Otwórz menu główne

Deutsche Eishockey Liga (w skrócie DEL, pol. Niemiecka Hokejowa Liga) – najwyższa klasa rozgrywkowa niemieckiego hokeja na lodzie. Poprzedniczką DEL była Bundesliga. Rozgrywki należą do międzynarodowego stowarzyszenia Hockey Europe.

Deutsche Eishockey Liga
Sports current event.svg DEL (2016/2017)
Państwo  Niemcy
Oficjalny skrót DEL
Dyscyplina hokej na lodzie
Data założenia 1994
Prezes Gernot Tripcke
Partner TV Servus TV
Sponsor tytularny Azimut Hotels, Škoda, Sky, Europcar, Gelbe Seiten, Cashpoint[1]
Rozgrywki
Liczba drużyn 14
Niższy poziom ligowy DEL2
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Kölner Haie
Obecny zwycięzca EHC Red Bull Monachium
Najwięcej zwycięstw 7 – Eisbären Berlin
Strona internetowa

Spis treści

HistoriaEdytuj

Początki ligiEdytuj

Niemiecka liga hokeja na lodzie powstała w 1912 r., działając pod nazwą Oberliga. Z czasem nazwa została zmieniona na Bundesligę. Do 1990 w Bundeslidze grały tylko drużyny z RFN. W 1991 do rozgrywek dołączyła NRD. Od pewnego czasu Bundesliga zaczęła przeżywać kryzys: brak kibiców na stadionach oraz zadłużanie się większości klubów z brakiem perspektyw na polepszenie sytuacji. Postanowiono zmienić formułę.

Pierwszy sezon 1994/95Edytuj

Od sezonu 1994/1995 w rozgrywkach pod nową nazwą Deutsche Eishockey Liga (DEL) zagrało w sumie 18 najlepiej prosferujących zespołów dotychczasowej pierwszej ligi (12 klubów) i drugiej (6 klubów) z poprzedniego sezonu.

Liga wzorowała się na najsilniejszej lidze świata: NHL m.in. przekształcając kluby w spółki akcyjne. W pierwszej fazie nowych rozgrywek drużyny rywalizowały systemem „każdy z każdym”, następnie dzieliły się na grupy regionalne. Łącznie każda drużyna rozgrywała 44 meczów. Do fazy play-off awansowało 16 najlepszych drużyn. Dwie ostatnie drużyny spadały do 2 ligi. Ogłoszenie upadłości klubu wiązało się ze spadkiem w tabeli na ostatnie miejsce. Tak było w grudniu 1994, gdy klub Maddogs München ogłosił upadłość. W tym sezonie do 1/16 nie awansowała jeszcze drużyna Eisbären Berlin. Fazę 1/16 finału rozgrywano w parach do czterech zwycięstw, z kolei ćwierćfinał, półfinał i finał w systemie do trzech zwycięstw. Mistrzowski tytuł zdobyła drużyna Kölner Haie.

Kolejne edycje ligiEdytuj

W kolejnych sezonach zmniejszono liczbę klubów (do 14) oraz liczbę klubów spadających z ligi do 1. Przekształcenie w ligę zawodową nie do końca rozwiązało problemów finansowych wszystkich klubów. Wiele z nich było degradowanych do 2 ligi, gdzie ich sytuacja stawała się coraz gorsza. Licencję na grę w DEL cofano również z powodu niespełniania standardów lodowiska (spotkało to Grizzly Adams Wolfsburg). W sezonie 2006/07 DEL przekształciła się w tzw. „ligę zamkniętą” – co oznacza, że żaden klub nie może być zdegradowany do niższej ligi. Ma to na celu ustabilizowanie sytuacji finansowej klubów. Drużynom 2. ligi pozostawiono szansę na grę w DEL w postaci dwóch wolnych miejsc dla tych klubów, które będą w stanie spełnić przedstawione przez ligę wymagania.

W sezonie 2009/10 uczestniczyły nieparzysta liczba 15 drużyn. Po zakończeniu sezonu odebrano licencję klubowi Frankfurt Lions. Przyjęto natomiast mistrza II Bundesligi, EHC Monachium. Z rozgrywek wykluczono natomiast klub Kassel Huskies z powodu ogłoszenia jego upadłości. Tym samym liga liczy obecnie 14 drużyn.

W kwietniu 2011 roku Sportowy Sąd Arbitrażowy w Lozannie (Szwajcaria) rozstrzygnął spór prawny między niemieckimi ligami hokejowymi. Po jego decyzji DEL stała się ligą zamkniętą. W myśl orzeczenia najlepsza drużyna 2. Bundesligi mogła przystąpić do DEL tylko wtedy, gdy opuści ją jeden z klubów. Tym samym skład uczestników DEL został zamknięty[2].

Do końca sezonu DEL (2012/2013) w lidze grała drużyna Hannover Scorpions, która następnie z powodów finansowych wycofała się z ligi. Jej licencję na występy w DEL postanowił przejąć klub Schwenninger Wild Wings[3][4]. Na przenosiny klubu z Hannoveru do Schwenningen wyraziły zgodę kluby DEL[5]. Od 2013 zapleczem DEL są rozgrywki pod nazwą DEL2, które zastąpiły 2. Bundesligę[6].

W sezonie 2013/2014 mistrzostwo zdobyła drużyna ERC Ingolstadt, która w fazie play-off przystąpiła z 9. miejsca po sezonie zasadniczym i rozegrała 21 meczów prowadzących do mistrzostwa[7].

Po sezonie 2015/2016 władze klubu Hamburg Freezers wycofały zespół z ligi[8][9]. W 2016 wolną licencję wykupił klub Fischtown Pinguins Bremerhaven[10].

Transmisje TVEdytuj

Przez wiele lat mecze DEL były transmitowane przez kodowaną stację Premiere, a następnie do 2012 przez stację następczą, Sky Deutschland. Od sezonu 2012/2013 rozgrywki DEL będzie pokazywać niekodowany kanał Servus TV[11].

TriumfatorzyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Patrick Reichelt: Superliga DEL : die Chronik der Deutschen Eishockeyliga (Superliga DEL: Kronika niemieckiej ligi hokeja na lodzie). Kassel 2004, ​ISBN 3-89784-247-5
  • Patrick Bernecker: 10 Jahre Deutsche Eishockey-Liga (10 lat niemieckiej ligi hokeja na lodzie). München 2004, ​ISBN 3-7679-0876-X

Linki zewnętrzneEdytuj