Decker Dean

amerykański skoczek narciarski i kombinator norweski

Decker Dean (ur. 8 sierpnia 2000) – amerykański skoczek narciarski i kombinator norweski. Uczestnik mistrzostw świata (2021), mistrzostw świata w lotach narciarskich (2020) oraz mistrzostw świata juniorów (2017–2020). Medalista mistrzostw Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich.

Decker Dean
Data urodzenia 8 sierpnia 2000
Klub Steamboat Springs Winter Sports Club
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Debiut w PŚ 3 stycznia 2021 w Innsbrucku (48. miejsce)
Rekord życiowy 211,0 m na Letalnicy w Planicy (24 marca 2021)

ŻyciorysEdytuj

Początkowo Dean uprawiał kombinację norweską. W dyscyplinie tej na arenie krajowej często zajmował czołowe lokaty po skokach, jednak ostatecznie plasował się na dalszych pozycjach ze względu na słabszą dyspozycję w części biegowej dwuboju[1]. Raz wystąpił w zawodach Pucharu Kontynentalnego w kombinacji norweskiej – 12 grudnia 2015 w Steamboat Springs zajął 38. lokatę (Gundersen HS100/10 km)[2] – w części skokowej był 36., a w biegu uzyskał 38. czas, w końcowej klasyfikacji wyprzedzając jedynie Kanadyjczyka Matthew Polza[3].

27 i 28 stycznia 2017 w Eau Claire zadebiutował w FIS Cupie w skokach narciarskich, dwukrotnie plasując się na 37. pozycji[4]. Przed rozgrywanymi w Stanach Zjednoczonych Mistrzostwami Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2017 nie zdołał zakwalifikować się do składu reprezentacji tego kraju w kombinacji norweskiej, jednak udało mu się to w skokach narciarskich[1]. W drugiej z tych dyscyplin w juniorskim czempionacie wystąpił w konkursie drużynowym, w którym Amerykanie zajęli przedostatnie, 11. miejsce[4].

Latem 2017 zdecydował o zmianie uprawianej dyscyplinie i skupił się na skokach narciarskich, zmieniając swoją dotychczasową dietę i sposób treningu[1]. W sezonie 2017/2018 punktował tylko w Pucharze Karpat[4], zajmując 5. lokatę w konkursie tego cyklu rozegranym 12 sierpnia 2017 w Planicy[5]. W FIS Cupie w 7 startach ani razu nie uplasował się w czołowej "40". W lutym 2018 w Kanderstegu ponownie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym został zdyskwalifikowany, a w konkursie drużynowym zajął z reprezentacją swojego kraju 12. lokatę[4].

Pod koniec lipca 2018 zdobył pierwsze w karierze medale mistrzostw Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich – w rozegranych w Park City zawodach stanął na najniższym stopniu podium zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej[6]. Dzięki temu sukcesowi został włączony do kadry C amerykańskiej reprezentacji na sezon 2018/2019. We wrześniu 2018, mimo faktu, iż wcześniej ani razu nie punktował choćby w zawodach FIS Cupu (a co za tym idzie nie miał indywidualnego prawa startu w zawodach Pucharu Świata oraz Letniego Grand Prix), został zgłoszony do zawodów Letniego Grand Prix w Czajkowskim. Jego udział umożliwił regulaminowy zapis dopuszczający start w rywalizacji drużynowej zawodnika, który nie ma indywidualnego prawa startu w konkursach tej rangi. Zarówno we wszystkich 3 seriach treningowych, jak i w samym konkursie mikstów Dean uzyskiwał najgorsze odległości spośród startujących w Rosji skoczków. Amerykańska drużyna uplasowała się na 7. lokacie w rywalizacji zespołów mieszanych[7] (wyprzedzając Kazachów[8]), dzięki czemu Dean uzyskał dożywotnie prawo startów w zmaganiach cyklu Pucharu Świata oraz Letniego Grand Prix[7]. 22 i 23 września 2018 w Zakopanem, w ramach letniej edycji cyklu, zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując lokaty pod koniec stawki (62. i 61.)[4].

W grudniu 2018 w Park City w słabo obsadzonych konkursach (w obu wystartowało niespełna 30 zawodników) FIS Cup zdobył pierwsze punkty tego cyklu, plasując się dwukrotnie w połowie drugiej dziesiątki. W styczniu 2019 w Lahti po raz trzeci wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 54., a w rywalizacji drużynowej zajął z Amerykanami przedostatnią, 13. lokatę. 24 marca 2019 w Czajkowskim zajął 26. pozycję w konkursie Pucharu Kontynentalnego, zdobywając debiutanckie punkty tego cyklu[4].

