Dolinka Szatania

Dolinka Szatania (słow. Satania dolinka) – niewielka tatrzańska dolinka w Dolinie Mięguszowieckiej (Mengusovská dolina). Znajduje się w bruździe tektonicznej u stóp wschodnich urwisk Grani Baszt (Hrebeň bášt), u podnóży szczytów: Hlińska Turnia (Hlinská veža, 2340 m), Capie Turnie (2364 m), Zadnia Baszta (Zadná bašta, 2379 m) i Szatan (Satan, 2422 m). Na północ od Dolinki Szataniej znajduje się Dolina Hińczowa (Hincova kotlina).

Dolna część Dolinki Szataniej z stożkiem piargowym
Mały Hińczowy Staw w Dolince Szataniej

W górnej części doliny znajduje się Mały Staw Hińczowy (Malé Hincovo pleso, 1921 m n.p.m., 2,2 ha i 6,4 m głębokości). Wewnątrz niej znajdują się niewielkie Szatanie Stawki (Satanie plieska), a jej dnem płynie Szatani Potok (Satanov potok), dopływ Hińczowego Potoku (Hincov potok). W dolnej części do dolinki opada wielki Szatani Żleb z ogromnym stożkiem piargowym u podnóża. Stożkiem tym o wysokości ok. 300 m interesował się już w 1890 geograf Antoni Rehman.

„Szatańskie” nazewnictwo w tej części Doliny Mięguszowieckiej wywodzi się od ludowych podań. Według jednego z podań w tej okolicy ukryte były skarby, jednak szatan nie pozwolił ich szukać, strącając na poszukiwaczy skarbów kamienie. Z przekazów historycznych wiadomo, że w XVIII w. istotnie byli tu poszukiwacze skarbów. Winę za spadające ze stromych urwisk Grani Baszt kamienie i niepowodzenie w poszukiwaniach zrzucili oni na szatana.

Przez dolinkę nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.

BibliografiaEdytuj

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.