Dobrowo

wieś w województwie zachodniopomorskim

Dobrowo (niem. Groß Dubberow) – wieś sołecka Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo[2][3].

Zobacz też: Dobrowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 53°59′15″N 16°7′17″E
- błąd 38 m
WD 53°59'N, 16°7'E, 53°59'21.08"N, 16°7'7.03"E
- błąd 2272 m
Odległość 588 m
Dobrowo
wieś
Ilustracja
Pałac, widok od strony kościoła
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Tychowo
Wysokość 47 m n.p.m.
Liczba ludności (2014) 693
Strefa numeracyjna 94
Kod pocztowy 78-220[1]
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0313526
Położenie na mapie gminy Tychowo
Mapa lokalizacyjna gminy Tychowo
Dobrowo
Dobrowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobrowo
Dobrowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Dobrowo
Dobrowo
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białogardzkiego
Dobrowo
Dobrowo
Ziemia53°59′15″N 16°07′17″E/53,987500 16,121389
Strona internetowa

W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego.

Dobrowo jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzi przysiółek Dobrówko (niem. Klein Dubberow). Osada Skarszewice została przyłączona do sołectwa Modrolas[4].

Według danych UM na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 693 stałych mieszkańców[5].

PołożenieEdytuj

Wieś wielodrożnicowa leży ok. 13 km na północny zachód od Tychowa, między Żytelkowem a Bukówkiem, na prawym brzegu Liśnicy, przy trasie byłej linii wąskotorowej BiałogardŚwielino.

Około 1,4 na północ od wsi znajduje się wzniesienie Dąbrowica.

Integralne części wsiEdytuj

Integralne części wsi Dobrowo[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0313532 Dobrówko przysiółek

HistoriaEdytuj

Wieś została założona przez ród von Kleistów (Kleszczów). Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1388 r. W 1867 r. liczyła 465 mieszkańców, znajdowało się tam pięćdziesiąt domów mieszkalnych oraz budynek szkolny i 38 budynków gospodarskich, natomiast stan bydła wynosił: 52 konie, 190 wołów, 1750 owiec, 60 świń i 5 kóz. W roku 1939 żyło w Dobrowie 665 osób w 168 gospodarstwach. Ziemniaki i zboże, były przerabiane przeważnie w miejscowej gorzelni oraz młynie. Do majątku należały również kuźnia, leśniczówka, zakład ogrodniczy i owczarnia. Podczas II wojny światowej przez niemieckie siły zbrojne został w środku lasu założony magazyn amunicji „Der Stift”. Ostatnim właścicielem był Konrad Hermann von Kleist[6]

ZabytkiEdytuj

 
Pałac w Dobrowie – 28-05-2010 r.
 
Pałac
 
Kościół pw. św. Jana Kantego

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[7][8]:

inne zabytki:

GospodarkaEdytuj

Za czasów PGR prowadzona była intensywna hodowla bydła.

Jest tutaj również oczyszczalnia ścieków.

Osoby urodzone w DobrowieEdytuj

Kultura i sportEdytuj

We wsi znajduje się gimnazjum.

Zespół sportowy we wsi to „Gryf” Dobrowo.

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Uchwała Rady Miejskiej z 31-01-2012 r. nr XIII/110/12.
  5. UM: Wykaz liczby mieszkańców w Gminie Tychowo, stan na 31-12-2014 r.
  6. http://autojt.nazwa.pl/dobrowo/index.php?view=article&id=2:dobrowo&format=pdf.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 4. [dostęp 30.3.13].
  8. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. Strategia rozwoju Gminy Tychowo, UG w Tychowie, 2000
  2. Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ​ISBN 83-7263-900-0​.
  3. Andrzej Świrko, Szlakiem dawnych rodów Pomorskich, Karlino: Związek Miast i Gmin Dorzecza Parsęty, 2008, ISBN 978-83-7518-023-7, OCLC 297712565.