W lipcu 2019 na Mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w Skokach Narciarskich 2019 zdobył brązowy medal na skoczni normalnej[9]. W kolejnym miesiącu w Ljubnie uplasował się na 6. pozycji w zawodach FIS Cupu. Następnie w Zakopanem po raz pierwszy wystartował w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego Letniego Grand Prix, jednak nie awansował do części głównej zmagań. Zadebiutował też w konkursie drużynowym tego cyklu, zajmując z Amerykanami 10. pozycję[4]. W listopadzie 2019 po raz pierwszy znalazł się w składzie amerykańskiej reprezentacji na zawody Pucharu Świata[10] – w zmaganiach w Wiśle zajął 67. pozycję w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego i odpadł z dalszej rywalizacji[4], a przy lądowaniu na zeskoku upadł, doznając zwichnięcia ramienia[11]. W wyniku doznanego urazu pauzował ponad miesiąc, do startów w zawodach powracając w styczniu 2020 w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Bischofshofen[12]. W marcu 2020 w Oberwiesenthal po raz ostatni w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w rywalizacji indywidualnej po raz pierwszy w zawodach tej rangi awansował do drugiej serii, plasując się na 21. lokacie, a w rywalizacji zespołowej zakończył zmagania na pierwszej ich części (w konkursie drużynowym Amerykanie zajęli 10. miejsce, a w rywalizacji drużyn mieszanych 11. pozycję)[4]. Po zakończeniu sezonu 2019/2020 Dean przeszedł operację ramienia kontuzjowanego w wyniku upadku w Wiśle w listopadzie 2019[12].

W sierpniu 2020, w ramach zawodów w Wiśle, zadebiutował w konkursie głównym Letniego Grand Prix, dwukrotnie zajmując lokaty w czwartej dziesiątce. W grudniu 2020 w Planicy wziął udział w mistrzostwach świata w lotach narciarskich, jednak odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. 3 stycznia 2021 w Innsbrucku, w ramach 69. Turnieju Czterech Skoczni, zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 48. lokatę. 6 lutego 2021 w Willingen po raz pierwszy w karierze stanął na podium konkursu Pucharu Kontynentalnego, plasując się na 2. pozycji[4].

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2021   Oberstdorf 33. miejsce (K-95), nie zakwalifikował się (K-120)

DrużynowoEdytuj

2021   Oberstdorf 12. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[a], 10. miejsce (K-120)[b]

Starty D. Deana na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 27 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. 96,5 m 112,2 pkt 156,6 pkt Piotr Żyła
12. 28 lutego 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. mix.[a] 90,0 m 258,6 pkt (95,2 pkt) 742,2 pkt Niemcy
5 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. 88,0 m 64,0 pkt Nie zakwalifikował się.
10. 6 marca 2021   Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 druż.[b] 120,0 m 237,4 pkt (97,7 pkt) 809,2 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata w lotach narciarskichEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2020   Planica nie zakwalifikował się

Starty D. Deana na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
11–12 grudnia 2020   Planica Letalnica K-200 HS-240 indywid. 188,5 m 150,6 pkt Nie zakwalifikował się.

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Kandersteg zdyskwalifikowany
2019   Lahti 54. miejsce
2020   Oberwiesenthal 21. miejsce

DrużynowoEdytuj

2017   Park City 11. miejsce[c]
2018   Kandersteg 12. miejsce[d]
2019   Lahti 13. miejsce[e]
2020   Oberwiesenthal 10. miejsce[f], 11. miejsce (drużyna mieszana)[g]

Starty D. Deana na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 3 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[c] 78,0 m 361,2 pkt (85,8 pkt) 571,1 pkt Słowenia
DSQ 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. DSQ Marius Lindvik
12. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[d] 79,5 m 339,8 pkt (79,1 pkt) 728,7 pkt Niemcy
54. 24 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 76,5 m 80,4 pkt 171,7 pkt Thomas Aasen Markeng
13. 26 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[e] 82,5 m 357,5 pkt (97,9 pkt) 622,2 pkt Niemcy
21. 5 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 97,0 m 91,0 m 185,7 pkt 52,6 pkt Peter Resinger
10. 7 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[f] 81,5 m 282,5 pkt (71,9 pkt) 617,8 pkt Słowenia
11. 8 marca 2020   Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. mix.[g] 76,5 m 370,2 pkt (85,3 pkt) 653,1 pkt Austria

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020/2021 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2019/2020
                                                      punkty
q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2020/2021
                                                  punkty
- - - - - - - - q 48 47 - - 46 46 - - - - 46 41 - q 51 - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020/2021 59.

