Otwórz menu główne
Dolina Radości, początek XX wieku

Dolina Radości (dawniej: Wesołowo, kaszb. Frajndôl, niem. Freudenthal[1]) – osiedle w Gdańsku, w dzielnicy Oliwa.

Położona jest nad Potokiem Oliwskim na obszarze Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego i otoczona kompleksem Lasów Oliwskich. Obszarem osiedla prowadzą szlaki turystyczne Wzgórz Szymbarskich i Kartuski.

Swoistą atrakcją turystyczną są liczne głazy narzutowe[2].

HistoriaEdytuj

W 1648 właścicielem doliny był gdańszczanin Samuel Hawel. To wtedy też po raz pierwszy wymieniono nazwę Freudental, czyli Dolina Radości. W 1866 jedną z posiadłości przejęło Nadleśnictwo Oliwskie. W tym też czasie stawy jednego z młynów zaadaptowano do hodowli ryb.

W 1896 roku opiekujący się Doliną Radości leśnik Danz pośród sadzonek drzew iglastych posadził brzozy, które ułożyły się w napis: DANZ 1896[3].

Dolina Radości została przyłączona w granice administracyjne miasta w 1926. W 1932 zbudowano tu skocznię narciarską o punkcie konstrukcyjnym K-35. Miejsce to upamiętniono głazem narzutowym z datą 1932. Nieopodal stoku płyta pamiątkowa, ustawiona w miejscu śmiertelnego upadku 35-letniego skoczka Ernsta Becker-Lee w 1940[4].

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj