Dobrogost z Nowego Dworu

Dobrogost z Nowego Dworu (Dobrogost Nowodworski) herbu Nałęcz (ur. 1355, zm. 14 września 1401 w Chełmnie nad Nerem[1]) – arcybiskup gnieźnieński w latach 1394-1401, biskup poznański w latach 1383-1394[2], dziekan kapituły krakowskiej w 1375 roku, kantor kapituły gnieźnieńskiej w 1373 roku, prepozyt krakowskiej kapituły kolegiackiej Św. Michała w 1373 roku, prepozyt kapituły krakowskiej w 1368 roku, kanonik kapituły krakowskiej w 1367 roku[3].

Dobrogost z Nowego Dworu
Ilustracja
Herb Dobrogost z Nowego Dworu
Data urodzenia 1355
Data śmierci 1401
arcybiskup gnieźnieński
Okres sprawowania 1394-1401
biskup poznański
Okres sprawowania 1383-1394
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Nominacja biskupia 1382
Sakra biskupia brak danych

Wywodził się z mazowieckiej gałęzi rodu Nałęczów osiadłych w Nowym Dworze n. Narwią i Leżenicach n. Radomką[4]. W młodości Dobrogost wraz ze swoimi dwoma braćmi Abrahamem i Niemierzą otrzymał z rąk księcia Ziemowita III Mazowieckiego na własność Nowy Dwór[5]. Był doktorem prawa na Uniwersytecie w Padwie, w 1360 roku został na tym uniwersytecie doktorem dekretów[6]. W latach 1368–1374 był kanclerzem na dworze księcia mazowieckiego Siemowita III[4]. 16 kwietnia 1382, pod presją Siemowita, który obległ kapitułę zebraną na zamku w Łowiczu, został wybrany arcybiskupem gnieźnieńskim. Jednak na rozkaz króla Ludwika Węgierskiego został uwięziony w drodze do Rzymu w Treviso. Pewne znaczenie miał tu też konflikt Grzymalitów z Nałęczami w Wielkopolsce, gdy Dobrogost jako Nałęcz znalazł się w obozie przeciwników monarchy. W czerwcu 1384 władca nadał mu jednak biskupstwo poznańskie[7]. Wyjechał z misją dyplomatyczną do papieża, której efektem było wydanie 17 kwietnia 1388 przez Urbana VI bulli, w której uznawał Władysława Jagiełłę za princeps christianissimus (władcę najbardziej chrześcijańskiego). Bullą z 12 marca 1388 papież mianował Dobrogosta swoim legatem, powierzając mu misję utworzenia biskupstwa wileńskiego[7]. W nagrodę po 17 maja 1394 został arcybiskupem gnieźnieńskim[7]. W latach 1386 i 1394 był kolektorem papieskim. W 1400 odprawił synod archidiecezjalny w Łęczycy[7]. Arcybiskup Dobrogost zmarł 14 września 1401 roku w Chełmnie nad Nerem[7]. Jego ciało sprowadzono do Gniezna i pochowano w katedrze na Wzgórzu Lecha[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Dobrogost Nowodworski - Archidiecezja Gnieźnieńska
  2. Jacek Wiesiołowski, Episkopat polski w XV w. jako grupa społeczna, w: Społeczeństwo Polski średniowiecznej, t. 4, Warszawa 1990, s. 265.
  3. Jacek Wiesiołowski, Episkopat polski w XV w. jako grupa społeczna, w: Społeczeństwo Polski średniowiecznej, t. 4, Warszawa 1990, s. 264.
  4. a b Gąsiorowski, Topolski 1981 ↓, s. 522.
  5. Historia Nowego Dworu Mazowieckiego
  6. Jacek Wiesiołowski, Episkopat polski w XV w. jako grupa społeczna, w: Społeczeństwo Polski średniowiecznej, t. 4, Warszawa 1990, s. 264.
  7. a b c d e Gąsiorowski, Topolski 1981 ↓, s. 523.

BibliografiaEdytuj