Planica 7Edytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2021 53.

Puchar Świata w lotachEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020/2021 niesklasyfikowany

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2020 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2020

2019
                punkty
- - - q - - - - 0
2020
    punkty
40 35 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018/2019 109.
2019/2020 111.
2020/2021 33.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 lutego 2021   Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 139,0 m 135,5 m 263,2 pkt 2. 28,3 pkt Ulrich Wohlgenannt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- - - - - - - - - - 33 42 41 - - 50 49 - - - - - 45 42 49 52 31 26 5
Sezon 2019/2020
                                          punkty
- - - - 53 50 - - 43 40 60 58 - - 30 33 53 50 - - - 1
Sezon 2020/2021
                                      punkty
38 37 34 20 41 - - 17 17 16 2 - - - - - - - - 134
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 niesklasyfikowany
2019 niesklasyfikowany
2020 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2020

2018
                          punkty
- - - - - - - - - 62 61 - - 0
2019
                                punkty
- - - - 47 45 - - 39 34 48 45 50 - - - 0
2020
    punkty
35 33 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

FIS CupEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 85.
2019/2020 66.
2020/2021 59.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS CupEdytuj

stan po zakończeniu sezonu 2020/2021

Sezon 2016/2017
                                        punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 37 37 - - 0
Sezon 2017/2018
                                          punkty
- - - - - 81 47 53 76 71 - - - - - - - - - - 47 0
Sezon 2018/2019
                                    punkty
- - - - 62 51 - - 13 14 - - - - - - - - 38
Sezon 2019/2020
                                            punkty
- - - - 19 6 - - - - - - - - - - 26 19 - - - - 69
Sezon 2020/2021
                            punkty
- - - - 9 13 - - - - - - - - 49
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

UwagiEdytuj

  1. a b Skład zespołu: Annika Belshaw, Casey Larson, Paige Jones, Decker Dean
  2. a b Skład zespołu: Andrew Urlaub, Erik Belshaw, Casey Larson, Decker Dean
  3. a b Skład zespołu: Decker Dean, Patrick Gasienica, Trevor Edlund, Casey Larson
  4. a b Skład zespołu: Decker Dean, Hunter Gibson, Andrew Urlaub, Casey Larson
  5. a b Skład zespołu: Canden Wilkinson, Decker Dean, Greyson Scharffs, Andrew Urlaub
  6. a b Skład zespołu: Decker Dean, Erik Belshaw, Greyson Scharffs, Andrew Urlaub
  7. a b Skład zespołu: Anna Hoffmann, Decker Dean, Paige Jones, Andrew Urlaub

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Joel Reichenberger: Making a jump to ski jumping, Steamboat’s Decker Dean sees opportunity (ang.). steamboatpilot.com, 2017-07-07. [dostęp 2018-11-06].
  2. Decker DEAN (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  3. FIS Continental Cup Nordic Combined 2nd Continental Cup Competition Soldier Hollow/ UOP (USA) NORMAL HILL INDIVIDUAL GUNDERSEN 10KM OFFICIAL RESULTS (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  4. a b c d e f g h i j Decker DEAN (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-11-06].
  5. Paweł Borkowski: Puchar Karpat w Planicy: Karpiel i Tkaczenko najlepsi. skijumping.pl, 2017-08-12. [dostęp 2018-11-06].
  6. Dominik Formela: Englund i Bickner mistrzami USA. skijumping.pl, 2018-08-01. [dostęp 2018-11-06].
  7. a b Piotr Bąk: Decker Dean - nowa postać w świecie skoków narciarskich. skijumping.pl, 2018-09-14. [dostęp 2018-11-06].
  8. Dominik Formela: LGP w Czajkowskim: Triumf Japończyków, Klimow z rekordem skoczni. skijumping.pl, 2018-09-08. [dostęp 2018-11-06].
  9. Dominik Formela: Bickner i Lussi mistrzami USA. skijumping.pl, 2019-07-29. [dostęp 2019-07-29].
  10. Men’s Ski Jumping World Cup Preview (ang.). usanordic.org, 2019-11-21. [dostęp 2019-11-21].
  11. Dominik Formela: Decker Dean kontuzjowany. skijumping.pl, 2019-11-23. [dostęp 2019-11-23].
  12. a b Dominik Formela: Decker Dean przejdzie operację, Virag Voros już po zabiegu. skijumping.pl, 2020-03-19. [dostęp 2020-04-16].

BibliografiaEdytuj