. Wiktor Jarosław Darasz. Jamb. „Język Polski”. 4/LXXIX, s. 288-296, 1999. Towarzystwo Milośników Języka Polskiego. ISSN 0021-6941 (pol.). 
  4. a b Karolina Marlęga: Daremne żale - interpretacja i analiza (pol.). pozytywizm.ostatnidzwonek.pl. [dostęp 2016-12-31].

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Adam Asnyk: Daremne żale (pol.). wolnelektury.pl. [dostęp 2016-12-31].