Diecezja pińska

Diecezja pińska (biał. Пінская дыяцэзія, łac.: Dioecesis Pinskensis Latinorum) – jedna z czterech diecezji obrządku łacińskiego na Białorusi, wchodząca w skład metropolii mińsko-mohylewskiej. Diecezja obejmuje obecnie swoim zasięgiem obwód brzeski i obwód homelski.

Diecezja pińska
Пінская дыяцэзія
Ilustracja
Diecezja na mapie Białorusi
Państwo  Białoruś
Siedziba Pińsk
ul. Lenina 16,
225710 Pińsk
Data powołania 28 października 1925
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Metropolia mińsko-mohylewska
Katedra diecezjalna Kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Pińsku
Biskup diecezjalny Antoni Dziemianko
Biskup pomocniczy Kazimierz Wielikosielec
Dane statystyczne (2013)
Liczba wiernych
• procent wiernych
50 115
1,6
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
52
29
23
Liczba osób zakonnych 77
Liczba dekanatów 7
Liczba parafii 77 (2016)
Powierzchnia 73 200 km²
Położenie na mapie Pińska
Położenie na mapie Białorusi
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Ziemia52°06′47,0″N 26°06′29,9″E/52,113056 26,108306
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Po II i III rozbiorach Polski Katarzyna II powołała ukazem z 6 (19[1]) września 1795 roku[2] niekanoniczne biskupstwo pińskie, które istniało przez trzy lata. Nie otrzymało sankcji Stolicy Apostolskiej[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości papież Pius XI 28 października 1925 roku bullą Vixdum Poloniae unitas erygował diecezję pińską. Pierwszym ordynariuszem pińskim mianowany został Zygmunt Łoziński. Diecezja weszła w skład metropolii wileńskiej. W 1928 roku diecezja pińska pod względem administracyjnym była podzielona na 17 dekanatów i 172 parafie[4]. Dziesięć lat później obejmowała 17 dekanatów ze 137 parafiami i 63 kościołami filialnymi i zakonnymi oraz obrządku wschodniego (11 parafii)[5].

Po II wojnie światowej większość terytorium diecezji weszło w skład Białoruskiej SRR. Od 1950 roku terenem Diecezji pińskiej pozostającej w granicach PRL zarządzał administrator apostolski rezydujący w Drohiczynie na terenie Polski. Ze względu na trudną sytuację polityczną, administratorzy apostolscy unikali nazwy Diecezja pińska i zamiast tego używali określenia Diecezja w Drohiczynie n. Bugiem. Funkcje administratorów pełnili kolejno: ks. infułat dr Michał Krzywicki (1950-1967) i ks. biskup Władysław Jędruszuk (1967-1991), który następnie został pierwszym biskupem drohiczyńskim.

W 1991 pozostała przy Polsce część utworzyła diecezję drohiczyńską (obecnie powiększoną o cztery dekanaty z diecezji siedleckiej). Część diecezji, która znalazła się na terytorium Ukrainy, od 1996 roku należy do diecezji łuckiej. Części dawnych terenów diecezji znajdują się również w granicach archidiecezji mińsko-mohylewskiej i diecezji grodzieńskiej.

BiskupiEdytuj

Osobny artykuł: Biskupi pińscy.

Struktura i wierniEdytuj

Terytorium diecezji (73 200 km2) zamieszkuje około 3,03 miliona osób. W 2007 w diecezji zorganizowanych było 5 dekanatów, do których należało łącznie 60 parafii[6]. 8 września 2007 roku Kazimierz Świątek oznajmił o stworzeniu szóstego dekanatu – homelskiego[7].

SanktuariaEdytuj

InstytucjeEdytuj

Od 1925 roku funkcję katedry diecezji pełni kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pińsku (wcześniej zakonu franciszkanów).

Miasta diecezjiEdytuj

 
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Brześciu
Miasta diecezji pińskiej
herb miasto dekanat obwód rejon ludność[8] liczba parafii
  Homel homelski homelski Homel 535 229 1
  Brześć brzeski brzeski Brześć 343 985 3
  Baranowicze baranowicki brzeski Baranowicze 179 439 5
  Pińsk piński brzeski Pińsk 138 202 3
  Mozyrz mozyrski homelski mozyrski 111 801 1
  Żłobin homelski homelski żłobiński 76 068 1
  Swietłahorsk homelski homelski swietłahorski 68 550 1
  Rzeczyca homelski homelski rzeczycki 66 009 1
  Kobryń brzeski brzeski kobryński 52 964 1
  Kalinkowicze mozyrski homelski kalinkowicki 40 315 1
  Rohaczów homelski homelski rohaczowski 34 825 1
  Bereza prużański brzeski bereski 29 451 1
  Łuniniec piński brzeski łuniniecki 24 712 1
  Iwacewicze prużański brzeski iwacewicki 23 440 1
  Dobrusz homelski dobruski 18 760 0
  Prużana prużański brzeski prużański 18 515 1
  Janów piński brzeski janowski 16 465 1
  Żytkowicze mozyrski homelski żytkowicki 16 019 1
  Drohiczyn piński brzeski drohiczyński 14 976 1
  Hancewicze lachowicki brzeski hancewicki 13 925 1
  Żabinka brzeski brzeski żabinecki 13 299 1
  Stolin piński brzeski stoliński 13 269 1
  Mikaszewicze piński brzeski łuniniecki 12 693 1
  Chojniki mozyrski homelski chojnicki 12 500 1
  Białooziersk prużański brzeski bereski 12 421 1
  Małoryta brzeski brzeski małorycki 11 891 1
  Lachowicze lachowicki brzeski lachowicki 10 919 1
  Petryków mozyrski homelski petrykowski 10 076 1
  Jelsk homelski jelski 9 084 0
  Buda Koszelewska homelski budzki 8 460 0
  Kamieniec brzeski brzeski kamieniecki 8 401 1
  Wietka homelski wietkowski 8 394 0
  Czeczersk homelski czeczerski 8 312 0
  Narowla mozyrski homelski narowelski 7 910 1
  Dawidgródek brzeski stoliński 5 892 0
  Wysokie brzeski brzeski kamieniecki 5 113 1
  Wasilewicze homelski rzeczycki 3 349 0
  Turów homelski żytkowicki 2 770 0
  Kosów prużański brzeski iwacewicki 1 844 1

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Data według nowego stylu.
  2. 1795 g. Sentâbrâ 6. Imennyj, dannyj Senatu. Ob Učreždenii dla Rimskago ispovedaniâ v Guberniâh: Minskoj, Volynskoj, Podolskoj, Braslavskoj i Voznesenskoj dvuh Eparhij, pod naimenovaniem Pinskoj i Letičevkoj, w: Akty i dokumenty otnosâŝiesâ k ustrojstvu i upravleniû rimsko-katoličeskoj cerkvi v Rossii, T. 1, (1762-1825), Petrograd 1915, s. 83-84.
  3. L. Żytkowicz, Rządy Repnina na Litwie w latach 1794-1797, Wilno 1928, s. 256-259.
  4. D. Lewandowska, opracowanie pomocnicze Archiwum Głównego Akt Dawnych
  5. KWORUM – Polsko-Polonijna Gazeta Internetowa – www.kworum.com.pl, www.kworum.com.pl [dostęp 2016-03-03].
  6. Dane na stronie Catholic.by. Uwaga, na stronie prawdopodobnie nie zamieszczono pełnych, aktualnych danych. Może znajdować się tam błąd w liczbie parafii
  7. Informacja na stronie Catholic.by
  8. 2017