Diadochowie

Spadkobiercy Aleksandra Wielkiego

Diadochowie (od stgr. διάδοχος diadochos „następca”) – termin określający dowódców armii Aleksandra Macedońskiego, którzy przejęli władzę w imperium po jego śmierci w 323 roku p.n.e. Wkrótce potem wybuchły między nimi wojny (zobacz: wojny diadochów) o kontrolę nad ziemiami podbitymi przez Aleksandra[1][2].

Państwa diadochów ok. 303 p.n.e.

Do diadochów zaliczani są:[1][2]

Pewną rolę, choć krótkotrwałą, odegrał również Poliperchon, nominowany przez Antypatra na swego następcę z pominięciem syna Kassandra[2].

Spośród wszystkich wymienionych tylko trzej założyli własne dynastie i zapoczątkowali dzieje trzech wielkich królestw hellenistycznych[3].

Następcy diadochów nazywani byli epigonami[3].

Inne znaczeniaEdytuj

Terminem tym określano oficjalnie następców tronu nowożytnego Królestwa Grecji[potrzebny przypis].

PrzypisyEdytuj

  1. a b diadochowie, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-04-27].
  2. a b c Wolski 1992 ↓, s. 236.
  3. a b c d e Wolski 1992 ↓, s. 237.

BibliografiaEdytuj

  • Józef Wolski, Historia Powszechna. Starożytność, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, ISBN 83-01-08851-6.