Dmitrij Grigorowicz

Konstruktor lotniczy

Dmitrij Pawłowicz Grigorowicz, ros. Дмитрий Павлович Григорович (ur. 25 stycznia?/6 lutego 1883 w Kijowie, zm. 26 lipca 1938 w Moskwie) – rosyjski i radziecki konstruktor lotniczy, specjalizujący się w projektowaniu łodzi latających.

Dmitrij Pawłowicz Grigorowicz
Дмитрий Павлович Григорович
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia?/6 lutego 1883
Kijów, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

26 lipca 1938
Moskwa, ZSRR

Zawód, zajęcie

konstruktor lotniczy

Życiorys

edytuj

Urodził się 25 stycznia?/6 lutego 1883 roku w Kijowie, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego. W 1910 roku ukończył Kijowski Instytut Politechniczny, będąc entuzjastą nowego działu techniki, jakim było wówczas lotnictwo[1]. W 1911 roku przeniósł się do Petersburga, gdzie założył i wydawał czasopismo lotnicze („Wiestnik wozduchopławanija”) propagujące lotnictwo morskie[1][2]. W 1913 roku został kierownikiem zakładów lotniczych S.S. Szczetinina i M.A. Szczerbakowa w Petersburgu, które zajmowały się wówczas remontami francuskich wodnosamolotów używanych w lotnictwie morskim Floty Bałtyckiej[1][2]. Jesienią 1913 roku Grigorowicz skonstruował swoją pierwszą łódź latającą, nazwaną M-1 (od słowa morski)[1][3]. Kolejnymi zaprojektowanymi przez niego w 1914 roku wodnosamolotami były M-2, M-3 i M-4[4][5]. Największym sukcesem okazała się piąta konstrukcja, czyli M-5 (1915) oraz jego powiększony następca - M-9 (1915)[6][7][8]. Oba typy były produkowane masowo (w liczbie kilkuset egzemplarzy każdy) i używane do szkolenia, rozpoznania i bombardowania. Kolejnym udanym typem wodnosamolotu był M-15 z 1916 roku, wyprodukowany w liczbie kilkudziesięciu egzemplarzy[9][10]. Po wojnie domowej konstruktor powrócił do Piotrogrodu, projektując na początku lat 20. łódź latającą M-24[11][12]. W 1925 roku, pracując w biurze konstrukcyjnym OMOS (przemianowanym wkrótce na OPO-3), zaprojektował wodnosamoloty MRL-1 i MU-2, zaś w roku następnym MUR-1 i MUR-2[13]. W 1927 roku w biurze konstrukcyjnym Grigorowicza powstał kolejny projekt łodzi latającej - ROM-1 (MR-3), zaś w 1929 roku jej następca - ROM-2[14].

Zmarł 26 lipca 1938 roku w Moskwie i został pochowany w tym mieście na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Bączkowski 2000 ↓, s. 250.
  2. a b Macлoв 2006 ↓, s. 22.
  3. Macлoв 2006 ↓, s. 23.
  4. Петрoв 2000 ↓, s. 30.
  5. Macлoв 2006 ↓, s. 23–24.
  6. Bączkowski 2000 ↓, s. 250–251.
  7. Macлoв 2006 ↓, s. 24–29.
  8. Петрoв 2000 ↓, s. 30–33.
  9. Macлoв 2006 ↓, s. 31.
  10. Петрoв 2000 ↓, s. 36.
  11. Macлoв 2006 ↓, s. 35.
  12. Петрoв 2000 ↓, s. 60.
  13. Петрoв 2000 ↓, s. 74, 78–79.
  14. Петрoв 2000 ↓, s. 82, 90.

Bibliografia

edytuj
  • Wiesław Bączkowski: Samoloty I wojny światowej. Warszawa: Lampart, 2000. ISBN 83-86776-54-4.
  • Mихaил Macлoв: Pуccкиe caмoлeты 1914 - 1917. Москва: Цeйхгayз, 2006. ISBN 5-9771-0005-1. (ros.).
  • Г.Ф. Петрoв: Гидpocaмoлeты и Экранопланы России 1910–1999. Москва: Русавя, 2000. ISBN 978-5879601107. (ros.).