Otwórz menu główne

Demis Roussos (gr. Nτέμης Ρούσσος), właśc. Artemios Wenduris Russos (gr. Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος) (ur. 15 czerwca 1946 w Aleksandrii, zm. 25 stycznia 2015 w Atenach[1]) – grecki piosenkarz muzyki pop.

Demis Roussos
Ilustracja
Demis Roussos w Baku
Imię i nazwisko Artemios Wenduris Russos
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1946
Aleksandria
Pochodzenie Grecja
Data i miejsce śmierci 25 stycznia 2015
Ateny
Przyczyna śmierci nowotwór
Typ głosu tenor
Gatunki rock progresywny, pop
Zawód wokalista, basista
Powiązania Vangelis
Zespoły
The Idols
We Five
Aphrodite's Child
Strona internetowa
Demis Roussos w 1973 roku

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Egipcie w rodzinie pochodzenia greckiego – rodzice jego matki i ojca wyemigrowali tu z Grecji w latach 20. XX w.[2] Po kryzysie sueskim jego rodzice stracili cały dobytek i powrócili do Grecji. Przed rozpoczęciem kariery solowej Demis Roussos występował w kilku zespołach muzycznych: The Idols, We Five i Aphrodite's Child.

Współpracował przy tworzeniu płyt Vangelisa, kolegi z zespołu Aphrodite’s Child. Współpraca trwająca przez wiele lat przyniosła najlepsze efekty przy wokalnej adaptacji muzyki Vangelisa do filmu Rydwany ognia.

Szczyt jego kariery przypadł na lata 70. kiedy nagrał kilka płyt, które znajdowały się na szczytach list przebojów. W 1973 roku jego piosenka „Forever and Ever” dotarła do 1. miejsca list przebojów w kilku krajach. Inne znane utwory Demisa Roussosa to: „My Friend the Wind”, „My Reason”, „Lovely Lady of Arcadia” i „Goodbye My Love Goodbye”.

Demis Roussos wziął udział w Festiwalu Piosenki w Sopocie w roku 1979. W 2000 roku wystąpił na III edycji Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Greckiej w Zgorzelcu organizowanego przez Nikosa Rusketosa, założyciela zespołu Orfeusz. Potem jeszcze kilkakrotnie występował na koncertach w Polsce.

Jego kariera z mniejszym powodzeniem trwała w latach 80. XX wieku, kiedy m.in. wraz z Vangelisem nagrał cover największego przeboju The Animals, czyli The House of the Rising Sun. Od kilku lat ponownie nagrywał i występował na koncertach.

W 2006 r. wystąpił na Sopot Festival, w 2009 r., gdzie został bardzo dobrze przyjęty. Po wieloletniej przerwie wydał nowy album studyjny Demis, nawiązujący stylistycznie do wczesnego rocka lat 60.

Roussos przez ostatnich kilka lat życia chorował na raka żołądka. Podczas trwania choroby nie zaprzestał koncertowania. Jak sam powiedział nie śpiewa dla pieniędzy bo już nie musi. Śpiewa bo to kocha[potrzebny przypis]. Zmarł w nocy z soboty na niedzielę 24–25 stycznia 2015 roku w szpitalu w Atenach[3], pięć dni później został pochowany na ateńskim cmentarzu. W pogrzebie uczestniczyli przedstawiciele władz i świata kultury[4].

Życie prywatneEdytuj

Był trzykrotnie żonaty. Miał dwoje dzieci: Emily i Cyrila.

OdznaczeniaEdytuj

30 września 2013 roku został odznaczony francuską Legią Honorową, za ogromny wkład w rozwój europejskiej kultury i sztuki[5].

Wybrana dyskografiaEdytuj

  • 1971 – Fire and Ice
  • 1973 – Forever and Ever
  • 1974 – Auf Wiedersehn
  • 1974 – My Only Fascination
  • 1975 – Souvenirs
  • 1976 – Happy to Be
  • 1977 – The Demis Roussos Magic
  • 1979 – Man of the World
  • 1982 – Demis
  • 1982 – Attitudes
  • 1988 – Time
  • 1989 – Voice And Vision
  • 1993 – Too Many Dreams
  • 1993 – Meisterstücke
  • 2000 – Adagio
  • 2000 – Auf meinen Wegen
  • 2003 – Christmas with Demis Roussos
  • 2006 – Live in Brazil
  • 2009 – Demis
  • 2015 – Demis Roussos Collected

PrzypisyEdytuj

  1. Πέθανε ο Ντέμης Ρούσσος, ethnos.gr, 26 stycznia 2015 [dostęp 2015-01-26] (gr.).
  2. Demis Roussos Biography (ang.). www.demislegrec.com. [dostęp 2019-05-22].
  3. Demis Roussos nie żyje. TVN24. [dostęp 26 stycznia 2015].
  4. Funeral of singer Demis Roussos.
  5. La mort de Dennis Roussos (fr.). cilturebox.francevinfo.fr. [dostęp 2015-02-02].

BibliografiaEdytuj