Otwórz menu główne

David Davis (sędzia)

amerykański polityk

David Davis (ur. 9 marca 1815 nieopodal Cecilton, zm. 26 czerwca 1886 w Bloomington) – amerykański prawnik i polityk.

David Davis
Ilustracja
David Davis (między 1855 a 1865)
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1815[1]
nieopodal Cecilton[1]
Data i miejsce śmierci 26 czerwca 1886[1]
Springfield[1]
przewodniczący pro tempore Senatu USA
Okres od października 1881
do marca 1883
Przynależność polityczna Partia Wigów
Partia Republikańska
Liberalni Republikanie
Poprzednik Thomas Francis Bayard
Następca George Edmunds
senator z Illinois
Okres od marca 1877
do marca 1883
David Davis, Justice of the United States Supreme Court (signature).jpg

ŻyciorysEdytuj

W 1832 ukończył Kenyon College, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Yale’a, które ukończył trzy lata później[2]. W następnym roku przyjęto go do palestry i rozpoczął prywatną praktykę w Bloomington[2]. W 1844 został wybrany do legislatury stanu Illinois z ramienia Partii Wigów[2]. Cztery lata później został sędzią okręgowym i piastował to stanowisko przez 14 lat[2]. W 1860 mocno wspierał kandydaturę Abrahama Lincolna na prezydent[2]. Przez dwa lata był doradcą Lincolna, a następnie został przez niego powołany do Sądu Najwyższego[2].

W wyborach prezydenckich w 1872 początkowo przyjął propozycję nominacji Liberalnych Republikanów[1]. Jednak ostatecznie kandydatem został Horace Greeley, któremu poparcia udzieliła też Partia Demokratyczna[3]. Mimo to otrzymał jeden głos w Kolegium Elektorskim[4].

Podczas wyborów w 1876 Davis został członkiem piętnastoosobowej komisji, której zadaniem było rozstrzygnięcie ważności głosów powszechnych z Karoliny Południowej, Luizjany i Florydy[5]. Prócz niego w skład komisji wchodziło pięciu kongresmanów, pięciu senatorów i pięciu członków Sądu Najwyższego (łącznie 7 demokratów, 7 republikanów i Davis jako kandydat niezależny)[5]. Tuż przed rozpoczęciem prac Davis zrezygnował jednak z funkcji sędziego na rzecz wyboru do Senatu[2]. W izbie wyższej zasiadał od 1877 do 1883, a przez dwa ostatnie lata pełnił funkcję przewodniczącego pro tempore[1]. Po zakończeniu kadencji wycofał się z życia publicznego i osiadł w Bloomington.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Davis, David (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2017-12-20].
  2. a b c d e f g David Davis (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2017-12-20].
  3. Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016, s. 285-286. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.)
  4. Electoral College Box – 1872 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-01].
  5. a b Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999, s. 401. ISBN 83-207-1558-X. (pol.)